Η πρόσφατη επίθεση του Νίκου Ανδρουλάκη στον Χάρη Καστανίδη αναδεικνύει μια προβληματική διαχείριση της εσωκομματικής κριτικής. Η προσπάθεια να χρεώσει στον πρώην υπουργό "διάσπαση" για το 2012...
Η πρόσφατη επίθεση του Νίκου Ανδρουλάκη στον Χάρη Καστανίδη αναδεικνύει μια προβληματική διαχείριση της εσωκομματικής κριτικής.
Η προσπάθεια να χρεώσει στον πρώην υπουργό "διάσπαση" για το 2012 , όταν στην πραγματικότητα επρόκειτο για διαγραφή λόγω καταψήφισης μνημονιακών νόμων, αποτελεί μια ιστορική ανακρίβεια που πλήττει την αξιοπιστία του ίδιου του προέδρου. Αντί να εστιάσει στην πολιτική σύνθεση και την ανανέωση με όρους ουσίας, η ηγεσία επιλέγει την τακτική των προσωπικών επιθέσεων και την εργαλειοποίηση του παρελθόντος.
Η χρήση "φωτογραφικών" διατάξεων για τον περιορισμό θητειών, σε συνδυασμό με την επιθετική ρητορική απέναντι σε ιστορικά στελέχη, δημιουργεί την εικόνα ενός κόμματος που αντί να ανοίγεται στην κοινωνία, αναλώνεται σε εσωστρεφείς ξεκαθαρίσματα λογαριασμών. Η αλήθεια και η ιστορική ακρίβεια δεν μπορούν να θυσιάζονται στον βωμό των εσωκομματικών συσχετισμών.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους