Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Μια ιστορία που που θα υπάρχει για πάντα και θα μας θυμίζει.. Η ΑΛΗΘΙΝΗ ΔΥΝΑΜΗ ΔΕΝ ΓΕΝΝΙΕΤΑΙ ΣΤΗ ΣΙΩΠΗ...‼ ‼ Βιέννη 1824.

Μια κατάμεστη αίθουσα συναυλιών ξεσπά χειροκρότημα.

Άνθρωποι σηκώνονται στα πόδια τους, κάποιοι κλαίγοντας, καταβεβλημένοι από αυτό που μόλις είδαν.

Είναι κάτι περισσότερο από μια παράσταση , είναι μια στιγμή που αγγίζει κάτι βαθιά σε κάθε ψυχή παρούσα.

Αλλά ο Άνθρωπος ο Μαέστρος , που στέκεται στο κέντρο της σκηνής... Δεν ακούει τίποτα από αυτά. Ηταν Ο Ludwig van Beethoven.''1770-1827'' , ο πιο διάσημος συνθέτης στην Ευρώπη , ζούσε σε απόλυτη σιωπή.

Η ακοή του είχε εξαφανιστεί.

Δεν εξασθενημένη- εξαφανίστηκε.

Και μαζί του, ο κόσμος που γνώριζε κάποτε.

Αποσύρθηκε από την κοινωνία.

Οι συζητήσεις έγιναν επώδυνες.

Ο κόσμος φαινόταν απόμακρος.

Έμεινε μόνος με τις σκέψεις του, με μια σιωπή που τον πίεζε από μέσα του.

Κι όμως, μέσα του, η μουσική δεν σταμάτησε ποτέ. Έζησε.

Δυνατά.Απειρα . Επέλεξε να δημιουργήσει κάτι που ο κόσμος δεν είχε ακούσει ποτέ πριν.

Η μουσική όχι για την κατάκτηση ή την εξουσία , αλλά για την ανθρωπότητα.

Περί ενότητας.

Για τη χαρά, την Ειρήνη.. Και έτσι, γεννήθηκε η Ένατη Συμφωνία , σε Ρε ελάσσονα , έργο καταλόγου ,Op.125.

Για πρώτη φορά τόλμησε , έσπασε την παράδοση και έφερε ανθρώπινες φωνές σε συμφωνία.

Μια χορωδία.

Λέξεις ,ενα ποίημα του Σίλλερ , ‘’Ωδή στη χαρά’’ , μια γιορτή αδελφοσύνης, ελπίδας και κοινής ανθρωπότητας.

Ήταν ρίσκο , ναι ήτα ρίσκο , Δεν μπορούσε να ακούσει ούτε μια πρόβα.

Δεν μπορούσε να ρυθμίσει την ισορροπία.

Δεν μπορούσε να διορθώσει λάθη.. Απλά πίστευε.

Τη νύχτα της πρεμιέρας, ο Μπετόβεν στάθηκε στη σκηνή, διευθύνοντας μουσική που δεν μπορούσε να ακούσει.

Ήταν βυθισμένος σε αυτό , σαν να υπήρχε πλήρως μέσα του.

Όταν τελείωσε, η αίθουσα εξερράγη.

Αλλά δεν το ήξερε.

Στάθηκε με την πλάτη στο κοινό, αγνοώντας ότι κάτι εκπληκτικό είχε μόλις συμβεί.

Ένας από τους σολίστ πήρε απαλά το χέρι του και τον γύρισε.

Και τότε είδε.

Ένα ολόκληρο κοινό όρθιο.

Χειροκροτούν ,Εκλεγαν, Ευγνώμωνες... Δεν μπορούσε να τους ακούσει.

Αλλά ολα τα ένιωσε.

Εκείνη η στιγμή απέδειξε κάτι που έχει ακόμα σημασία σήμερα.. Η απώλεια δεν ακυρώνει τη δημιουργία.

Η σιωπή δεν σιωπά τη φωνή.

Το σκοτάδι δεν αφαιρεί την όραση.

Ακόμα και όταν ο κόσμος σωπαίνει, το ανθρώπινο πνεύμα πάντα βρίσκει έναν τρόπο να τραγουδήσει... ΜΕ ΑΓΑΠΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΛΗ ΜΟΥΣΙΚΗ...και οπως ειπε Αρχαίος Ελληνας ιστορικός Πλούταρχος Σεμνή κατά πάντα η μουσική θεών εύρημα ούσα’’..δηλαδή..’’ Η μουσική είναι καθ’ όλα ιερή όντας εφεύρεση των θεών’’..ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ

...❤❤❤❤❤

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους