Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Η Κυριακή της Σαμαρείτιδος. Κουρασμένος από την οδοιπορία, ο Χριστός κάθεται μόνος δίπλα στο πηγάδι του Ιακώβ. Ο Δημιουργός του κόσμου… διψά.

Όχι μόνο για νερό, αλλά για τη σωτηρία του ανθρώπου.

Και τότε εμφανίζεται μία Σαμαρείτιδα.

Μία γυναίκα πληγωμένη, περιφρονημένη από τους ανθρώπους.

Κανείς δεν περίμενε πως αυτή η γυναίκα θα γινόταν Αγία.

Κι όμως, σε εκείνη ο Χριστός αποκαλύπτει μεγάλα μυστήρια. «Δώσε μου να πιω», της λέγει.

Και εκείνη απορεί: Πώς ένας Ιουδαίος μιλά σε μια Σαμαρείτιδα; Αλλά ο Χριστός δεν βλέπει φυλές και παρελθόν.

Βλέπει μια ψυχή διψασμένη. «Αν γνώριζες τη δωρεά του Θεού… θα ζητούσες από Εμένα και θα σου έδινα ζωντανό νερό.» Νερό που δεν ξεδιψά μόνο το σώμα, αλλά ανασταίνει την ψυχή.

Το νερό της αιώνιας ζωής. Η Σαμαρείτιδα στην αρχή δεν καταλαβαίνει.

Μα ο Χριστός τής αποκαλύπτει τη ζωή της και ανοίγει μπροστά της τον ουρανό.

Και αντί να φύγει, διψά περισσότερο για την αλήθεια.

Τότε ακούει τα λόγια που συγκλονίζουν τον κόσμο: «Οι αληθινοί προσκυνητές θα προσκυνούν τον Πατέρα εν Πνεύματι και αληθεία.» Ο Θεός δεν ζητά τόπους.

Ζητά καρδιές.

Και εκεί, στο πηγάδι της Σαμάρειας, μία αμαρτωλή γυναίκα γίνεται κήρυκας του Χριστού. «Εγώ είμαι ο Μεσσίας, Εγώ που σου μιλώ.» Η Σαμαρείτιδα αφήνει την υδρία της, αφήνει το παρελθόν της και τρέχει να φωνάξει: «Ελάτε να δείτε Εκείνον που μου φανέρωσε όσα έκανα!» Η γυναίκα που ήρθε να πάρει νερό… έγινε πηγή πίστεως.

Η μετέπειτα Αγία Φωτεινή σφράγισε την αγάπη της προς τον Χριστό με μαρτυρικό αίμα. Γιατί όποιος πιει από το νερό του Χριστού… δεν διψά ποτέ ξανά.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους