Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Δεν μπορώ να βγάλω από το μυαλό μου το μαρτύριο που ζούσε αυτό το παιδί τα τελευταία τρία χρόνια.

Ένα παιδί 20 χρονών να ζει με φόβο.

Να ξυπνά και να κοιμάται κυνηγημένο.

Να ζητά βοήθεια, να κάνει καταγγελίες, να νιώθει πως δεν προστατεύεται, πως είναι μόνο του απέναντι σε έναν εφιάλτη που όλο πλησίαζε.

Και κάπου εκεί χάνεται κάθε κουβέντα περί «ανδρισμού», «τιμής» και εκδίκησης.

Γιατί τίποτα το ανθρώπινο δεν υπάρχει όταν ένας νέος άνθρωπος ζει μέσα στην αγωνία και στην απελπισία.

Ναι, είχε προηγηθεί ένα τροχαίο.

Ένα τραγικό δυστύχημα.

Αλλά τα δυστυχήματα δεν είναι εκτελέσεις.

Κανείς δεν ξυπνά το πρωί για να σκοτώσει.

Θα μπορούσε εκείνο το βράδυ να είχε χαθεί και ο ίδιος.

Η ζωή πολλές φορές κρέμεται από μια στιγμή, από ένα δευτερόλεπτο.

Από μικρό βασανιζόταν με θέματα υγείας σοβαρά και πάλευε για να κρατηθεί στην ζωή...Δεν ήθελε να φύγει σαν κυνηγημένος από την Κρήτη αλλά ήθελε να παραμείνει αποδεχόμενος οποία ποινή εξέδιδε το δικαστήριο που θα γινόταν.

Αυτό όμως που δεν μπορώ να αντέξω σαν άνθρωπος , είναι η σκέψη πως ένα παιδί ζούσε 3 χρόνια μέσα στον φόβο αναμένοντας τον θάνατο που ήξερε ότι θα έρθει.

Ο πατέρας του αδικοχαμένου φίλου του με την σύζυγό του τον δίκασαν μέσα τους και απέδωσαν με τις απαράδεκτες και ακατανόητες πράξεις τους τη δική τους δικαιοσύνη στερώντας του τη ζωή.

Ξέχασαν όμως ότι το παιδί τους πέθανε ξανά την ώρα του φόνου.

Κανένας γονιός δεν μπορεί να σκοτώσει όταν έχει νιώσει τον πόνο της απώλειας και να μπορέσει απλά δεν είναι γονιός.

Είναι δίποδο τέρας! Δεν έχω παιδιά,προσπαθώ όμως να φανταστώ τι κουβαλούσε μέσα του αυτό το παιδί κάθε μέρα.

Την αγωνία, την ανασφάλεια, το αδιέξοδο.

Να νιώθεις ότι δεν υπάρχει πουθενά καταφύγιο.

Να φοβάσαι μην πάθουν κακό δικοί σου άνθρωποι.

Είμαι σχεδόν 33 χρονών και πραγματικά δεν μπορώ να συγκρατήσω τα δάκρυά μου στη σκέψη αυτής της ψυχής.

Και αναρωτιέμαι… πώς δικαιώνεται πλέον αυτό το παιδί; Από ποιον; Από το κράτος που δεν το προστάτευσε; Από τη δικαιοσύνη; Από τους ανθρώπους; Ή μόνο από τον Θεό; Δεν ξέρω.

Ξέρω μόνο πως κανένα παιδί δεν πρέπει να ζει κυνηγημένο.

Και κανένας γονιός δεν πρέπει να θάβει το παιδί του με τόση αγωνία και τόσο σκοτάδι πίσω από την ιστορία του.

Για κάθε Νικήτα εκεί έξω θα πρέπει να δίνουμε μάχες ώστε η δικαιοσύνη να τρέχει με τα θεσμικά της εργαλεία άμεσα και αποτελεσματικά. Χωρίς παρεμβάσεις και δικαστές που με τις αποφάσεις τους οδηγούν πολίτες στον θάνατο. #δολοφονία #Κρήτη #Νικήταε

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους