Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Διάβασα αρκετά σχόλια αυτό το διήμερο τύπου «πώς έχει καταντήσει έτσι το ΟΑΚΑ, να κάνουν μέχρι και διαλογισμό εν ώρα αγώνα» κλπ.

Για την ακραία αλλαγή της ανθρωπογεωγραφίας του κλειστού ίσως να έπρεπε να γίνει ξεχωριστή ανάρτηση με σχετική συζήτηση.

Σίγουρα χρήζει ειδικής ανάλυσης όλο αυτό και σίγουρα δεν είναι μόνο κάτι αρνητικό, αλλά έχει και θετικές προεκτάσεις.

Ε, λοιπόν, η εικόνα αυτή μόνο κωμική δεν είναι• το αντίθετο μάλιστα.

Είναι πλήρως αντιπροσωπευτική των συναισθημάτων ενός οπαδού και της αγωνίας που βιώνει κατά τη διάρκεια ενός κρίσιμου για την ομάδα του αγώνα.

Είναι ενδεικτική αγνής αγάπης για τον σύλλογο και ενός υπέροχου, θαυμάσιου αυθορμητισμού.

Στο κάτω κάτω, χίλιες φορές αυτή η κοπέλα παρά ο κάφρος που βρίζει τους παίκτες και τον προπονητή της ίδιας της ομάδας του.

Ενοχλεί κανέναν κιόλας; Ίσα ίσα, να βοηθήσει προσπαθεί... Γνωρίζω ανθρώπους που δηλώνουν άθεοι και που στα τελευταία λεπτά μιας ποδοσφαιρικής ή μπασκετικής αναμέτρησης προσεύχονται στην Παναγία και σε όποιον Άγιο υπάρχει.

Γνωρίζω ανθρώπους που δεν παρακολουθούν καν τα παιχνίδια του Παναθηναϊκού, λόγω της αγωνίας τους (ορισμένοι και λόγω των προβλημάτων υγείας τους). Γνωρίζω ανθρώπους που γυρίζουν την πλάτη τους στο γήπεδο, φοβούμενοι πως αν κοιτάζουν στον αγωνιστικό χώρο θα αλλάξει η έκβαση του αγώνα προς το χειρότερο.

Γνωρίζω ανθρώπους που επαναλαμβάνουν την ίδια φράση δέκα χιλιάδες φορές, νομίζοντας πως έτσι ξορκίζουν το κακό.

Γνωρίζω και εμένα, που αν υπήρχε μια κάμερα στραμμένη πάνω μου τις ώρες που αγωνίζεται ο Παναθηναϊκός, θα ήμουν συνεχώς viral στο Abaluben και το Τσίλι Καφενείο με όσα κάνω.

Εννοείται πως όλοι είμαστε στο mood της κοπέλας (respect που φοράει και τόσο σπάνια φανέλα, παρεμπιπτόντως), δηλαδή σε mood βαθέος διαλογισμού.

Εννοείται πως όλοι σήμερα, εν όψει του Game 4 της σειράς απέναντι στη Βαλένθια, κάνουμε ένα τσεκαρισματάκι στα τσάκρα μας.

Εννοείται πως έχουμε ήδη προετοιμάσει το έδαφος (γούρικη θέση/στάση, γούρικα ρούχα, επαφές μόνο με γουρλήδες και όχι με γκαντεμόσκυλα). Και εννοείται πως αν με το καλό προκριθούμε στο φάιναλ φορ της Αθήνας, θα επισκεφθούμε Θιβετιανούς μοναχούς, θα εντρυφήσουμε στη φιλοσοφία του ταοϊσμού, του ζωροαστρισμού και του ρέικι, θα κολλήσουμε πεντέξι καινούργια τικ, θα πεθάνουμε και θα αναστηθούμε εκατό φορές. Και δεν θα ντραπούμε και καθόλου, αυτό έλειπε κιόλας...

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους