Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Σήμερα είναι η Μέρα της Μητέρας… Κι όμως, ακόμα κάποιες στιγμές περιμένω να χτυπήσει το τηλέφωνο.

Να ακούσω τη φωνή σου, να σε δω να μπαίνεις από την πόρτα σαν να μην άλλαξε τίποτα.

Μου λείπεις σε όλα.

Στις μικρές στιγμές της καθημερινότητας, στις μεγάλες μέρες, σε κάθε χαρά και κάθε δυσκολία που θέλω να μοιραστώ μαζί σου.

Μου λείπει η αγκαλιά σου, η δύναμή σου, εκείνο το «πρόσεχε γιε μου» που τώρα πονάει περισσότερο από ποτέ που δεν υπάρχει.

Ξεκίνησα το μεταπτυχιακό μου και η πρώτη μου σκέψη ήσουν εσύ.

Εσύ που το ήθελες τόσο πολύ, που πάλευες πάντα για τα όνειρά σου και για εμας.

Ακόμα θυμάμαι εκείνη τη φορά που με πήραν τηλέφωνο και μου είπαν έλα να παραλάβεις το μεταπτυχιακό της μαμάς σου.

Και όταν το κράτησα στα χέρια μου , ένιωσα πως κρατούσα ένα κομμάτι από εσένα.

Τώρα συνεχίζω και για τους δυο μας.

Και όταν έρθει η μέρα να πάρω το δικό μου, θα κοιτάξω τον ουρανό γιατί θα ξέρω πως θα είσαι εκεί,μαζί με την αδερφή μου.

Να με προσέχετε και να είστε περήφανες για μένα.

Και σήμερα θέλω να πω κάτι ακόμα… Σε όλες τις γυναίκες και τις μητέρες που ζουν μέσα στη βία: μιλήστε.

Μη σωπαίνετε.

Η βία δεν είναι αγάπη.

Ο φόβος δεν είναι αγάπη.

Καμία γυναίκα δεν πρέπει να χάνεται έτσι.

Καμία μάνα και καμία κόρη δεν πρέπει να λείπουν από την οικογένειά τους με αυτόν τον τρόπο.

Χρόνια πολλά σε όλες τις μαμάδες.

Σε όσες είναι εδώ και μας αγκαλιάζουν ακόμα… Και σε όσες ζουν για πάντα μέσα στην καρδιά και την ψυχή μας. 🤍

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους