Το να πετύχεις χατ τρικ απέναντι στη Μπαρτσελόνα είναι από μόνο του ασυνήθιστο. Το να δέχεσαι και πρόστιμο για την απόδοση σου στον ίδιο αγώνα ξεπερνάει κατά πολύ τα όρια του συνηθισμένου. Το 1992...
Το να πετύχεις χατ τρικ απέναντι στη Μπαρτσελόνα είναι από μόνο του ασυνήθιστο.
Το να δέχεσαι και πρόστιμο για την απόδοση σου στον ίδιο αγώνα ξεπερνάει κατά πολύ τα όρια του συνηθισμένου.
Το 1992-1993 η Ράγιο Βαγιεκάνο υποδέχθηκε τη πρωταθλήτρια Ευρώπης Μπαρτσελόνα του Γιόχαν Κρόιφ στο Βαγέκας.
Η ομάδα από τη συνοικία της Μαδρίτης πάλευε για να παραμείνει στη κατηγορία, την ώρα που οι ''μπλαουγκράνα'' διεκδικούσαν τον τίτλο, που εν τέλει κέρδισαν. Ο Αυστριακός γίγαντας, Τόνι Πόλστερ, που τα προηγούμενα χρόνια τίναζε τα ισπανικά δίχτυα με Σεβίλλη και Λογκρονιές (78 γκολ σε 4 σεζόν) μπήκε δυναμικά στον αγώνα και πριν καλά καλά ολοκληρωθεί το 20λεπτο είχε βάλει δύο γκολ! Το ημίχρονο έκλεισε με το σκορ στο 2-1, με τον Κούμαν να ισοφαρίζει προσωρινά με πέναλτι.
Στο 69ο λεπτό ο Πόλστερ πέτυχε το τρίτο του γκολ με πέναλτι και σε συνδυασμό με τις κόκκινες του Χρίστο Στόιτσκοφ και του Κούμαν έμοιαζε ακλόνητο φαβορί για μία σπουδαία νίκη. Η Μπαρτσελόνα είχε άλλα πλάνα, σκόραρε με τον Μπακέρο και τον Σαλίνας στο 80ο και στο 85ο λεπτό και πήρε τη ''μπουκιά'' από το στόμα της Ράγιο.
Σύμφωνα με τα ρεπορτάζ ο προπονητής Χοσέ Αντόνιο Καμάτσο εισηγήθηκε την επιβολή προστίμου (50 χιλιάδες πεσέτας) σε κάθε παίκτη ξεχωριστά επειδή θεώρησε αδικαιολόγητο το να δεχτεί ισοφάριση η ομάδα του με τους αντιπάλους να παίζουν με 9. Έτσι, ο Πόλστερ που έκανε μία από τις καλύτερες βραδιές του επί ισπανικού εδάφους, έζησε το παράδοξο να ''κατσαδιάζεται'' μαζί με τους υπόλοιπους, ως μέρος του συνόλου.
Εκείνη τη χρονιά η Ράγιο σώθηκε δύσκολα με τον Πόλστερ να έχει σκοράρει τα 14 από τα 40 γκολ της ομάδας του. Ο Πόλστερ ήταν μία ροκ προσωπικότητα, μέσα κι έξω από τον αγωνιστικό χώρο.
Κάπνιζε, τραγουδούσε σε μπάντες και πολλές φορές ντυνόταν ως ροκ σταρ.
Αναμφίβολα υπήρξε ένας από τους καλύτερους και πληρέστερους σκόρερ της εποχής του.
Η κριτική που δεχόταν πολύ συχνά ήταν το μεγαλύτερο του ''καύσιμο'' για να κάνει όσα έκανε.
Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι στον τελευταίο αγώνα στη φάση των ομίλων με αντίπαλο την Ανατολική Γερμανία, στα πλαίσια των προκριματικών για το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1990, η Αυστρία έπαιζε τα ''ρέστα'' της για πρόκριση. 55 χιλιάδες κόσμου στη Βιέννη, όλοι να αποδοκιμάζουν τον Πόλστερ, που ήταν ο μόνος που έπαιζε εκτός Αυστρίας, για την Σεβίλλη και θεωρούνταν τεμπέλης και βεντέτα.
Η πίεση τεράστια, με τον συμπαίκτη του, Χέρτζογκ να δηλώνει πως στη θέση του θα είχε φύγει. Ο Πόλστερ δεν έφυγε αλλά αντιθέτως, ανέλαβε δράση. Η Αυστρία κέρδισε με 3-0 με δικό του χατ-τρικ, προκρίθηκε στο Παγκόσμιο Κύπελλο και οι θεατές που νωρίτερα αποδοκίμαζαν, φώναζαν για τον ''Σούπερ Τόνι'', που με τρία αριστερά σουτ (το ένα με πέναλτι) έγραψε μία ακόμη λαμπρή σελίδα στην ποδοσφαιρική ιστορία της Αυστρίας.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους