[451 Logo]
 Επικαιρότητα
 Αθλητικά
 Οικονομία
 Ροή

Ξέρεις, νομίζω πως το πιο σημαντικό που πήρα από το εκπαιδευτικό ταξίδι στη Ρώμη, δεν ήταν τελικά τόσο τα μαθήματα, οι πληροφορίες ή οι γνώσεις... Ήταν οι άνθρωποι με τους οποίους πήγα. Και το λέω...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ξέρεις, νομίζω πως το πιο σημαντικό που πήρα από το εκπαιδευτικό ταξίδι στη Ρώμη, δεν ήταν τελικά τόσο τα μαθήματα, οι πληροφορίες ή οι γνώσεις... Ήταν οι άνθρωποι με τους οποίους πήγα.

Και το λέω αυτό γιατί, κάποιες φορές, έχουμε την εντύπωση πως αλλάζουμε μόνο μέσω βιβλίων ή σεμιναρίων, ή κάπως έτσι.

Αλλά η αλήθεια είναι πως υπάρχουν άνθρωποι που αλλάζουν κάτι μέσα σου, χωρίς καν να το καταλάβουν.

Άνθρωποι που σε κάνουν να νιώθεις, όχι απλά καλά, αλλά λίγο πιο άνετα με τον ίδιο σου τον εαυτό.

Και αυτό δεν το συναντάς εύκολα… Γιατί οι περισσότεροι από εμάς έχουμε μάθει να προσέχουμε πολύ, να μην εκτεθούμε πολύ, να λέμε όσο το δυνατόν λιγότερα, να κρύβουμε τι νιώθουμε στ’ αλήθεια.

Και μετά ξαφνικά, βρίσκεσαι σε ένα μέρος με ανθρώπους που δεν προσπαθούν να αποδείξουν κάτι, που δεν σε κοιτάνε σαν να σε συναγωνίζονται.

Που δεν χρειάζεται να απολογηθείς για το γιατί σε ενδιαφέρει τόσο η προσωπική εξέλιξη.

Και τότε, χαλαρώνεις.

Μπορεί όχι αμέσως, αλλά σιγά σιγά.

Σαν να φεύγει από πάνω σου ένα βάρος που δεν είχες καταλάβει πως κουβαλούσες.

Αυτό ένιωσα εγώ στη Ρώμη, στο Teacher Training Program της Enelpis.

Και νομίζω πως εκεί κατάλαβα καλά κάτι που δεν είχα συνειδητοποιήσει τόσο βαθιά πριν: ότι πραγματική αλλαγή συμβαίνει όταν νιώθεις πως σε «βλέπουν» στ’ αλήθεια.

Όχι μόνο για το πού βρίσκεσαι τώρα, αλλά και για εκείνο που προσπαθείς να γίνεις.

Και ξέρεις τι ήταν το πιο περίεργο; Πως πολλές φορές δεν μένουμε στάσιμοι επειδή δεν μπορούμε να προχωρήσουμε, αλλά γιατί έχουμε συνηθίσει να ζούμε σε περιβάλλοντα που μας κάνουν να κλεινόμαστε στον εαυτό μας … Μέρη όπου πρέπει συνεχώς να αποδεικνύεις, να προφυλάσσεσαι, να προσέχεις.

Και κάπως έτσι ξεχνάς πώς είναι να αναπνέεις πιο φυσικά, να είσαι ο εαυτός σου δίπλα σε άλλους.

Ίσως, τελικά, αυτό να είναι από τα πιο δυνατά πράγματα που μπορεί να βιώσει κανείς-να βρεθεί με ανθρώπους που δεν αυξάνουν τον φόβο σου, αλλά, αντίθετα, σου θυμίζουν, λίγο λίγο, ποιος μπορείς να γίνεις.

Και είναι παράξενο το πόσο αυτή η μικρή υπενθύμιση μπορεί να αλλάξει την πορεία σου ολόκληρη.

Όχι επειδή σε “έσωσαν” ή κάτι τέτοιο.

Αλλά επειδή, μετά από καιρό, ένιωσες πως υπάρχουν περιβάλλοντα που μπορείς να είσαι ο αυθεντικός εαυτός σου… Αφιερωμένο με ευγνωμοσύνη στους συνοδοιπόρους μου, στην ψυχική/πνευματική μου οικογένεια…

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους


Όροι Χρήσης
Update cookies preferences