🎯«Να έχεις ή να Είσαι ?» Ένα βοηθητικό μέσο για την κατανόηση του τρόπου τού ''Έχειν,'' είναι η αναφορά σε μια από τις σημαντικότερες ανακαλύψεις του Freud : ότι δηλ. τα παιδιά, αφού περάσουν τη...

Πλήρες Κείμενο:

🎯«Να έχεις ή να Είσαι ?» Ένα βοηθητικό μέσο για την κατανόηση του τρόπου τού ''Έχειν,'' είναι η αναφορά σε μια από τις σημαντικότερες ανακαλύψεις του Freud : ότι δηλ. τα παιδιά, αφού περάσουν τη βρεφική φάση τής απλής παθητικής δεκτικότητας, που ακολουθείται από μια φάση επιθετικής εκμεταλλεύσιμης δεκτικότητας, πριν φτάσουν στην ωριμότητα, περνούν μια φάση που ο ίδιος την περιέγραψε σαν πρωκτό ερωτική. Ο Freud ανακάλυψε ότι αυτή η φάση συχνά δεσπόζει στη διάρκεια της ανάπτυξης ενός ανθρώπου, κι' όταν συμβεί αυτό, οδηγεί στη διαμόρφωση του πρωκτικού χαρακτήρα, δηλαδή του χαρακτήρα ενός ατόμου που το μεγαλύτερο μέρος της ενέργειάς του, διοχετεύεται στο να αποκτά, ν' αποταμιεύει και να συσσωρεύει χρήματα, υλικά αντικείμενα, καθώς επίσης και αισθήματα, κινήσεις, λέξεις, ενέργεια.

Είναι ο χαρακτήρας ενός μίζερου ατόμου, που συνήθως συνδέεται και μ' άλλα χαρακτηριστικά, όπως η τάξη, η ακρίβεια, το πείσμα, το καθένα σε βαθμό ανώτερο του συνηθισμένου.

Μια σημαντική πλευρά αυτής της αντίληψης του Freud είναι και η συμβολική σύνδεση χρήματος και περιττωμάτων — χρυσός και βρώμα — όπου αναφέρει αρκετά παραδείγματα.

Η θεωρία του για τον πρωκτικό χαρακτήρα, σαν χαρακτήρα που δεν έχει φτάσει στην ωριμότητα, είναι στην πραγματικότητα μια αιχμηρή κριτική της αστικής κοινωνίας τού 19ου αιώνα, όπου οι ιδιότητες του πρωκτικού χαρακτήρα αποτελούσαν τον κώδικα της ηθικής συμπεριφοράς και θεωρούνταν έκφραση της«ανθρώπινης φύσης». Η εξίσωση του Freud χρήμα-τα = περιττώματα είναι μια υπονοούμενη —αν και ακούσια κριτική της λειτουργίας της αστικής κοινωνίας, κα-θώς και της τάσης της γι' απόκτηση υλικών αγαθών.

Μπορεί να συγκριθεί με την ανάλυση του χρήματος από τον Marx στα Οικονομικά και Φιλοσοφικά Χειρόγραφα (Economic and Philosophical Manuscripts). Λίγη σπουδαιότητα έχει για τη συγκεκριμένη μελέτη το γεγονός ότι ο Freud πίστευε πώς η ανάπτυξη μιας ειδικής φάσης της λίμπιντο ήταν πρωταρχική, ενώ η διαμόρφωση του χαρακτήρα δευτερεύουσα (κατά τη γνώμη μου το προϊόν των διαπροσωπικών σχέσεων στα πρώτα βήματα της ζωής ενός ατόμου και οι κοινωνικές συνθήκες, είναι που οδηγούν στη διαμόρφωση του χαρακτήρα). Αυτό που έχει σημασία είναι η άποψη του Freud ότι ο επικρατέστερος προσανατολισμός προς την απόκτηση, παρατηρείται στην περίοδο πριν από την επίτευξη της απόλυτης ωριμότητας,και είναι παθολογικός αν παραμείνει σταθερός σ' όλη τη διάρκεια της ζωής του ατόμου.

Για τον Freud, μ' άλλα λόγια, το άτομο που ασχολείται αποκλειστικά με την κατοχή και απόκτηση υλικών πραγμάτων, είναι νευρωτικό και ψυχικά άρρωστο.

Από αυτό,θα μπορούσαμε να συμπεράνουμε ότι και η ίδια η κοινωνία, που τα περισσότερα μέλη της είναι πρωκτικοί χαρακτήρες, είναι μια κοινωνία άρρωστη. Από το βιβλίο του Έριχ Φρομ «Να έχεις ή να Είσαι»

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους