Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Με την ιδιότητα της φίλης βρέθηκα πολύ κοντά από την αρχή σε αυτή την υπόθεση και παρακολούθησα όλη τη δίκη, από την αρχή μέχρι το τέλος.

Ήθελα και εγώ και πολλοί φίλοι να είμαστε κοντά στα κορίτσια και στις οικογένειες τους.

Δεν μπόρεσα ωστόσο να μείνω μόνο στην οπτική της φίλης, καθώς η επαγγελματική μου ιδιότητα ως ψυχολόγος επηρεάζει την οπτική μου στα πράγματα.

Δεν θα μπορούσε να είναι αλλιώς.

Χρόνια διαβάζουμε όλοι μας για τέτοιες υποθέσεις.

Και βέβαια όλοι σχεδόν οι συνάδελφοι έχουμε κληθεί στα γραφεία μας να διαχειριστούμε τέτοια περιστατικά.

Περιστατικά που σχεδόν πάντα ο θύτης είναι γνωστός της οικογένειας, εντός της οικογένειας, της εμπιστοσύνης της οικογένειας και των παιδιών, υπεράνω κάθε υποψίας, ευυπόληπτος πολίτης και βοηθητικός στην οικογένεια και τα παιδιά.

Πράγμα που κάνει ακόμη πιο δύσκολα τα πράγματα να μιλήσεις γι' αυτόν, να ταράξεις ισορροπίες, να εκθέσεις υπολήψεις και να βρεθείς αντιμέτωπη με αυτήν ακριβώς την αδιανόητα απάνθρωπη αντιμετώπιση "Ναι, αλλά κι εσύ κάτι έκανες, κάπως κουνήθηκες, εσύ φταις". Αντί για θύμα δηλαδή να σε πουν θύτη.

Η υπόθεση των κοριτσιών της Σητείας είχε όμως και μια πρωτοτυπία.

Η υπεράσπιση του κατηγορούμενου στηρίχθηκε στην φαντασίωση και στο αφήγημα ότι 3 κορίτσια μεταξύ 13 και 16 χρονών φρόντισαν να κατασκευάσουν ενορχηστρωμένη σκευωρία εναντίον του για να σκεπάσουν όσα εκείνος από θεσμική θέση είχε καταφέρει να ξεσκεπάσει στην πόλη.

Ένας άλλος τρόπος δηλαδή τα θύματα να παρουσιαστούν ως θύτες.

Κατανοώ για κάποιους ανθρώπους τη δυσκολία της αποδοχής των γεγονότων.

Κατανοώ την δύναμη της επιρροής και της χειραγώγησης του φαντασιωσικού και προβλέψιμα παραπλανητικού αφηγήματος του δράστη, του εν προκειμένω "ευυπόληπτου πολίτη". Κατανοώ την ανάγκη της αποσύνδεσης και της άρνησης της απαίσιας αλήθειας της πράξης της ασέλγειας, της σεξουαλικής παρενόχλησης και παραπλάνησης ενός ενήλικα σε 13χρονα και 14χρονα κορίτσια, από τη θέση του καθηγητή, μια θέση καθοδήγησης και προστασίας που χρησιμοποιήθηκε ωστόσο παράνομα και καταστροφικά. Κατανοώ... Δεν θα ξεχάσω όμως ποτέ την αγωνία, το τρέμουλο και τον φόβο στα μάτια των κοριτσιών και των γονιών τους σε όλη τη διάρκεια της δίκης και τη χαρά και την ανακούφιση τους στο τέλος, στο άκουσμα της ποινής.

Και κυρίως δεν θα ξεχάσω ποτέ πως είδα να καθαρίζει το βλέμμα τους, να ισιώνει το σώμα τους και σταθεροποιείται η φωνή τους.

Να γίνονται κορίτσια της ηλικίας τους και όχι πια τρομαγμένα παιδάκια, καθηλωμένα στο τραύμα τους.

Το ψυχικό τραύμα αποθηκεύεται στο σώμα.

Το σώμα δεν ξέχνα ποτέ, ενημερώνει για την αλήθεια μας και δεν ψεύδεται ποτέ.

Και εμείς εκεί, μέσα στην αίθουσα του δικαστηρίου είδαμε την αλήθεια να λάμπει στα πρόσωπα και στα σώματα των κοριτσιών και των οικογενειών τους.

Θαυμάζω την δύναμη της ψυχής τους, θαυμάζω το κουράγιο των μανάδων, των πατεράδων και των οικογενειών τους.

Λυπάμαι για όλο το κακό που υπάρχει στον κόσμο και τη βία κάθε μορφής.

Ξεκάθαρα, τα κορίτσια αυτά μας δίδαξαν ότι η βία μπορεί να τιμωρηθεί και ότι ο φόβος μπορεί να γίνει θάρρος και ελπίδα. Με τα θαρραλέα κορίτσια της Σητείας! Μαρία Ελληνικάκη

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους