[451 Logo]
 Επικαιρότητα
 Αθλητικά
 Οικονομία
 Ροή

Σπάνιο να σου τύχει άνθρωπος με ήθος, θάρρος και αυταπάρνηση, μαζί. Και όταν τυχαίνει, μία στο εκατομμύριο, τον θαυμάζεις και είναι φως μέσα στη σαπίλα που ζούμε, που σε κρατάει κι εσένα όρθιο. Σε...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Σπάνιο να σου τύχει άνθρωπος με ήθος, θάρρος και αυταπάρνηση, μαζί.

Και όταν τυχαίνει, μία στο εκατομμύριο, τον θαυμάζεις και είναι φως μέσα στη σαπίλα που ζούμε, που σε κρατάει κι εσένα όρθιο.

Σε μια κοινωνία γεμάτη τέρατα, καθημερινά κάνεις πως δεν βλέπεις γιατί δεν έχεις το θάρρος να παλέψεις μόνος μαζί τους και αναγκάζεσαι ανήμπορος να αποσύρεσαι από όπου δεν αντέχεις.

Συχνά συναντάς κι άλλους με το ίδιο με εσένα ήθος και τότε χαμογελάς γεμάτος ελπίδα ότι δεν είσαι μόνος, και παίρνεις δύναμη να ανέχεσαι τη διαφθορά, την αδικία, τη λαμογιά και την κακία.

Είχε η κόρη μου έναν συμμαθητή, 12 χρόνια στο σχολείο.

Ο πατέρας του πάντα Κύριος, και με ενδιαφέρον για τα παιδιά.

Αφού τελείωσαν τα παιδιά το σχολείο, είδα τον πατέρα μια μέρα στην τηλεόραση τυχαία, να καταγγέλει πασίγνωστο ίδρυμα της χώρας, στο οποίο εργαζόταν, για φρικτές εγκληματικές πράξεις.

Μη θέλοντας να συμμετέχει, προτίμησε να φύγει χάνοντας μια μεγάλη καριέρα.

Τον θαύμασα τότε γιατί ήταν από αυτή τη σπάνια στόφα που είχε το σθένος να πολεμήσει την ίδια τη φρίκη, να τα βάλει με τα διεφθαρμένα κυκλώματα. (Δεν έχω ιδέα για την έκβαση, αλλά μπορω να φανταστώ ότι πέρασε δύσκολα ο άνθρωπος - το λιγότερο.) Χθες έμαθα ότι πριν λίγες μέρες έχασε το παιδί του, και ότι ο ίδιος έπαθε τέτοια κρίση άρνησης που χρειάστηκε παρέμβαση ψυχιάτρου για να συνέλθει.

Δεν έχει σημασία τι και πώς.

Ο λόγος που τα γράφω αυτά είναι, πέρα από τη θλίψη για τον χαμό ενός νέου, μια τεράστια οργή που με πλημμυρίζει.

Οργή για το άδικο.

Μια φορά στο τόσο τυχαίνουν σπάνιοι άνθρωποι που θα αρνηθούν προσωπικά συμφέροντα, για χάρη του κοινού καλού, αλλά και θα πολεμήσουν τους υπαίτιους με κάθε κόστος.

Και τότε αποτελούν σταθμό για όλους τους υπόλοιπους.

Είναι άδικο, άδικο να ξεπληρώνονται με τέτοια τύχη! Έχω θυμό μεγάλο και δεν με νοιάζει αν είναι σύμπαν, θεός, μοίρα, κοινωνία ή ό,τι άλλο θέλετε να πιστεύετε, αλλά δεν μπορεί να αφήνει να συμβαίνουν αυτά σε τέτοιους Καλούς ανθρώπους... σε τόσο σάπιους καιρούς.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους


Όροι Χρήσης
Update cookies preferences