Παρατηρώ τόσους πολλούς ανθρώπους γύρω μου που φοβούνται τη ζωή! Σιχαίνονται τα ζώα, φοβούνται τα ζουζούνια, καταστρέφουν τα λουλούδια, πετσοκόβουν τα δέντρα, θυμώνουν με τις χαρούμενες φωνές των...

Πλήρες Κείμενο:

Παρατηρώ τόσους πολλούς ανθρώπους γύρω μου που φοβούνται τη ζωή! Σιχαίνονται τα ζώα, φοβούνται τα ζουζούνια, καταστρέφουν τα λουλούδια, πετσοκόβουν τα δέντρα, θυμώνουν με τις χαρούμενες φωνές των παιδιών που παίζουν έξω, κρύβονται από την ήλιο, γκρινιάζουν για τη βροχή … Τόσοι πολλοί άνθρωποι προσπαθούν να ελέγξουν τον κόσμο γύρω τους αποζητώντας μια ψεύτικη ανακούφιση από τον εαυτό τους! Γιατί από τη στιγμή που η ζωή γίνει κάτι ξέχωρο απο τον κόσμο, μοιραία ο κόσμος γίνεται εχθρός.

Μια πλασματική, αποστειρωμένη ασφάλεια που κυνηγούν οι άνθρωποι χωρίς σταματημό από αυτό που στην ουσία είναι η ζωή! Και με όλες αυτές τις πρωινές σκέψεις του καφέ θυμήθηκα τα λόγια του αγαπημένου Γιώργου Μπαλάνου: «Μη!»… «Τζιζ!»… «Βαβά!»… Με αυτά τα τρία συνθήματα μεγαλώνουν τα παιδιά του σύγχρονου κόσμου.

Και όταν μεγαλώσουν; Α…όταν μεγαλώσουν φοβούνται τα ρεύματα, τα μικρόβια, τα σκυλιά, τη βροχή, το κρύο, τη ζέστη, τα καρκινογόνα, τη σκιά τους…το σύμπαν ολόκληρο.

Και όλα εκείνα τα «μη!» «τζιζ!» και «βαβά!» τα μεταφέρουν αργότερα με τη γλώσσα των ενηλίκων σε βαρύγδουπους νόμους και κανονισμούς που αποβλέπουν στην ασφάλεια και την προστασία μας.

Και όλα αυτά τα επιβάλλουν με το περιτύλιγμα κάποιου «-ισμού». Αλλά, αν σταθούμε λίγο παράμερα και κοιτάξουμε την ανθρωπότητα από μια πιο μακρινή σκοπιά, θα διαπιστώσουμε ότι ο μόνος «-ισμός» που φαίνεται να της ταιριάζει είναι ο μαζοχισμός.

Τα κάγκελα, φίλοι μου, τα χειρότερα κάγκελα, δεν είναι τα σιδερένια – είναι τα αόρατα, τα δικά μας.

Πνιγόμαστε στις φοβίες μας και νομίζουμε ότι απαλλασσόμαστε από τα ταμπού με το να τ’ αναβαφτίζουμε δίνοντάς τους άλλα, πιο σοβαροφανή ονόματα.

Απαγορευτικές πινακίδες σε κάθε επικίνδυνη γωνιά της ζωής! «Στοπ», «Δακτύλιος», «Απαγορεύεται η στροφή δεξιά, η στροφή αριστερά, η στροφή επί τόπου», «Κίνδυνος!»… Πινακίδες, πινακίδες, πινακίδες σε κάθε δρόμο της ζωής -ώσπου κάποτε απαγορεύεται να πας πίσω, δεξιά ή αριστερά. Αλλά βέβαια ζεις… ασφαλής! Σαν το βασιλικό στη γλάστρα.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους