Ο ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ, Ο ΟΜΗΡΟΣ ΚΑΙ Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ «Ετούτη είναι η τρωική αλήθεια για τη γλώσσα μας και η απάντηση στο "φοινικικό ψέμα Μικρέ μου Έλληνα… Μέσα από τα έπη του Ομήρου και την ελληνική...

Πλήρες Κείμενο:

Ο ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ, Ο ΟΜΗΡΟΣ ΚΑΙ Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ «Ετούτη είναι η τρωική αλήθεια για τη γλώσσα μας και η απάντηση στο "φοινικικό ψέμα Μικρέ μου Έλληνα… Μέσα από τα έπη του Ομήρου και την ελληνική μυθοϊστορία, είδες και μόνος σου πως η γλώσσα μας προϋπήρξε της εποχής που λέγεται ότι πήραμε το αλφάβητο από τους Φοίνικες...» «Παππού... Παππού!» «Τι είναι, παιδί μου;» «Να σε ρωτήσω; Δεν είπες πριν ότι οι Έλληνες έβαλαν τα φωνήεντα και πως αυτό το δέχονται ακόμη και οι βάρβαροι;» «Ναι, έτσι είπα...» «Και δεν μου λες, παππού, υπάρχει αλφάβητο χωρίς φωνήεντα;» «Αλφάβητο χωρίς φωνήεντα; Μπα... δε νομίζω...» «Τότε ποιο αλφάβητο πήραμε από τους Φοίνικες, παππού, αφού δεν υπάρχει τέτοιο χωρίς φωνήεντα; Έτσι δεν είναι;» είπε ο Μικρός Έλληνας, κάνοντας τον παππού Ντον Μεσσιέ να θαυμάσει για μια ακόμα φορά την παιδική αντιληπτική ικανότητα που μπορεί να βλέπει έτσι απλά την αυτονόητη αλήθεια. «Έτσι είναι, γιε μου, αλλά για πες μου, πώς σου ήρθε αυτό;» «Τι πώς μου ήρθε, παππού; Σκέφτηκα αυτό που είπες: ότι οι αρχαίοι Έλληνες έβαλαν τα φωνήεντα.

Και αφού το αλφάβητο είναι "άλφα" και "βήτα" —το λέει και η ίδια η λέξη, παππού— πώς λένε λοιπόν ότι το πήραμε από τους Φοίνικες;» «Μπράβο σου, γιε μου! Μπράβο σου και πάλι! Αν και είναι τόσο απλό, δεν το σκέφτηκα ποτέ, ούτε άκουσα ποτέ να το έχει σκεφτεί και να το έχει πει κάποιος άλλος.

Σε παραδέχομαι, αυτός είναι πράγματι αρχαιοελληνικός στοχασμός.

Αυτό που ανακάλυψες είναι πολύ σημαντικό, ένα ακόμη δυνατό επιχείρημα που ξεσκεπάζει αυτούς που επιχείρησαν να διαβάλουν τη μόνη κληρονομιά που μας απέμεινε από τους προγόνους μας: την ελληνική γλώσσα», είπε ο σοφός παππούς Ντον Μεσσιέ, που ήταν ερωτευμένος με αυτήν που θεωρούσε τη μόνη ρίζα, βαθιά στο χώμα των αιώνων, η οποία κρατά ακόμη ορθό στους ανέμους των καιρών το δέντρο του Ελληνισμού. «Όλα αυτά που λένε και διδάσκουν στα παιδιά του κόσμου, μέχρι που έφτασαν στο σημείο να τα πιστεύουν ακόμη και οι Έλληνες —τα περί φοινικικού αλφαβήτου— είναι ανυπόστατα για πολλούς λόγους, γιε μου.

Το γιατί το κάνουν αυτοί που το κάνουν, προφανώς έχουν τους δικούς τους λόγους, και αυτό φαίνεται από τα γνωστά ιστορικά γεγονότα.

Όταν μας λένε και θέλουν να πιστέψουμε ότι η ελληνική γλώσσα δημιουργήθηκε μετά την εποχή του Ομήρου, και ότι εκείνος θυμόταν τάχα απέξω τους περίπου είκοσι οκτώ χιλιάδες στίχους από την Ιλιάδα και την Οδύσσεια, μάλλον μας θεωρούν ηλίθιους ή τελείως αδαείς.

Πώς ταίριαξαν μετά τους γραμματικούς κανόνες με τα ομηρικά έπη; Νομίζω πως για να ζυμωθεί και να αποκτήσει τέτοια τελειότητα μια γλώσσα, όπως αυτή του Ομήρου, χρειάστηκαν χιλιάδες χρόνια.

Για να μπορεί να γράψει στη δοτική "τῇ καλλίστῃ" η θεά Έριδα στο χρυσό μήλο, πώς θα το έκανε αν δεν υπήρχε η γραπτή ελληνική γλώσσα πριν από τον Τρωικό Πόλεμο; Ομοίως, πώς έστελνε επιστολές στην Κλυταιμνήστρα ο Αγαμέμνονας για να του στείλει την Ιφιγένεια; Τους ρωτά ένας "ξεκούτης" Έλληνας παππούς», είπε και συνέχισε: «Τη νήσο Φάρο, γιε μου, από την οποία πήραν το όνομά τους όλοι οι φάροι του κόσμου, ο Όμηρος την τοποθετεί ανοικτά των αιγυπτιακών ακτών, στο πέλαγος.

Λέει ότι χρειαζόταν κανείς να κωπηλατεί μία ολόκληρη ημέρα με ούριο άνεμο για να φτάσει.

Ο πολύ νεότερος γεωγράφος Στράβων βρίσκει τη νήσο Φάρο πολύ πλησίον των ακτών της Αιγύπτου και νομίζει ότι ο Όμηρος σφάλλει, μολονότι τον αναγνωρίζει ως τον πατέρα της γεωγραφικής επιστήμης.

Όμως δεν έσφαλε ο Όμηρος.

Οι προσχώσεις του Νείλου την έφεραν πολύ κοντά στις αιγυπτιακές ακτές στην εποχή του Στράβωνος, γύρω στο 100 μ.Χ. περίπου.

Σήμερα δεν υπάρχει πια η νήσος Φάρος· έχει συγχωνευθεί με τις ακτές της Αλεξανδρείας, Μικρέ μου Έλληνα.

Ένα τελευταίο που αγνοούν πολλοί —και είναι άξιο απορίας γιατί το αποσιωπούν οι επαΐοντες— είναι η γραπτή μαρτυρία του Αριστοτέλη στο έργο του "Μετεωρολογικά". Εκεί αναφέρει ότι ο Όμηρος έζησε λίγο πριν ή μετά την ίδρυση της Μέμφιδας! Η οποία, ιστορικά αλλά και αρχαιολογικά αποδεδειγμένα, έλαβε χώρα το 3.400 π.Χ.! Είναι δυνατόν να έζησε τον όγδοο αιώνα π.Χ., σύμφωνα με τη συμβατική ιστορία, και να το αγνοούσε ο Αριστοτέλης που έζησε τον τέταρτο αιώνα; Προφανώς ο διαχρονικά αποδεκτός για την αξιοπιστία του Φιλόσοφος θα το γνώριζε.

Αν μη τι άλλο, δεν θα έγραφε αβασάνιστα ότι ο Όμηρος έζησε 2.600 χρόνια πριν από όσα αποφαίνεται η συμβατική ιστορία... Ετούτη η αναμφισβήτητη αριστοτελική μαρτυρία, που άγνωστο γιατί δεν είναι ευρέως γνωστή, ταρακουνά συθέμελα τη χρονική αξιοπιστία της συμβατικής ιστορίας! Εύλογα, προφανώς, συμπαρασύρει μαζί με τον Όμηρο στην τέταρτη χιλιετία π.Χ. τα τρωικά γεγονότα, όσο και τη γραπτή ύπαρξη της ελληνικής γλώσσας, Μικρέ μου Έλληνα!» είπε ο ιστοριολάτρης παππούς Ντον Μεσσιέ, εσαεί ερωτευμένος με τη θεϊκή γλώσσα της αλήθειας... ΝΙΚΟΛΑΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΙΝΟΣ © https://www.youtube.com/watch?v=dtVHk3IQl3c Σημείωση: ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ «...ἡ Αἴγυπτος Θῆβαι καλούμεναι. δηλοῖ δὲ καὶ Ὅμηρος, οὕτως πρόσφατος ὢν ὡς εἰπεῖν πρὸς τὰς τοιαύτας μεταβολάς· ἐκείνου γὰρ τοῦ τόπου ποιεῖται μνείαν ὡς οὔπω Μέμφιος οὔσης ἢ ὅλως ἢ οὐ τηλικαύτης» ΟΜΗΡΟΥ ΟΔΥΣΣΕΙΑ -δ- 355 (Αρχαίο κείμενο / Μετάφραση) Στην πολυκυματούσα θάλασσα... στην Αίγυπτο απαντίκρυ... τόσο μακριά... όσο δρόμο θα 'κοβε σε μιαν ήμερα μέσα... ένα καράβι... πρίμος άνεμος ξοπίσω του αν φυσούσε.

Από το απάγγειο το λιμάνι του... τα ισόβαρα καράβια... νερό από βρυσομάνα σκοτεινή... πριν μπουν στο κύμα... παίρνουν. Του Νικόλα Αλεξανδρινού @ακόλουθοι

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους