Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Πριν από χρόνια γνώρισα έναν φίλο, που έβριζε τη .. μητέρα του.

Την τρίτη φορά που τον άκουσα, τον ρώτησα γιατί το κάνει. "Γιατί μικρό παιδί όταν ήμουνα, με παράτησε κι έφυγε" μου είπε.

Είναι ο μοναδικός άνθρωπος που ξέρω, που δεν έχει μεγαλώσει στην αγκαλιά της μάνας του, ήξερα εκείνη τη στιγμή πως ήταν ένας βαθιά πληγωμένος άνθρωπος.

Πολύ άδικο και σκληρό αυτό.

Επειδή, όλοι οι υπόλοιποι έχουμε περάσει από μια αγκαλιά μητρική.

Έχουμε αισθανθεί την τρυφεράδα, τη θαλπωρή και την αγάπη της, έχουμε βυζάξει από το στήθος της, το χαμογελό της ήταν το πρώτο που είδαμε όταν πρωτανοίξαμε τα μάτια μας.

Τρέφω τεράστιο σεβασμό στην Ασημούλα, τη δική μου μάνα.

Για .. χιλιάδες λόγους.

Όχι μόνο γιατί με μεγάλωσε με αρχές, παρόλο που ήταν αγράμματη και δεν είχε ποτέ ανοίξει βιβλίο για να διαβάσει όσα με δίδαξε, αλλά γιατί με στήριξε στα παιδικά όνειρά μου, μέχρι να γίνω άντρας.

Ήταν πάντα δίπλα μου, μου έλεγε πως με πιστεύει, ακόμα και στις ήττες μου.

Ήμουν τυχερός και ευλογημένος που μεγάλωσα στην αγκαλιά αυτής της μάνας.

Της εύχομαι να είναι καλά εκεί πάνω.! Ακόμα και σήμερα, παραμένει η πιο ανιδιοτελής αγάπη. Εύχομαι για όλους εσάς, να νιώθετε τα ίδια συναισθήματα σήμερα. #Χρόνια_πολλά_σε_όλες τις #μητέρες_του_κόσμου.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους