ΟΤΑΝ Ο ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ ΚΟΙΜΑΤΑΙ ☀️ «Για τα θαύματα θα σας ομολογήσω λοιπόν ότι εγώ δεν έχω δει θαύμα εδώ ενός τυφλού να βλέπει, ενός παράλυτου να περπατάει, ενός ασθενούς να θεραπεύεται μπροστά στα μάτια...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Όμως έχω δει χιλιάδες ψυχές, οι οποίες έρχονται κουρασμένες, απογοητευμένες, ακόμα και σε σημείο να εγκαταλείψουν τα παρόντα βίαια.

Και να αναχωρούν από την Παναγία ανάλαφροι, χαμογελαστοί, εσωτερικά αναπαυμένοι και να αποφασίζουν ότι πρέπει να βάλουν μια τελεία και να ξεκινήσουν μία καινούργια ζωή». Νομίζω ότι η πλειονότητα από εμάς θα προσυπέγραφε άνετα μια ανάλογη δήλωση.

Ακόμη και για το κομμάτι που αναφέρεται στην εσωτερική «μεταστροφή» του ασθενούς, την ίαση της «ψυχής» του, δεν θα φέρναμε ισχυρή αντίρρηση. «Ως γνωστόν», σημείωνα μεταξύ άλλων στα "Νέα" τον Νοέμβριο του 2022, «το placebo είναι ένα εικονικό φάρμακο.

Σε αντίθεση με τα αυθεντικά φάρμακα, στην περίπτωση του placebo δεν έχει την παραμικρή σημασία ποια είναι τα συστατικά του, αρκεί –εξυπακούεται- να μην είναι συστατικά επιβλαβή: σε ένα placebo, λόγου χάριν, μπορείς να βάλεις ζαχαρίνη, αλλά δεν μπορείς να βάλεις χλωρίνη.

Το ουσιώδες είναι να πρόκειται για συστατικά που θεωρητικά θα έχουν “ουδέτερη” επίδραση στον οργανισμό του ασθενούς, ούτε θα την “βελτιώσουν”, ούτε θα την “επιδεινώσουν”. Θεωρητικά, λέμε, πάντα –κι έχουμε λόγο σοβαρό που το λέμε.

Είναι ακριβώς ο λόγος που τα placebo χρησιμοποιούνται ευρύτατα στις φαρμακευτικές έρευνες κι επενεργούν ως “δοκιμαστήρια” των αυθεντικών φαρμάκων.

Βλέπετε, ορισμένες φορές, τα placebo διαψεύδουν την αναμενόμενη “ουδέτερη” επίδρασή τους κι επιφέρουν θετικά αποτελέσματα στην υγεία του ασθενούς.

Κάτι τέτοιο συμβαίνει όταν τα αίτια της ασθένειας είναι ψυχογενή –ένα ψυχολογικό “μπλοκάρισμα”, με άλλα λόγια, του νευρικού συστήματος- και σίγουρα είναι ακόμη αναστρέψιμα.

Ένα placebo, φερειπείν, μπορεί να κάνει “θαύματα” σε καταστάσεις υστερίας (εδώ εντοπίζεται και η αιτία που οι πάσης φύσεως υστερικοί προτιμώνται πάντοτε ως «ατραξιόν» από τους πάσης φύσεως εξορκιστές), αλλά δεν μπορεί να κάνει τίποτε στην περίπτωση ενός παραπληγικού, ενός ανίατα τυφλού ή ενός πεθαμένου.

Όπως το δούλεμα, έτσι και το placebo, έχει τα όριά του». Εννοείται ότι τον ιαματικό ρόλο του placebo μπορεί να αναλάβει οποιοδήποτε αντικείμενο και όχι απαραίτητα ένα εικόνισμα: ένα φυλαχτό, ένα λαγοπόδαρο, λίγες τρίχες από την πλούσια κόμη της αγαπημένης σου, ο ξεχαρβαλωμένος αρκούδος στο ντουλάπι με τα παιχνίδια σου, ο Τίμιος Σταυρός του Λουπασάκη, το χαμένο παιδικό έλκηθρο που βάφτισε «Ροδανθό» (Rosebud) ο Πολίτης Κέιν στην περίφημη ταινία του Όρσον Γουέλς… Δεν έχει τόσο σημασία λοιπόν τι δηλώνει κάποιος για πράγματα που εμείς θεωρούμε αυτονόητα, όσο ποιος τα δηλώνει.

Ξεκάρφωτη η αρχική δήλωση, αποφλοιωμένη από τα συμφραζόμενά της, υιοθετημένη από κάθε σκεπτικιστή που καθημερινά κάνει χρήση της κοινής λογικής, αποκτάει διαφορετικό βάρος κι εκτόπισμα όταν την συγκολλήσουμε με την κατάληξή της: «Εσωτερικά θαύματα λοιπόν, μέσα στις ψυχές των ανθρώπων, έχω να σας διηγηθώ χιλιάδες από τα 45 χρόνια της διακονίας μου, σε αυτή τη Μητρόπολη και στο ιερό βήμα της Ευαγγελιστρίας». Ω, ναι.

Αυτά τα λόγια δεν τα εκστόμισε ένας συνήθης «εχθρός της Ορθοδοξίας», προβλέψιμος και διαχειρίσιμος από τους ταγούς των αμνοεριφίων, αλλά ο ίδιος ο μητροπολίτης Σύρου και Τήνου Δωρόθεος Β’. Τα είπε στη δημοσιογράφο Βίκη Βαμιεδάκη για τον ειδησεογραφικό ιστότοπο NEWS 24/7, στο πλαίσιο ενός αποκαλυπτικού ρεπορτάζ που δημοσιεύτηκε πρώτη φορά τον Μάρτιο του 2022.

Εάν παραμένει εν ισχύι ο κλασικός ορισμός, σύμφωνα με τον οποίον είδηση δεν αποτελεί το «σκύλος δαγκώνει άνθρωπο» αλλά το «άνθρωπος δαγκώνει σκύλο», εδώ έχουμε την πιο τυπική περίπτωσή του.

Δεν θέλω να αμφισβητήσω το θάρρος του Δωρόθεου, ούτε τη σημασία της παρακαταθήκης που αφήνει με αυτή τη δήλωσή του, αλλά θα την εκτιμούσα περισσότερο εάν την συνόδευε και με πράξεις ανάλογου ή και ανώτερου συμβολισμού.

Εάν φερειπείν ανήμερα τον Δεκαπενταύγουστο, μπροστά στην Παναγία της Τήνου, παρατούσε σύξυλη την εξέδρα των επισήμων, τα παγόνια που ποζάρουν αυτάρεσκα δίπλα του, κατηφόριζε ανάποδα προς την κοίτη των δυστυχισμένων, πλησίαζε τους συγγενείς των γονατισμένων και τους ψιθύριζε βουρκωμένος: «Σας παρακαλώ• πάρτε από εδώ τον άνθρωπό σας• δεν πρόκειται να γίνει καλά• ποτέ και κανέναν δεν είδα να γίνεται καλά». Ναι, το ξέρω, κάτι τέτοιο δεν θα συμβεί, όχι μόνο κατά τη διάρκεια της δικής μου ζωής ή της ζωής των παιδιών μου, δεν θα συμβεί στον αιώνα τον άπαντα, διότι ο Δωρόθεος και οι Δωρόθεοι, ως ευφυείς άνθρωποι, έχουν πλήρη επίγνωση ότι σχεδόν κανένας από τους βασανισμένους δεν έρχεται στην Τήνο για την εσωτερική του «μεταστροφή», την έχει χεσμένη την εσωτερική του «μεταστροφή», έρχεται για να θεραπεύσει την ανίατη ασθένεια του κορμιού του, για το «θαύμα» που δεν μπορεί να γίνει κι εκείνοι, οι Δωρόθεοι, το ξέρουν πως δεν μπορεί να γίνει κι εντούτοις εξακολουθούν να συμπεριφέρονται σαν να μην το ξέρουν, σαν να μην αποκλείουν την προ πολλού αποκλεισμένη πιθανότητα.

Γιατί εξακολουθούν; Την απάντηση δεν θα μας την δώσει ο Δωρόθεος.

Μας την έχει δώσει, ήδη από τον Σεπτέμβριο του 2015, ο δημοσιογράφος Γιώργος Λεβέντης μ’ ένα συνταρακτικό ρεπορτάζ που δημοσιεύτηκε τότε στην εφημερίδα "Παραπολιτικά", αναπαράχθηκε κατά κόρον, ξεσήκωσε σάλο… -κι έπειτα; Έπειτα, τίποτε.

Ένας «φιλικός διακανονισμός» μεταξύ Εκκλησίας και Πολιτείας έθεσε την οριστική ταφόπλακα πάνω σε αυτό που θα μπορούσε να κακοφορμίσει ως μείζον πολιτικό, οικονομικό και θρησκευτικό σκάνδαλο. «Στη Χάρη της Θεοτόκου», γράφει ο Λεβέντης, «ειδικά κάθε Δεκαπενταύγουστο, χιλιάδες πιστοί, που συρρέουν από κάθε γωνιά της χώρας στην Τήνο, αφήνουν ακόμα και τις βέρες τους, τους βαφτιστικούς σταυρούς τους, πολύτιμα κοσμήματα και οικογενειακά κειμήλια, με μεγάλη συναισθηματική αξία.

Ο ανθρώπινος πόνος ξεδιπλώνεται στα σκαλιά της εκκλησίας της Μεγαλόχαρης, όπου ο κόσμος γονατίζει και αφήνει στην εικόνα της Παναγίας ό,τι πολυτιμότερο έχει, προσδοκώντας την ευλογία Της, για να γιατρευτεί και να προστατευτεί από σοβαρά προβλήματα υγείας.Τα τάματα όμως δεν μένουν στον ναό, όπως πιστεύουν αυτοί που τα αφήνουν εκεί, αλλά όταν κλείνουν οι πόρτες ξεκινάει ένας άριστα οργανωμένος μαραθώνιος για να λιώσουν και να μετατραπούν σε πλάκες χρυσού.

Τα "Παραπολιτικά" φέρνουν σήμερα στο φως της δημοσιότητας τα ντοκουμέντα της “χρυσής” μπίζνας με τα μυθικής αξίας αναθήματα της Τήνου, η οποία αποκαλύφθηκε λόγω μιας ύποπτης βαλίτσας που βρέθηκε στο αεροδρόμιο “Ελευθέριος Βενιζέλος”. Συγκεκριμένα, πριν από λίγες ημέρες, στις 8 του μηνός, οι τελωνειακοί υπάλληλοι του αεροδρομίου μπλόκαραν αποσκευή μέσα στην οποία κρύβονταν επτά πλάκες χρυσού.

Ο επιβάτης, με τα αρχικά Κ.Μ., ταξίδευε από την Τουρκία και δήλωσε στους έκπληκτους υπαλλήλους ότι ο χρυσός προερχόταν από λιωμένα τάματα στη Μεγαλόχαρη.

Η πολύτιμη αποσκευή κρατήθηκε από τους τελωνειακούς, καθώς έλειπαν ορισμένα παραστατικά που ο ελεγχόμενος διαβεβαίωσε ότι θα προσκόμιζε.

Στην “απόδειξη παραλαβής αποσκευών επιβάτου” που αποκαλύπτουν τα Παραπολιτικά αναφέρονται τα πλήρη στοιχεία του εμπόρου πολύτιμων μετάλλων από την Κρήτη, καθώς και ότι κρατήθηκε στο αεροδρόμιο “βαλίτσα περιέχουσα επτά πλάκες χρυσού, βάρους 7 κιλών και 82 γραμμαρίων”. Το συμφωνητικό μεταξύ του Πανελλήνιου Ιερού Ιδρύματος Ευαγγελιστρίας Τήνου (ΠΙΙΕΤ) και του εμπόρου που υπογράφηκε δύο ημέρες πριν από τον Δεκαπενταύγουστο και την κοσμοσυρροή στην Τήνο, στις 13/8/2015, περιγράφει λεπτομερώς τους όρους του “χρυσού” deal. “Η ως ανωτέρω ορισθείσα ποσότητα είκοσι ενός (21) κιλών καθαρού χρυσού θα παραδοθεί από τον δεύτερο συμβαλλόμενο σε είκοσι ένα (21) ράβδους, βάρους ενός (1) κιλού εκάστη, κάθε μία από τις οποίες θα φέρει σφραγισμένη κατά τη χύτευση την αρίθμηση και την πιστοποίηση του διεθνώς αναγνωρισμένου χυτηρίου NADIR, μέλους του London Bullion Market, και θα συνοδεύεται απαραίτητα από πιστοποιητικά έγγραφα που θα βεβαιώνουν τη γνησιότητά της”. Για την ανταλλαγή του χρυσού στήνεται μια ολόκληρη επιχείρηση, με αυστηρά χρονοδιαγράμματα. “Η παράδοση των ράβδων κράματος και η παραλαβή των ράβδων καθαρού χρυσού θα πραγματοποιηθεί στα γραφεία του ΠΙΙΕΤ τμηματικά σε τρεις φάσεις, κατά το χρονικό διάστημα από την υπογραφή της παρούσας σύμβασης έως 25 Αυγούστου, σε ημέρες και ώρες που θα καθορισθούν για λόγους ασφαλείας μεταξύ των δύο συμβαλλομένων, ως εξής: Α) Ο δεύτερος συμβαλλόμενος θα παραλαμβάνει μία (κατά σειρά) ράβδο κράματος κάθε φορά, έχοντας υποχρέωση εντός 72 ωρών να επιστρέφει παραδίδοντας επτά (7) ράβδους καθαρού χρυσού του ενός (1) κιλού εκάστη, πιστοποιημένες σύμφωνα με το άρθρο 1 του παρόντος, οπότε και θα παραλαμβάνει την επόμενη κατά σειρά ράβδο κράματος”. Μάλιστα, για την ανταλλαγή ο έμπορος καλείται να καταβάλει ως εγγύηση ποσό 200.000 ευρώ, που φυλάσσεται σε χρηματοκιβώτιο για την περίπτωση που κάτι πάει στραβά. “Η ως άνω διαδικασία θα πραγματοποιηθεί υπό τους ίδιους ακριβώς όρους και για τις τρεις ράβδους κράματος, μέχρι δηλαδή ο πρώτος συμβαλλόμενος να παραδώσει και τις τρεις ράβδους κράματος στον δεύτερο συμβαλλόμενο, ο δε τελευταίος να έχει παραδώσει στον πρώτο συμβαλλόμενο τη συνολική ποσότητα των (21) κιλών καθαρού και ως άνω πιστοποιημένου χρυσού. Β) Ο δεύτερος συμβαλλόμενος, προσερχόμενος για την παραλαβή της πρώτης κατά σειρά ράβδου, θα καταθέσει στο ΠΙΙΕΤ ως εγγύηση για την καλή εκτέλεση της παρούσας σύμβασης το ποσό των διακοσίων χιλιάδων (200.000) ευρώ σε μετρητά, το οποίο με ευθύνη του ΠΙΙΕΤ θα φυλαχθεί σε χρηματοκιβώτιο και θα παραδοθεί στον δεύτερο συμβαλλόμενο μετά την ομαλή ολοκλήρωση και των τριών σταδίων της διαδικασίας, με βάση την οποία πρέπει να έχει παραδώσει στο ΠΙΙΕΤ τη συνολική ποσότητα των (21) κιλών καθαρού και πιστοποιημένου χρυσού.

Η ως άνω εγγύηση των διακοσίων (200.000) ευρώ, σε περίπτωση παράβασης των όρων εκτέλεσης της παρούσας σύμβασης που αφορούν στη διαδικασία, στις προϋποθέσεις και στους όρους παράδοσης των ράβδων κράματος και παραλαβής των ράβδων καθαρού χρυσού, θα εκπέσει εξολοκλήρου υπέρ του Πανελληνίου Ιερού Ιδρύματος Ευαγγελιστρίας Τήνου, η δε εκτέλεση της σύμβασης θα διακοπεί αυτοδίκαια”. Ο χρυσός αγοράζεται τελικά από την Τράπεζα της Ελλάδος και το Ιδρυμα της Τήνου παίρνει μετρητά.

Ωστόσο, μέχρι να γίνει αυτό, η γνησιότητα των ράβδων μπορεί να αμφισβητηθεί. “Η παραλαβή των ράβδων από τον πρώτο συμβαλλόμενο δεν συνεπάγεται την οριστική αποδοχή της γνησιότητας των ράβδων και την αποδοχή της συμφωνηθείσας περιεκτικότητάς τους σε καθαρό χρυσό, καθώς δικαιούται να αξιώσει κάθε ανάλογη αποζημίωση από τον δεύτερο συμβαλλόμενο, σε περίπτωση που σε μεταγενέστερο χρόνο, μέχρι και την αγορά των ράβδων από την Τράπεζα της Ελλάδος, διαπιστωθεί διαφοροποίηση από αυτά που συμφωνήθηκαν και πιστοποιήθηκαν όσον αφορά το βάρος των είκοσι ενός (21) κιλών καθαρού χρυσού που πρέπει να περιέχουν οι ράβδοι που θα παραδοθούν από τον δεύτερο συμβαλλόμενο”. Τα τάματα στην Παναγία, όπως φαίνεται, λιώνουν και γίνονται αρχικά ράβδοι κράματος, οι οποίες στη συνέχεια παραδίδονται στους εμπόρους, που τις μεταφέρουν σε χυτήρια του εξωτερικού, εν προκειμένω στην Τουρκία, ώστε να μετατραπούν σε καθαρό χρυσό και να επιστρέψουν στην Τήνο.

Τα "Παραπολιτικά" αποκαλύπτουν και το συμφωνητικό που έχει συνάψει με συγκεκριμένο έμπορο πολύτιμων μετάλλων ο νόμιμος εκπρόσωπος του Πανελληνίου Ιδρύματος Ευαγγελίστριας Τήνου για την επεξεργασία “ράβδων κράματος χρυσού, οι οποίες προέρχονται από τήξη δωρηθέντων τιμαλφών ακατάλληλων για ιερή χρήση”. Για την ακρίβεια, αντικείμενο της συμφωνίας είναι η “ανταλλαγή ράβδων κράματος χρυσού από τηχθέντα τιμαλφή με ράβδους καθαρού χρυσού διεθνώς αναγνωρίσιμης πιστοποίησης”. Ο έμπορος, δηλαδή, παραλαμβάνει τις ράβδους κράματος και παραδίδει χρυσό υψηλής ποιότητας. “Ο δεύτερος συμβαλλόμενος θα παραδώσει καθαρό χρυσό διεθνώς αναγνωρίσιμης πιστοποίησης, αποδεκτής μορφής, για αγορά από την Τράπεζα της Ελλάδος, συνολικού βάρους είκοσι ενός (21) κιλών, και θα παραλάβει τις κατά τα ανωτέρω τρεις (3) ράβδους κράματος χρυσού που κατέχει ο πρώτος συμβαλλόμενος και για τις οποίες έχει πραγματοποιήσει ανάλυση περιεκτικότητας σε καθαρό χρυσό από δείγματα που έλαβε, με βάση τα οποία και υπέβαλε την προσφορά του.

Σύμφωνα με την ανωτέρω ανάλυση που πραγματοποίησε ο δεύτερος συμβαλλόμενος, οι τρεις ράβδοι κράματος έχουν μέση περιεκτικότητα σε καθαρό χρυσό 510/1.000, περιεκτικότητα αποδεκτή και από τον πρώτο συμβαλλόμενο με βάση δύο προγενέστερες αναλύσεις που έχει στη διάθεσή του”. Στη συμφωνία προβλέπεται και μερίδιο για τον έμπορο: “Το συνολικό βάρος των δειγμάτων από τις τρεις ράβδους που παρέλαβε ο δεύτερος συμβαλλόμενος και ανέρχεται σε είκοσι (20) γραμμάρια δεν θα επιστραφεί, αφού αποτελεί μέρος του συνολικού βάρους των τριών ράβδων κράματος που δικαιούται να παραλάβει, μόλις παραδώσει τον ως άνω συμφωνηθέντα καθαρό χρυσό”. Στο συμφωνητικό μεταξύ του εμπόρου και του ΠΙΙΕΤ αναφέρεται ότι ο πρώτος είναι υποχρεωμένος να τηρήσει το γράμμα του νόμου σε επίπεδο παραστατικών: “Ο δεύτερος συμβαλλόμενος, τόσο για τη μεταφορά και την παράδοση των ράβδων καθαρού χρυσού όσο και για την παραλαβή και τη μεταφορά των ράβδων κράματος χρυσού, οφείλει να εκδώσει τα κατά περίπτωση νόμιμα παραστατικά. Το ΠΙΙΕΤ είναι νόμιμος κάτοχος των, κατά τα ανωτέρω, ράβδων κράματος χρυσού, οι οποίες προέρχονται από τήξη δωρηθέντων τιμαλφών ακατάλληλων για ιερή χρήση, για τα οποία έχουν εκδοθεί τα απαραίτητα γραμμάτια παραλαβής και λογιστικής χρέωσής τους στα επίσημα βιβλία του Λογιστηρίου”. Για τον εντοπισμό της βαλίτσας με τις επτά πλάκες χρυσού στο αεροδρόμιο “Ελευθέριος Βενιζέλος” ενημερώθηκαν όλες οι αρμόδιες Αρχές, καθώς ο έμπορος δεν είχε μαζί του όλα τα απαραίτητα παραστατικά, ενώ ερωτήματα προκαλεί και το γεγονός ότι το πολύτιμο φορτίο έφτασε στην Ελλάδα κρυμμένο σε βαλίτσα». Δεν αποκαλούν τυχαία οι ίδιοι οι ρασοφόροι την Παναγία της Τήνου ως «χρυσοτόκο όρνιθα». Και να σκεφτεί κανείς ότι αυτή η απίστευτη «μπίζνα», όπως στην περίπτωση του «ανύπαρκτου» αγίου Εφραίμ αλλά και πολλών άλλων παρεμφερών περιπτώσεων, ξεκίνησε εν έτει 1822 από τα οράματα μιας μοναχής, της Πελαγίας, κατά κόσμον Λουκίας Νεγρεπόντη, που οδήγησαν -καθ’ υπόδειξιν της ίδιας της Θεοτόκου, βεβαίως βεβαίως- στην ανεύρεση της εικόνας της ένα χρόνο αργότερα.

Σημειωτέον ότι η Θεοτόκος δεν υπέφερε από καμιά ιδιαίτερη σκορδοκαϊλα εάν θα πετύχει η Επανάσταση, που είχε ξεσπάσει μόλις ένα χρόνο πριν, αλλά εκνευριζόταν υπερβολικά από τις καθυστερήσεις στις ανασκαφές για την ανεύρεση, οπότε έριξε και μια πανώλη στο νησί, μπας και συμμορφωθούν οι Τήνιοι κι επιταχύνουν το σκάψιμο.

Έτσι κι έγινε.

Η εικόνα βρέθηκε το 1823, η πανώλη υποχώρησε, η εκκλησία κτίστηκε και το Πανελλήνιο Ιερό Ίδρυμα Ευαγγελιστρίας Τήνου, που συστάθηκε ήδη από το 1825, σημειώνει κάθε χρόνο κύκλο εργασιών που θα τον ζήλευε η Lehman Brothers στα ντουζένια της.

Μιλάμε για έναν θηριώδη «εισπρακτικό μηχανισμό», κατά την περίφημο ορισμό του Νίκου Ευαγγελάτου, όταν αναφέρθηκε στο μεταγενέστερο σκάνδαλο της κυπριακής μονής του Οσίου Αββακούμ με τα κρυμμένα μπιτόνια για τις εικόνες που «δακρύζουν» και «μυροβλύζουν». Αναμφίβολα, στον ευρύτερο ελλαδικό χώρο τουλάχιστον, το αντίπαλον δέος στην Παναγία της Τήνου, η έτερη «χρυσοτόκος όρνιθα», είναι το Άγιον Όρος.

Δεν μπορώ να εξαντλήσω εδώ τις επιχειρηματικές δραστηριότητες του Αγίου Όρους, ούτε υπό μορφήν απλής καταγραφής, δίχως να εξαντλήσω παράλληλα και την αναγνωστική σας ανεκτικότητα.

Περιορίζομαι απλώς να σημειώσω ότι, αυτές ακριβώς οι δραστηριότητες, κέντρισαν την περιέργεια τόσο του δικού μας ΣΔΟΕ (Σώμα Δίωξης Οικονομικού Εγκλήματος) όσο και της OLAF (Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Καταπολέμησης της Απάτης). Ας δούμε εν τάχει τα συμβάντα. Το ΣΔΟΕ προσπάθησε επανειλλημένα να ελέγξει τα «άπλυτα» του Αγίου Όρους και είναι χαρακτηριστική η αντιμετώπιση που υπέστη από τους μοναχούς, ήδη από τον Ιανουάριο του 2012. «Πήγαν στο Άγιο Όρος», διαβάζουμε στην iEfimerida, «όχι για να ανάψουν κερί... αλλά για να ελέγξουν τα έργα που γίνονται στην Αθωνική πολιτεία.

Δεν τα κατάφεραν να μπουν μέσα όμως γιατί ήθελαν να μάθουν “χαρτί και καλαμάρι” τον ακριβή λόγο της επίσκεψης τους.

Η έφοδος των ανδρών του ΣΔΟΕ Θεσσαλονίκης δεν έφερε αποτελέσματα αφού η ιερά κοινότητα συνεδρίασε στις Καρυές και αποφάσισε να μην επιτρέψει τον έλεγχο αν πρώτα δεν πληροφορηθεί τον ακριβή λόγο.

Σύμφωνα με πληροφορίες του Real.gr, τo ΣΔΟΕ θέλει να ελέγξει την πρόοδο των έργων τα οποία έχουν γίνει κυρίως με κοινοτικά κονδύλια.

Νωρίς το πρωί της Δευτέρας ο προϊστάμενος του σώματος δίωξης οικονομικών εγκλημάτων επικοινώνησε με την επιστασία του Αγίου Όρους και έθεσε και επίσημα το αίτημα για έλεγχο των ιερών μονών.

Στην συνέχεια συναντήθηκαν οι εκπρόσωποι των μονών στις Καρυές, όπως γίνεται κάθε Δευτέρα και Πέμπτη και αποφάσισαν να μην επιτρέψουν τον έλεγχο αν δεν δοθούν περισσότερες λεπτομέρειες από το ΣΔΟΕ.

Η έφοδος βέβαια εμπεριέχει την έννοια του αιφνιδιαστικού...αλλιώς είναι έφοδος συνεννοημένη». Πιο τυχερό στάθηκε το ΣΔΟΕ εννέα μήνες κατόπιν. «Προ εκπλήξεως», διαβάζουμε στο fimes.gr τον Οκτώβριο του 2012, «βρέθηκαν οι ελεγκτές του Σώματος Δίωξης Οικονομικού Εγκλήματος όταν διαπίστωσαν έπειτα από επισταμένους ελέγχους για παραβάσεις ΦΠΑ ότι η Μονή Σίμωνος Πέτρας του Αγίου Όρους είχε εμφανίσει εικονικό τιμολόγιο αξίας 600 χιλιάδων ευρώ, το οποίο είχε εκδοθεί στο όνομα φυλακισμένου που βρισκόταν στις φυλακές Διαβατών και η Μονή τον παρουσίαζε ως εργολάβο του έργου αναστήλωσης. Η Μονή της Σίμωνος Πέτρας ή Σιμωνόπετρας τις τελευταίες δεκαετίες έχει εξελιχτεί σε μια από τις σημαντικότερες του Αγίου Όρους κι αυτό λόγω των ιδιαίτερων σχέσεων της αδελφότητας των μοναχών της με πολιτικούς και οικονομικούς παράγοντες της χώρας.

Οι νεωτερισμοί τους έχουν συχνά σκανδαλίσει και τους καταλογίζουν ότι είναι από αυτούς που έφεραν την εκκοσμίκευση στο Όρος.

Λόγω των στενών σχέσεων με την εξουσία, είναι από τα μοναστήρια που έχουν εξασφαλίσει τη μερίδα του λέοντος από τα κοινοτικά προγράμματα και τα κονδύλια για τα έργα που έχουν γίνει στο μοναστήρι, διεκδικώντας να γίνονται αυτά με αυτεπιστασία από το μοναστήρι, ερχόμενοι συχνά σε ρήξη με το Κέντρο Διαφύλαξης Αγιορείτικης Κληρονομιάς.

Ο γέροντας Ελισαίος, παλιότερα ως απλός μοναχός και σήμερα ως ηγούμενος της Μονής, θεωρείται ως ένας από τους διπλωμάτες της μοναστικής κοινότητας, ενώ οι Σιμονοπετρίτες ήταν από αυτούς που στήριξαν τον Εφραίμ και τους Βατοπαιδινούς στην Ιερά Κοινότητα». Αρχές Ιουνίου του 2023 –και ως ιδιότυπη «μορφή πίεσης», όπως θα δούμε- ο επίτιμος αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Χαράλαμπος Βουρλιώτης επιχειρεί μία ακόμη έφοδο στο Περιβόλι της Παναγιάς. «Αρον - άρον, λίγο πριν από τις εκλογές», γράφει το Ekklisia On Line με φανερή δυσαρέσκεια, «η Αρχή κατά της Νομιμοποίησης εσόδων από εγκληματική δραστηριότητα (ξέπλυμα), ξεκίνησε μεγάλη επιχείρηση για τον εντοπισμό μαύρου χρήματος στις Μονές του Αγίου Ορους! Με παραγγελία του Προέδρου της Αρχής Μαύρου Χρήματος αντεισαγγελέα ΑΠ ε.τ. Χαράλαμπου Βουρλιώτη “ξεσκονίζονται” τα οικονομικά των Μονών του Αγίου Ορους, για να εντοπιστούν ποσά, που φέρονται ότι, ενδεχομένως να προέρχονται από “ύποπτες” καταθέσεις.

Στο στόχαστρο της Αρχής, δεν αποκλείεται να μπουν και πρόσωπα, που σχετίζονται με το κόμμα ΝΙΚΗ, που φέρεται να προελαύνει ακάθεκτο προς τη Βουλή.

Οπως διευκρινίζεται από δικαστικές πηγές, οι έρευνες του κ. Βουρλιώτη δεν στρέφονται κατά του κόμματος “Νίκη – Δημοκρατικό Πατριωτικό Κίνημα”, αλλά έχουν στόχο τα οικονομικά των Μονών του Αγίου Ορους.

