Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Μνήμη των Πρωτομαρτύρων της Κυπριακής Αγχόνης (1955-1959) ΜΙΧΑΛΑΚΗ ΚΑΡΑΟΛΗ και ΑΝΔΡΕΑ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΤΑ ΘΕΜΕΛΙΑ ΜΟΥ ΣΤΑ ΒΟΥΝΑ ΚΑΙ ΤΑ ΒΟΥΝΑ ΣΗΚΩΝΟΥΝ ΟΙ ΛΑΟΙ ΣΤΟΝ ΩΜΟ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΠΑΝΩ ΤΟΥΣ Η ΜΝΗΜΗ ΚΑΙΕΙ ΑΚΑΥΤΗ ΒΑΤΟΣ... (Οδυσσέας Ελύτης) Μιχαλάκης Καραολής: "Τα Ελληνόπουλα δεν ξέρουν μόνο πώς να ζουν.

Ξέρουν και πώς να πεθαίνουν." * * Ανδρέας Δημητρίου: "Δεν με φοβίζει ο θάνατος γιατί η ζωή είναι περιττή μέσα στη σκλαβιά.

Ζήτω η Λευτεριά!" https://youtu.be/fBJVuaKG74s?is=-dvEDsoRweZoYkMC https://youtu.be/ZeiHMI-h77Q?is=dvE_7UpvpBy8lS8E * * ΗΡΩΕΣ Αλήθεια, κλάψαμε πολύ για τον Ήρωα.

Τόσο νέος, τόσο ωραίος, έφηβος, ορμητικός.

Του γράψαμε εγκώμια, τραγούδια, επαίνους.

Εκφώνησαν οι ρήτορες δεκάδες λόγους σε φιλολογικά μνημόσυνα.

Μα όταν έπρεπε να του παρασταθούμε για τα Ιδανικά που πέθανε, βεβαίως από δειλία, δεν είπαμε λέξη.

Και πολλοί σκέφτηκαν πως όλα τούτα, Ήρωες και Ιδανικά είναι πράγματα ξεπερασμένα και θλιβερά.

Ο κόσμος έπαψε να τα πιστεύει.

Τώρα για ήρωες να μιλούμε μέσα στην κούφια αμέριμνησία που ζούμε; (Κλαίρη Αγγελίδου) * * Κώστας Μόντης ΜΙΧΑΛΑΚΗΣ ΚΑΡΑΟΛΗΣ «Μην πάρετε οποιαδήποτε φωτογραφία του.

Υπάρχει μια όταν ήταν δεκαέξι χρονών -στα χείλη το χαμόγελο των δεκαέξι χρονών- Στα μάτια μια πρωινή πόρτα χωριού που άνοιγε.

Υπάρχει στο δωμάτιό του μια φωτογραφία με την πρώτη του χρωματιστή γραβάτα.

Γύρω τριγύρω μεταξωτό πλαίσιο, κεντημένο από την αδελφή.

Αυτή ταιριάζει.

Έτσι ήταν ξανά όταν πέθανε, αυτό το ίδιο τραγούδι τραγουδούσε χωρίς ίχνος ενδιάμεσης αλλαγής ούτε καν απ' την αγχόνη». * * Κλαίρη Αγγελίδου ΜΙΧΑΗΛ ΚΑΡΑΟΛΗΣ Κάθε φορά που μνημονεύω «Μιχαήλ Καραολής», νιώθω να φτερουγίζουν περιστέρια στο μουντό ουρανό της Κύπρου.

Σκεπάζουν του Μαγιού τα ρόδα τ' αχνό χαμόγελο του νιού που βάδισε κρατώντας δάδα δικαιοσύνης. Ο Χάροντας έσκυψε το κεφάλι να διαβεί το παλληκάρι που΄χε τον ήλιο στα μαλλιά, τα μάτια αστραφτερά και το τραγούδι της πατρίδας στην καρδιά.

Ένας λαός κι η μάνα του έκλαψαν περήφανοι για το λεβεντονιό. Όμως, Μια βασίλισσα έχασε το θρόνο της τιμής. * * * ΤΟΝ ΕΙΔΑ ΤΟΝ ΚΑΡΑΟΛΗ Στίχοι & Μουσική: Αντρέας Αντρέου Ερμηνεία: Γιάννης Δημητράς - Κώστας Σμοκοβίτης Τον είδα τον Καραολή, ίδιος ο Άη Γιώργης -ποιος να το πει!- με το σκοινί εκείνο της αγχόνης να του χαράζει το λαιμό, να του κλείνει το στόμα το στόμα που τραγούδαγε για Λευτεριά κι αγώνα.

Τον είδα τον Καραολή, ίδιος ο Ναζωραίος πού πήγαινε να σταυρωθεί - χλωμός μα πάντα ωραίος.

Του 'χαν χαράξει το λαιμό, του 'χαν κλείσει το στόμα το στόμα που τραγούδαγε για Λευτεριά κι αγώνα. Από τη Συναυλία καταδίκης του Ψευδοκράτους ΚΥΠΡΟΣ ΑΕΙΖΩΗ, που έγινε στο Θέατρο "Παλλάς'', το 1994. https://youtu.be/uvOHzpjEHJA?is=4SmaBTPAfxsw4Fa2

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους