Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Εδώ η πλάτη Hetfield μπροστά σε ένα αδιανόητα μεγάλο κοινό στη Μόσχα: μια από τις μεγαλύτερες σε προσέλευση κόσμου όλων των εποχών.

Βρισκόμαστε στο λυκόφως της ΕΣΣΔ πριν την οριστική διάλυση της και το πέπλο που χώριζε τη Δύση από την Ανατολή δύο διαφορετικών πραγματικοτήτων και πολιτικών συστημάτων : μια αναμέτρηση που έληξε με τη νίκη της μιας πλευράς.

Η πολιτιστική επικράτηση ήταν καταλυτική για την έκβαση ενός αγώνα που είχε μαραζώσει πριν ακόμα κριθεί : εκατομμύρια ήθελαν να δουν τους Pantera, τους Ac Dc, τους Metallica του black album, τους ήρωες του Mtv που ανήκαν πλέον σε όλη την ανθρωπότητα αδιακρίτως ιδεολογικής πλευράς μιας και η ιστορία έφθανε...στο τέλος της.Η αύρα μιας άλλης ερχόμενης εποχής που νομίζω έδωσε στη Δυτική δημοφιλή κουλτούρα την απόλυτη άνοδο της. Οι Metallica ήταν το μεγαλύτερο συγκρότημα του κόσμου εκείνη τη στιγμή.

Όταν μπορούσαν να γεννηθούν ακόμα μύθοι και θρύλοι που άγγιζαν σε ενεστώτα χρόνο ένα ολόκληρο παγκόσμιο χωριό. Οι Metallica ήταν και είναι ένα πολιτισμικό προϊόν που αντέχει μετά τον επίλογο της αναλογικής εποχής και τη απόλυτη νίκη του ψηφιακού παρόντος.

Η μπάντα που ενώνει το πριν και το τώρα, που ενώνει ηλικίες και μέσα δραστηριοποίησης από το fb μέχρι το tit tok.

Κατά κάποιο τρόπο είναι σαν μια συναυλία όπως στη Μόσχα που αγγίζει σχεδόν όλους αδιακρίτως.

Όμως η πικρή αλήθεια είναι πως η αυριανή συναυλία είναι ένα άλλο λυκόφως για τη mainstream metal μουσική, για την εμπορική μουσική που έγινε διάσημη μέσω ενός μοναδικού μέσου προβολής ενώ πλέον όλα έχουν αλλάξει: οι μεγάλες μπάντες σήμερα δεν υπάρχουν σε τέτοιο βαθμό διασημότητας.

Δεν συζητάω καν το αντισυστημικο σκέλος, οι αδιανόητες τιμές, που αν υπήρξε ποτέ ήταν απλά ένα διαβατήριο για το ίδιο το " σύστημα" και το πέρασμα σε ένα πολυτελές προϊόν, μιλάω για τη μουσική που μπορούσε να βιωθεί σαν κατεξοχήν νεωτερική εμπειρία: τη στιγμή της γέννησης σαν υπέρβαση των προηγούμενων.

Σήμερα οι Metallica είναι μια εμπειρία όχι του παρόντος ( σχετικά καλά άλμπουμ εδώ και χρόνια όχι όμως κάτι φοβερό) αλλά μια από εκείνες που οφείλεις να ζήσεις σε ένα κόσμο που αξιολογείται μόνο από αυτές και πως μπορείς να τις εντυπώσεις και να τις διαφημίσεις σε μια φωτό ή βίντεο σε αντίστοιχο μέσο.

Δεν λέω πως δεν πάνε πολλοί για αγαπούν τη μπάντα όμως υπάρχει και αυτή η διάσταση.Λεω πως η ζωή βιώνεται και σαν αναπαράσταση από μια αναγκαία νοσταλγία και κατοχύρωση της σαν αιώνια παροντικη στιγμή . Δεν θα υπάρξουν νέοι Metallica ξανά, δεν θα υπάρξουν μπάντες που ενώνουν την ιδια στιγμή εκατομμύρια, μπάντες που θα ανήκουν στην ιστορία...

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους