Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Σήμερα, παραμονή της Γιορτής της Μητέρας, επιλέγουμε να τιμήσουμε έναν ρόλο, αλλά και μια ψυχή που άντεξε εκεί όπου κάποιοι άλλοι θα λύγιζαν.

Μια γυναίκα που έμαθε να μετατρέπει την εξάντληση σε δύναμη, τη σιωπή σε υπομονή και το φόβο σε αγάπη.

Η αυριανή ημέρα είναι αφιερωμένη στην κ.Μέλπω Θεριανού, τη μητέρα της Βασιλικής.

Μια μητέρα που η ζωή της εδώ και 37 χρόνια, όσα και η ηλικία της κόρης της, έχει συνυφανθεί με τρεις λέξεις: "φάσμα του αυτισμού". Μια μητέρα που κάθε πρωί ξυπνά χωρίς βεβαιότητες, αλλά με πείσμα.

Που παλεύει καθημερινά με την κοινωνική άγνοια, τις αόρατες δυσκολίες, τις ατελείωτες αγωνίες, τις ψυχικές απαιτήσεις μιας ζωής που δεν της χαρίστηκε.

Γιατί πίσω από κάθε «είμαι καλά» υπάρχουν νύχτες δύσκολες.

Υπάρχουν στιγμές μοναξιάς και κούρασης που κανείς δεν βλέπει.

Υπάρχουν μάχες μέσα σε αίθουσες αναμονής, σε σχολεία, σε βλέμματα ανθρώπων που δεν καταλαβαίνουν.

Υπάρχει μια γυναίκα που έμαθε να γίνεται ταυτόχρονα μητέρα, πατέρας, θεραπεύτρια, προστάτης, στήριγμα, ολόκληρος ο κόσμος για το παιδί της.

Κι όμως, εκείνη συνεχίζει.

Με μάτια γεμάτα αγάπη.

Με χέρια που δεν σταματούν να αγκαλιάζουν.

Με καρδιά που σπάει και ξαναχτίζεται κάθε μέρα, μόνο και μόνο για να μη λείψει τίποτα από το παιδί της.

Η μητρότητα μετριέται στα δύσκολα.

Πάντα στα δύσκολα.

Μετριέται στις θυσίες που δεν φαίνονται.

Στις φορές που μια μάνα καταπίνει τα δάκρυά της για να χαμογελάσει στο παιδί της.

Στην αντοχή να συνεχίζει όταν όλα μέσα της φωνάζουν πως κουράστηκε.

Η κ.Μέλπω είναι εκτός από μητέρα, και ένα σύμβολο αξιοπρέπειας, αντοχής και άνευ όρων αγάπης.

Είναι η ζωντανή απόδειξη ότι οι πραγματικοί ήρωες δεν φορούν κάπες.

Αντιθέτως ενδύονται τις απαιτήσεις της καθημερινότητας και συνεχίζουν να αγαπούν χωρίς όρια.

Αύριο λοιπόν, ας σκύψουμε με ευγνωμοσύνη μπροστά σε όλες τις μητέρες που μεγαλώνουν παιδιά με αυτισμό ή αναπηρία, σιωπηλά, μακριά από τα φώτα.

Γιατί κουβαλούν στους ώμους τους έναν κόσμο ολόκληρο.

Μέλπω, αυτή η μέρα είναι για σένα.

Για την αγάπη που δεν εγκατέλειψες ποτέ.

Για τη δύναμη που γεννάς μέσα από τον πόνο.

Για όλα όσα κάνεις καθημερινά χωρίς χειροκρότημα, αλλά με αστείρευτη ψυχή.

Χρόνια πολλά σε όλες τις μητέρες. Και ιδιαίτερα σε εκείνες που γίνονται φως μέσα στις πιο δύσκολες διαδρομές της ζωής.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους