Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Μαμά, Μητέρα μου, από τούτη την ιερή, αμετάκλητη στιγμή, σου επιστρέφω το απόλυτο, αποκλειστικό δικαίωμα στην άβυσσό σου.

Ο κλήρος του μαρτυρίου σου σού ανήκει ολοκληρωτικά, και εγώ παραιτούμαι εν ψυχρώ από την αλαζονεία της συνιδιοκτησίας του.

Θα υποφέρεις μόνη σου, περικυκλωμένη από τη δική σου, ανέγγιχτη μοίρα, δίχως τη δική μου αιμορραγία να νοθεύει την τραγωδία σου.

Αποστρατεύομαι από τον παράνομο ρόλο του συμπολεμιστή στο σκοτάδι σου.

Αρνούμαι πλέον να εκτελώ χρέη συστημικού συντρόφου μέσα στον οίκο της οδύνης σου.

Ο λώρος της απόγνωσης κόβεται.

Δεν θα σου κρατώ πια το χέρι καθώς βυθίζεσαι, διότι η παρουσία μου εκεί δεν ήταν αγάπη, ήταν συνενοχή στη σήψη.

Εγώ τραβάω τον ανήφορο προς το Φως.

Θα διεκδικήσω το οξυγόνο που μου στέρησε η αόρατη τυραννία της φυλής.

Θα ανακαλύψω την εκκωφαντική χαρά, θα κατακτήσω τις κορυφές της αφθονίας, θα παραδοθώ στον έρωτα και θα σμιλέψω την ευδαιμονία μου με τα ίδια μου τα χέρια.

Θα διαπράξω το ύψιστο, ιερό έγκλημα απέναντι στη μιζέρια του παρελθόντος: θα γίνω ολοκληρωτικά, προκλητικά, ανυπότακτα ευτυχισμένος.

Και εσύ θα παραμείνεις εκεί, ακίνητη στο κέντρο της δικής σου, τελματωμένης λίμνης.

Θα σε αντικρίζω από την όχθη με την παγερή, κρυστάλλινη διαύγεια του αθάνατου παρατηρητή, επιτρέποντάς σου να βιώσεις το πεπρωμένο που η δική σου ψυχή επέλεξε. Μόνη.

Όχι εγκαταλελειμμένη, αλλά επιτέλους κυρίαρχη του δικού σου, αποκλειστικού πένθους.

Η ρήξη αυτή δεν είναι πράξη μίσους, ούτε εκδίκηση.

Είναι η πιο ωμή, καθαρή απόσταξη της οντολογικής αλήθειας.

Σε αφήνω, διότι επιτέλους λάτρεψα εμένα.

Διότι ο έρωτας για την ίδια μου την ύπαρξη αναδύθηκε πιο άγριος, πιο ορμητικός και πιο θεϊκός από την άρρωστη ανάγκη του μικρού μου Εγώ να παίξει τον ρόλο του Μεσσία σου. Το Φως καταβρόχθισε την ενοχή μου. Ο κύκλος έκλεισε. @ακόλουθοι

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους