Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Επιστρέφοντας στο Ναϊρόμπι γεύτηκα αστυνομική διαφθορά. Φτάνοντας στο αεροδρόμιο του Ναϊρόμπι κάλεσα Uber για να με μεταφέρει στο διαμέρισμα όπου θα μείνω λίγες μέρες πριν ταξιδέψω για Αθήνα.

Αφού μπήκα στο αυτοκίνητο, μετά από λίγα λεπτά μας σταματά ένας θρασύς αστυνομικός, με ύφος αυστηρού δασκάλου, κρατώντας γκλοπ στο χέρι.

Δείχνοντας τον οδηγό, φώναζε πως το αυτοκίνητο πάτησε ελαφρά τη διαχωριστική γραμμή των λωρίδων.

Μετά, όπως κατάλαβα, έλεγε και άλλες δικαιολογίες απλώς για να μας σταματήσει.

Άρχισε αμέσως να βγάζει το μπλοκάκι και να γράφει κλήση στον οδηγό χωρίς κανέναν ουσιαστικό λόγο.

Όταν του μιλούσα εγώ έκανε πως δεν με άκουγε, ενώ ο οδηγός τον παρακαλούσε μάταια να μη του στερήσει το μεροκάματο.

Αφού συνεχίσαμε και μπήκαμε ξανά στο αυτοκίνητο, λίγο πιο κάτω εμφανίζονται δύο περίεργοι τύποι και ρωτούσαν τον οδηγό γιατί τον έγραψε ο αστυνομικός.

Του είπαν αμέσως να κατέβει αν θέλει να "σβηστεί" η κλήση.. φυσικά με το ανάλογο αντίτιμο.

Και έτσι λειτουργεί η μπίζνα των διεφθαρμένων αστυνομικών.

Παράγουν χρήμα μέσα από τον φόβο και την εξουσία, πιστεύοντας μάλιστα ότι κρύβονται καλά και ότι δεν θα έχουν συνέπειες για αυτές τις πράξεις τους.

Αυτοί οι αστυνομικοί, όπως και άλλοι 'άνθρωποι' που συμπεριφέρονται με αυτόν τον τρόπο, ανεξαρτήτως επαγγέλματος, είναι βαθιά δυστυχισμένοι.

Νιώθουν συνεχώς ένα τεράστιο κενό που προσπαθούν να καλύψουν με υλικά αγαθά και χρήματα, χωρίς να υπολογίζουν τίποτα, προκαλώντας κακό ακόμα και στα ίδια τους τα αδέρφια, στους συνανθρώπους τους. Και αυτό το κενό είναι το τίμημα της έλλειψης αρετών και ευγνωμοσύνης για όσα ήδη έχουν.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους