ΓΑΜΟΣ ΚΑΙ ΤΕΚΝΟΘΕΣΙΑ ΑΠΟ ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΑ ΖΕΥΓΑΡΙΑ – πολύπλευρη ανάλυση Καταρχάς, διασαφηνίζω ότι η παρούσα ανάρτηση δεν αφορά την ομοφυλοφιλία, αλλά την πολιτική θέση ότι πρέπει να αναγνωριστεί δικαίωμα...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ο γάμος είναι η ιερή ένωση μεταξύ ατόμων διαφορετικού φύλου με σκοπό τη δημιουργία σταθερού και υγιούς περιβάλλοντος για τη δημιουργία οικογένειας, και αυτό έχει καθοριστεί από τον ανθρώπινο πολιτισμό εδώ και πολλές χιλιετίες.

Δύο ομοφυλόφιλοι έχουν το δικαίωμα να διαμένουν μαζί (εκτός φυσικά εάν ένας εκ των δύο έχει παιδιά, όπου οφείλει η πολιτεία να προστατεύει το παιδί, το οποίο έχει δικαίωμα να ζει εκτός ομοφυλοφιλικού περιβάλλοντος στο σπίτι του). Ο γάμος όμως δεν είναι φυσικό δικαίωμα ούτε απλά μια ιδιωτική επιλογή.

Πρόκειται περί ενός θεσμού, ο οποίος έγινε νομικός, καθώς αναγνωρίζεται από την ίδια την κοινότητα μέσα από χιλιετίες πρακτικής και αντιλήψεων.

Επηρεάζει δε την κοινωνία ευρύτερα, καθώς συνδέεται με την οικογένεια, την ανατροφή παιδιών, τη δημογραφία, την κοινωνική συνοχή και τη διατήρηση αξιών.

Συνεπώς, οποιαδήποτε αλλαγή στον θεσμό αυτό έχει ευρύτερες κοινωνικές προεκτάσεις πέρα από την προσωπική ζωή των ατόμων.

Γι’ αυτό και κάθε πολίτης μπορεί να εκφέρει άποψη επί του θέματος.

Αν θεωρείται δικαίωμα ο γάμος μεταξύ ατόμων του ίδιου φύλου, με την ίδια λογική, θα μπορούσε να θεωρηθεί δικαίωμα και η απαίτηση τριών ανδρών να παντρευτούν ή δύο ανδρών και μίας γυναίκας ή ακόμη και όλοι αυτοί μαζί να υιοθετούν με πρόσχημα την «αγάπη» προς το παιδί.

Δυστυχώς, λόγω του άκρατου ατομικισμού που κυριάρχησε στη Δύση, παράλογες απαιτήσεις (δικαιωματισμός) συχνά παρουσιάζονται ως δικαιώματα.

Φτάσαμε στο σημείο να απαιτείται ένας άνδρας που αισθάνεται γυναίκα να αντιμετωπίζεται ως γυναίκα, να προσφωνείται με λανθασμένες αντωνυμίες και να συμμετέχει σε γυναικεία αθλήματα ή να χρησιμοποιεί γυναικεία αποχωρητήρια.

Ο λαός έχει κάθε δικαίωμα να μην αναγνωρίζει καταστάσεις που θεωρεί ότι διαβρώνουν την κοινωνία και οδηγούν σε αποσταθεροποίηση.

Είδαμε σε άλλες χώρες τα αποτελέσματα και είδαμε ήδη αυτούς τους λαούς να μετανιώνουν για τις επιλογές τους και να αυστηροποιούν τις νομοθεσίες τους.

Η τεκνοθεσία επίσης δεν είναι δικαίωμα, για κανέναν ενήλικα! Η τεκνοθεσία υπάρχει ως θεσμός, με σκοπό τα παιδάκια που έμειναν χωρίς γονείς και κοντινά μέλη της οικογένειας για να γίνουν κηδεμόνες τους, που στην Κύπρο παρεπιπτόντως είναι ελάχιστα, να βρούν μια οικογένεια για να μην μεγαλώνουν σε ιδρύματα.

Επομένως η τεκνοθεσία αποτελεί δικαίωμα του παιδιού και όχι των ενηλίκων.

Το εάν πρέπει το κράτος να δίνει και σε ομοφυλόφιλα ζευγάρια παιδιά προς υιοθεσία, πρέπει να εξετάζεται μόνο σε σχέση με το συμφέρον του παιδιού.

Η οικογένεια είναι το κύτταρο της κοινωνίας, ο πυρήνας του έθνους και οφείλει να είναι υγιής.

Για να είναι, εκτός από σεβασμό, αγάπη και αφοσίωση, χρειάζονται και οι απαραίτητες βάσεις.

Τα δύο φύλα, με τις βιολογικές και άλλες διαφορές τους, έχουν διακριτούς ρόλους και αλληλοσυμπληρώνονται ψυχή τε και σώματι, με τρόπο θαυμαστό και αρμονικό.

Ο άνδρας αποτελεί πρότυπο πατέρα και η γυναίκα πρότυπο μητέρας.

Δεν μπορεί να αντικαταστήσει ο άνδρας τη γυναίκα και το αντίστροφο.

Γι’ αυτό και το παιδί έχει το αναφαίρετο φυσικό δικαίωμα να έχει πατέρα και μητέρα.

Δεν υπάρχει τίποτε ανώτερο από την πατρική αγάπη, που προσφέρει πειθαρχία, σταθερότητα και καθοδήγηση, και από τη μητρική αγάπη, που προσφέρει τρυφερότητα, στοργή και απέραντη, ανιδιοτελή αγάπη.

Τα γράφω συγκινημένος, καθώς το μυαλό μου συλλογίζεται τη μητρική φιγούρα της μητέρας μου, στην οποία συμπυκνώνεται η εικόνα κάθε άξιας μητέρας στην ιστορία, που αγκαλιάζει με εκείνη την τεράστια αγκαλιά το βρέφος της, όταν το φέρνει στον κόσμο, θεωρώντας το θείο δώρο.

Αντίστοιχα, συλλογίζομαι την πατρική φιγούρα του πατέρα μου, στην οποία συμπυκνώνεται η εικόνα κάθε άξιου πατέρα στην ιστορία, που βλέπει με θαυμασμό τη γυναίκα του να φέρνει το παιδί τους στον κόσμο και συνειδητοποιεί το καθήκον που αναλαμβάνει, αγκαλιάζοντας και τους δύο με τα δυνατά του μπράτσα, έτοιμος να προασπίσει μέχρις εσχάτων ό,τι του έχει προσφέρει ο Θεός.

Τα πιο πάνω δεν παραβιάζουν κανένα δικαίωμα ομοφυλόφιλων ανθρώπων.

Ο ομοφυλόφιλος έχει κάθε δικαίωμα να καταπολεμήσει το πάθος του (είτε εκ γενετής είτε αποκτημένο, δεν έχει σημασία) και να δημιουργήσει οικογένεια.

Εάν ο ίδιος επιλέξει να έχει ως ζευγάρι άτομο του ίδιου φύλου, αυτομάτως ‘’χάνει’’ οποιοδήποτε δικαίωμα στην τεκνοποίηση, πολύ απλά διότι δεν μπορούν δύο ομοφυλόφιλοι να τεκνοποιήσουν.

Ακόμη και αν κάποιος διαφωνεί με τα παραπάνω, είναι αδιανόητο το «δικαίωμα» ζευγαριών του ίδιου φύλου στη δημιουργία οικογένειας, να υπερβαίνει το δικαίωμα του παιδιού να έχει πατέρα και μητέρα.

Οποιοσδήποτε στερεί από ένα παιδί αυτό το δικαίωμα, είτε το παιδί προέρχεται από παρένθετη μητέρα, είτε μέσω υιοθεσίας, και αντί να δοθεί σε ένα από τα πάμπολα ζευγάρια αντίθετου φύλου που επιθυμούν να υιοθετήσουν, δίνεται σε ζευγάρι ιδίου φύλου, ενεργεί ανήθικα και θυσιάζει ανθρώπινα δικαιωάματα για να ικανοποιήσει τον εγωισμό ανθρώπων, που ενώ με τον τρόπο ζωής τους δεν μπορούν να αποκτήσουν παιδί, απαιτούν να έχουν.

Είναι ποτέ δυνατόν ένας ηθικός άνθρωπος, εάν έχει να επιλέξει μεταξύ ετερόφυλου ζευγαριού, να παραχωρήσει το παιδάκι σε δύο άντρες; Το επιχείρημα ότι μπορεί οι ετεροφυλόφιλοι να είναι προβληματικοί δεν υφίσταται, καθώς εξαρχής δεν παραχωρείται παιδί προς υιοθεσία σε οικογένειες που κρίνονται προβληματικές.

Είναι καθήκον κάθε ηθικού και έντιμου ανθρώπου να αγαπά το παιδί και να μην τον υποβιβάζει σε μέσο ικανοποίησης ναρκισσιστικών αντιλήψεων και εγωισμού.

Όχι λοιπόν σε τεκνοθεσία από ζευγάρια του ίδιου φύλου! Ακόμη και αν κάποιος θεωρεί ότι πρέπει να επιτραπεί ο γάμος και να απαγορεύεται μόνο η υιοθεσία, επειδή πιστεύει λανθασμένα ότι η αποδοχή κάθε παράλογης απαίτησης δεν θα πλήξει την κοινωνία, οφείλει να γνωρίζει ότι αυτά τα δύο συνδέονται νομικά.

Από τη στιγμή που θα επιτραπεί ο γάμος, θα ακολουθήσει και η υιοθεσία, όπως έγινε σε άλλες χώρες.

Τίθεται όμως συχνά το επιχείρημα, γιατί να επικεντρωνόμαστε σε αυτό το ζήτημα, εφόσον υπάρχουν τόσα οικονομικά, κοινωνικά και άλλα προβλήματα γύρω μας, και γιατί να μας ενδιαφέρει εάν οι ‘’γονείς’’ θα είναι ίδιου φύλου, αφού έτσι και αλλιώς υπάρχουν και ‘’προβληματικές’’ ετερόφυλες οικογένειες; 1) Αντιστρέφεται το ερώτημα: γιατί κόμματα και οργανώσεις προωθούν με τόσο ζήλο τέτοιου είδους νομοθετικές ρυθμίσεις, αφού η κοινωνία αντιμετωπίζει τόσα άλλα προβλήματα; 2) Το επιχείρημα αυτό αποτελεί λογικό σφάλμα (ψευδές δίλημμα), καθώς το γεγονός ότι υπάρχουν προβλήματα δεν αποτελεί από μόνο του λόγο να προστεθούν νέα.

Στόχος είναι η επίλυση των υπαρχόντων προβλημάτων και όχι η διεύρυνσή τους. 3) Ο εκφυλισμός και η ανηθικότητα, η απομάκρυνση του λαού μας από τις ελληνοχριστιανικές αρχές και αξίες, αποτελούν τη βασική αιτία που έχει οδηγήσει εξαρχής στα περισσότερα προβλήματα που μας ταλανίζουν, όπως η διαφθορά, η βία στην οικογένεια, η απιστία μεταξύ ζευγαριών, οι αδύναμοι και απειθάρχητοι άντρες, η διάβρωση του οικογενειακού ιστού, της ενότητας και της σύμπνοιας του λαού κλπ.

Οφείλει ο λαός να γνωρίζει ότι η μανιώδης προώθηση ιδεών που ισοπεδώνουν και εκφυλίζουν, γίνεται στο πλαίσιο του λεγόμενου «woke» μεταμοντερνισμού, μιας ιδεολογικής τάσης που αμφισβητεί τον ορθολογισμό, αλλά και την ελληνοχριστιανική κοσμοαντίληψη πάνω στην οποία θεμελιώθηκε ο δυτικός πολιτισμός.

Προωθεί την αντίληψη πως «ό,τι δηλώσεις είσαι», θεοποιεί το «εγώ», καθώς και θεωρεί αυθαίρετα ότι κάθε κοινωνική ή πολιτισμική ανατροπή συνιστά πρόοδο.

Αγγίζει και άλλα ζητήματα όπως ότι η έκτρωση, όπου αντιμετωπίζεται πάντοτε ως απόλυτο δικαίωμα, και η ευθανασία, όπου παρουσιάζεται ως αξιοπρεπής θάνατος . Δηλαδή θεωρείται θεμιτό να βοηθά ο γιατρός τον ασθενή να αυτοκτονεί, παραβιάζοντας τον όρκο του Ιπποκράτη, αντί να προωθεί την ανακουφιστική φροντίδα και την στωική, Χριστιανική, ανθρώπινη και ελπιδοφόρα αντίληψη περί ζωής και θανάτου.

Προωθεί έναν άκρατο φεμινισμό, ο οποίος δεν σχετίζεται με δικαιώματα των γυναικών, αλλά με απόλυτη εξίσωση των διαφορών των φύλων, με μισανδρία και θεωρεί την αρρενωπότητα ως κάτι βλαβερό.

Προωθεί ανεξέλεγκτη – λαθραία μετανάστευση.

Θεωρεί τον Χριστιανισμό ξεπερασμένο αλλά τον Μουσουλμανισμό θεμιτό.

Θεωρεί τα πρότυπα ηρώων και Αγίων παροχημένα και σταδιακά υποκαθιστά τον Χριστό με άλλους Θεούς – το χρήμα, τις πρόσκαιρες απολαύσεις, τον φανατικό ακτιβισμό για κάθε λογής ανοησία κ.ο.κ., και αντί να διδάσκει στους νέους την αγάπη για το έθνος και τον σεβασμό προς άλλους, διδάσκει ότι η αυτοκατάργηση είναι πρόοδος, που δήθεν θα οδηγήσει σε έναν καλύτερο κόσμο.

Η πιο πάνω ιδεολογία, προωθείται από μεγάλα κέντρα εξουσίας της Δύσης, όχι διότι υιοθετήθηκε συνειδητά από τις κοινωνίες της, αλλά διότι χρησιμοποιείται ως μέσω εξυπηρετήσης συγκεκριμένων συμφερόντων.

Μέσω της θυματοποίησης και της εργαλειοποίησης «μειονοτήτων», αλλά και των παθών των ανθρώπων, κάτι που αποδεικνύεται από τις αμέτρητες χρηματοδοτήσεις, τη ρητορική, τις κατευθυνόμενες ''μελέτες'' που βιάζουν την επιστήμη, τα ψηφίσματα, τη δράση των κυρίαρχων λόμπι, κομμάτων, ΜΚΟ κλπ., επιχειρείται μια εκ των έσω άλωση.

Η διάβρωση της οικογένειας, της πίστης και της εθνικής ταυτότητας - των θεσμών δηλαδή που προσανατολίζουν και ενώνουν έναν λαό, οδηγεί στη σύγχυση και στη διχόνοια.

Χωρίς πρότυπα και αξίες, ο λαός καθίσταται εύκολα ελεγχόμενος και χειραγωγήσιμος, προς εξυπηρέτηση ξένων συμφερόντων, τα οποία θεωρούν εμπόδιο την ισχυρή θέληση των λαών για εθνική κυριαρχία και ανεξαρτησία.

Μόνο η προσήλωση της κοινωνίας στην πίστη, στο έθνος και στην οικογένεια, πάντα σε συνδυασμό με καλοπροαίρετη αμφισβήτηση και κριτική σκέψη, μπορεί να συμβάλει στη βελτίωση της κατάστασης σε όλα τα επίπεδα, από τη διαφθορά και την βία, μέχρι την κοινωνική συνοχή.

Σε άλλη περίπτωση, θα γίνουμε Καλιφόρνια ή Νέα Υόρκη, και τότε όχι μόνο δεν θα έχουμε καμιά ελπίδα σωτηρίας, αλλά θα κυριαρχήσει η απόλυτη παράνοια.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους