[451 Logo]
 Επικαιρότητα
 Αθλητικά
 Οικονομία
 Ροή

ΟΤΑΝ Η ΕΚΔΙΚΗΣΗ ΒΑΦΤΙΖΕΤΑΙ ΔΙΚΑΙΩΣΗ, Η ΤΡΑΓΩΔΙΑ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΤΕΛΟΣ.. Αυτή εδώ η εικόνα είναι η στιγμή που ο χρόνος σταμάτησε για μια οικογένεια στο Ηράκλειο. Ένα διαλυμένο αυτοκίνητο, ένας στύλος, ένας...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

ΟΤΑΝ Η ΕΚΔΙΚΗΣΗ ΒΑΦΤΙΖΕΤΑΙ ΔΙΚΑΙΩΣΗ, Η ΤΡΑΓΩΔΙΑ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΤΕΛΟΣ.. Αυτή εδώ η εικόνα είναι η στιγμή που ο χρόνος σταμάτησε για μια οικογένεια στο Ηράκλειο.

Ένα διαλυμένο αυτοκίνητο, ένας στύλος, ένας νεκρός 17χρονος.

Τους γονείς τους γνώρισα πριν δύο χρόνια.

Τρεις επισκέψεις στο γραφείο μου και ένας πόνος βουβός που ζητούσε επίμονα πρόληψη.

Έφτιαξαν στάση με το όνομα του παιδιού τους . «Να μπουν κάμερες, να μη χαθούν άλλα παιδιά όπως ο γιος μας». Έτσι μου έλεγαν.

Η μάνα κυρίως μιλούσε.

Συμμερίστηκα την αγωνία τους.

Προσπάθησα να βοηθήσω,και στη δυσκολία αυτού του στόχου μου λένε. «Εμεις με κάθε τρόπο θα προσπαθήσουμε τουλάχιστον να τα καταφέρουμε» Τότε, το πένθος τους έμοιαζε με φως, μια προσπάθεια να σώσουν άλλους από τη δική τους κόλαση.

Και όμως… τρία χρόνια μετά, ο ίδιος πατέρας εμβολίζει το αυτοκίνητο του φίλου του νεκρού παιδιού του ,του 18χρονου τότε Νικήτα που οδηγούσε κατά παραχώρηση από το γιο του το αυτοκίνητο του(!) , όπως λένε τα ρεπορτάζ και τον εκτελεί με έξι σφαίρες.

Πρέπει να ειπωθεί καθαρά.

Τίποτα, ποτέ, δεν δικαιολογεί μια τέτοια πράξη.

Ούτε ο πόνος, ούτε η απώλεια.

Η αυτοδικία δεν είναι δικαίωση, είναι η δεύτερη στάση στον ίδιο γκρεμό.

Και όμως ,κατά την άποψη μου ,και όσων έχω ζήσει, αυτή η τραγωδία δεν ξεκίνησε τη στιγμή που πατήθηκε η σκανδάλη.

Η σκανδάλη είχε «οπλιστεί» χρόνια πριν.

Όταν θεωρήσαμε «μαγκιά» ή «συνήθεια» το να δίνουμε τιμόνι σε ανήλικα παιδιά.

Όταν βαφτίσαμε την οπλοφορία «παράδοση» και την αφήσαμε να φωλιάσει δίπλα στον θυμό, την εμμονή, την ανάγκη για εκδίκηση.

Όταν αντί να αποτραπεί η εκδίκηση, φαίνεται να επιτρέπει στο θυμό να γίνει φόνος.

Δύο παιδιά χαμένα, δύο οικογένειες διαλυμένες.

Κανένα όπλο δεν φέρνει πίσω τη ζωή.

Καμία σφαίρα δεν γιατρεύει την πληγή.

Μόνο ανοίγει καινούργιες, που δεν κλείνουν ποτέ.

Γιατί η μεγαλύτερη τραγωδία είναι να χάνεις το παιδί σου και η μεγαλύτερη αποτυχία να γίνεσαι εσύ ο φονιάς ενός άλλου, νομίζοντας πως έτσι θα λυτρωθείς.

Πραγματικά συλλυπητήρια στην οικογένεια και σε όλες τις οικογένειες που δικοί τους θυσιάζονται στο βωμό της δικής μας ανευθυνότητας και της κουλτούρας της βίας.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους


Όροι Χρήσης
Update cookies preferences