Εάν στο πλαίσιο αυτής της διερεύνησης, η Αρχή “σκοντάψει” σε πρόσωπα, που θέτουν υποψηφιότητα στις εκλογές με το ΝΙΚΗ, τότε θα υπάρξει συνέχεια… Σύμφωνα με πληροφορίες, ήδη βρίσκονται σε εξέλιξη δεκαπέντε παράλληλες έρευνες, που αφορούν κάθε Μονή ξεχωριστά, ενώ ανασύρονται και παλαιότερες έρευνες της Αρχής Ξεπλύματος, για το Αγιο Ορος, που είχαν αρχειοθετηθεί, καθώς δεν είχαν βρεθεί στοιχεία». Ένα χρόνο νωρίτερα, στις 11 Μάιου του 2022, τα "Νέα" προαναγγέλλουν με πηχυαίο πρωτοσέλιδο την εμπλοκή της OLAF, καθώς και τις διεθνείς προεκτάσεις της όλης υπόθεσης. «Απόρρητη έκθεση για τη διείσδυση της Μόσχας», διαβάζουμε στον υπέρτιτλο• ΣΚΟΤΕΙΝΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΣΤΟ ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ, στον κύριο τίτλο• «Καταγγελίες για ξέπλυμα και λαθρεμπόριο * Αποκαλυπτικό γερμανικό δημοσίευμα με μαρτυρίες και ερωτηματικά». Τον Σεπτέμβριο της ίδιας χρονιάς ο Φιλελεύθερος της Κύπρου επανέρχεται κι επισυνάπτει την κυπριακή συνιστώσα: «Έρευνα της ευρωπαϊκής υπηρεσίας καταπολέμησης της απάτης (OLAF) για υπόθεση ξεπλύματος βρόμικου χρήματος, που εμπλέκει έστω και εμμέσως την Κύπρο, φέρεται να βρίσκεται από χθες σε εξέλιξη στο Άγιον Όρος.

Αυτό, τουλάχιστον, αναφέρει η ελλαδική ιστοσελίδα klik.gr, η οποία κάνει λόγο για επιδρομή της OLAF σε τρεις μονές, στο πλαίσιο έρευνας κατά ηγουμένων.

Οι τελευταίοι φέρονται να συνδέονται στενά με το σύστημα του Ρώσου προέδρου, Βλαντιμίρ Πούτιν, αλλά και με Ρώσους ολιγάρχες.

Σύμφωνα με πηγή του δημοσιογράφου Γρηγόρη Σούρκη που υπογράφει και το σχετικό δημοσίευμα, της επιχείρησης προηγήθηκε έλεγχος στους τραπεζικούς λογαριασμούς τους αλλά και σε αυτούς διαφόρων ιδρυμάτων, που φέρονται να χρησιμοποιούνταν για ξέπλυμα χρήματος.

Κι εδώ ακριβώς είναι που το νησί μας μπαίνει στο κάδρο.

Στην ελλαδική ιστοσελίδα, η οποία αποτελεί την ηλεκτρονική έκδοση του γνωστού περιοδικού ΚΛΙΚ που εκδίδεται από τον Άρη Τερζόπουλο, σημειώνεται πως η όλη υπόθεση σχετίζεται με οικονομική διαχείριση τεράστιων ποσών, τα οποία διακινούνται από ελληνικές και κυπριακές τράπεζες.

Μάλιστα, σύντομα θα εκδοθεί έκθεση για την προέλευση και οικονομική διαχείριση αυτών των υπέρογκων ποσών, αναφέρει η ιστοσελίδα.

Σύμφωνα, πάντα, με την ίδια πηγή του ΚΛΙΚ, η OLAF θα υποβάλει επίσημο αίτημα για πάγωμα των τραπεζικών λογαριασμών των συγκεκριμένων μονών, ενώ η έρευνα θα επεκταθεί και σε άλλες μονές. “Υπάρχουν –κατά πληροφορίες– και σχετικές καταγγελίες στην Αρχή για το Ξέπλυμα Χρήματος για ύποπτες καταθέσεις και εμβάσματα σε μοναχούς, ηγουμένους και Ιερές Μονές στο Άγιον Όρος”, σημειώνεται στο ρεπορτάζ.

Την εν λόγω είδηση αναμεταδίδει και η γνωστή ιστοσελίδα lifo.gr. Η OLAF διερευνά περιπτώσεις απάτης εις βάρος του προϋπολογισμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης, διαφθοράς και σοβαρών παραπτωμάτων στα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα».

------------------------------------------------------------------------- Πέτρος Τατσόπουλος "Το Παιδί του Διαβόλου" (Μεταίχμιο, 2024)

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους