Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Σα με ρωτήσουν εκεί στο τέλος “Σου δίνεται η ευκαιρία να ζήσεις ξανά.

Τι θα άλλαζες;”. Θα 'θελα να φτάσω να απαντήσω τίποτε! Αγάπησα δυνατά τους ανθρώπους όπως τα λουλούδια την άνοιξη.

Προσπάθησα γι αυτούς.

Τους έδινα νερό και χώμα, ν' ανθίσουν.

Γιατί τα άνθη τους μου ήταν απαραίτητα.

Ήθελα να ανθίζουν όχι τόσο για μένα, αλλά χάρη σε εμένα.

Με γέμιζε ικανοποίηση κάποιος να τα κατάφερνε και να είχα συμβάλει εγώ σε αυτό.

Ακόμη και αν η συμβολή μου ήταν να κάνω κάποιον έστω να χαμογελάσει.

Ήθελα ο κόσμος μου να έχει όλων των ειδών τους ανθρώπους.

Τους μάζευα από παντού σαν πολύτιμους σπόρους.

Και τους έβαζα στον κήπο μου ανάκατα.

Μικρά ευαίσθητα λουλούδια και πιο δίπλα φύτευα πελώρια περήφανα δέντρα.

Γιατί όπως τα λουλούδια έτσι και οι άνθρωποι ζουν καλύτερα δίπλα σε άλλους ανθρώπους.

Τα φυλλώματα των χοντρών κορμών είναι απαραίτητη σκιά για τα πιο χαμηλά.

Και η ομορφιά και τ' αρώματα των χαμηλών είναι νότα ευτυχίας για τον κόσμο όλο, του κήπου.

Όλα χρειάζονται.

Ακόμη και τα παράσιτα.

Εκείνα που χρησιμοποιούν τις ρίζες άλλων για να ζήσουν.

Ακόμη και εκείνα που δεν τα καταφέρνουν γιατί αφήνουν το χώμα πιο πλούσιο για τα υπόλοιπα.

Έκανα το χρέος μου ως κηπουρός.

Σα μαέστρος σε ορχήστρα.

Διεύθυνα όσο μπορούσα καλύτερα.

Πάντα με συνείδηση και επίγνωση.

Δεν εγκατέλειψα τον κήπο μου.

Δεν τον άφησα να ξεραθεί μονομιάς.

Κάποιες φορές, ναι, κουραζόμουν και τα παρατούσα.

Βλαστημούσα, μια τα αγριόχορτα που έβγαιναν κάθε τρεις και λίγο και με κούραζαν, μια τα σύννεφα που έβαζαν όλη την οργή τους πάνω από τον κήπο μου και γέμιζε ο κόσμος λάσπες και βρωμιά.

Βλαστημούσα και έπειτα σώπαινα.

Γιατί ο ήλιος δε με εγκατέλειψε ποτέ.

Έρχονταν πάντα δώσει το φως και τη ζέστη του σαν την πιο σωστή λύση στην απελπισία μου.

Άρπαζα την τσάπα και κινούσα κατά τις φράουλες.

Με γέμιζαν χαρά οι φράουλες.

Μη με ρωτήσεις γιατί.

Από παιδί περισσότερο από να τις τρώω, μου άρεσε να τις βλέπω.

Γεμάτες σπόρια, κόκκινες, γεμάτες ζωή.

Έζησα λοιπόν και άμα με ρωτήσεις, όχι, τίποτε δεν θα άλλαζα ….Ίσως θα μου άρεσε να έβλεπα και άλλους κηπουρούς.

Ήθελα τόσα να τους ρωτούσα... Για τους σπόρους, τα κλαδέματα, τα φυτέματα, για τους ανθρώπους... Τα λουλούδια, οι άνθρωποι κι ο κηπουρός Κωνσταντίνα Γεωργάτου https://enfo.gr/

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους