Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Στις ώριμες δημοκρατίες υπάρχει μια άτυπη αλλά ουσιώδης διαχωριστική γραμμή... Η πολιτική αντιπαράθεση σταματά εκεί όπου αρχίζει η εθνική ασφάλεια.

Αυτό δεν ακολουθείται επειδή οι κυβερνήσεις δεν πρέπει να ελέγχονται, αλλά επειδή ορισμένα ζητήματα δεν μπορούν να μετατρέπονται σε δημόσιο θέαμα χωρίς κόστος για τη χώρα. Στην Ελλάδα, δυστυχώς, φαίνεται να έχει παγιωθεί μια διαφορετική αντίληψη, τουλάχιστον για όσο θυμάμαι τον εαυτό μου.

Κάθε κρίσιμο εθνικό θέμα, από την άμυνα και τη διπλωματία μέχρι ζητήματα που αφορούν πληροφορίες και επιχειρησιακούς σχεδιασμούς, αντιμετωπίζεται ως ευκαιρία παραγωγής πολιτικών εντυπώσεων.

Η ουσία υποχωρεί μπροστά στην ανάγκη επικοινωνίας και η εθνική ευθύνη μπροστά στην προοπτική μίας κομματικής νίκης.

Πολλές φορές δεν είναι η ένταση της αντιπαράθεσης που προβληματίζει, αλλά κυρίως η απαίτηση να δίνονται δημόσια απαντήσεις σε ζητήματα που, σε κάθε σοβαρό κράτος, αποτελούν αντικείμενο εμπιστευτικής ενημέρωσης των πολιτικών αρχηγών και των αρμόδιων θεσμικών παραγόντων.

Η συνεχής πίεση για ανοιχτές αποκαλύψεις, επιχειρησιακές λεπτομέρειες ή δημόσιες διευκρινίσεις πάνω σε ευαίσθητα εθνικά θέματα δεν συνιστά πάντα δημοκρατικό έλεγχο.

Πιο πολύ μοιάζει με πολιτικό ακτιβισμό και ας έχει ως τίμημα ακόμα και την ίδια την ασφάλεια της χώρας.

Η δημοκρατία ασφαλώς απαιτεί λογοδοσία.

Δεν απαιτεί όμως αυτοϋπονόμευση στο όνομα της τηλεοπτικής αντιπαράθεσης ή της πρόσκαιρης δημοσκοπικής φθοράς του αντιπάλου με αντίστοιχο δημοσκοπικό κέρδος της αντιπολίτευσης.

Υπάρχουν πληροφορίες που οφείλει να γνωρίζει η αντιπολίτευση θεσμικά, αλλά δεν είναι υποχρεωμένο να γνωρίζει δημόσια το σύνολο της κοινής γνώμης την ίδια ώρα που οποιαδήποτε δήλωση παρακολουθείται δυνητικά από ξένες κυβερνήσεις, από μυστικές υπηρεσίες και από γεωπολιτικούς αντίπαλους.

Το πρόβλημα είναι, φοβάμαι, πολύ βαθύτερο. Στην Ελλάδα συχνά θεωρείται πολιτική αδυναμία η αυτοσυγκράτηση, ενώ από την άλλη θεωρείται πολιτική επιτυχία η διαρκής καταγγελία.

Όμως ένα κράτος δεν μπορεί να λειτουργήσει αποτελεσματικά όταν κάθε κρίσιμο εθνικό ζήτημα μετατρέπεται αυτομάτως σε πεδίο εσωτερικής αντιπαράθεσης.

Η υπεύθυνη αντιπολίτευση δεν σημαίνει σιωπή ούτε λευκή επιταγή προς την κυβέρνηση.

Σημαίνει όμως επίγνωση ότι η εθνική ασφάλεια δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται αποκλειστικά με όρους τηλεοπτικού πάνελ και κομματικής φθοράς. Γιατί εν τέλει, όταν η πολιτική μετατρέπεται αποκλειστικά σε παραγωγή εντυπώσεων, η χώρα μόνο χαμένη βγαίνει...

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους