Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Πολλοί άνθρωποι σήμερα φαίνεται να μετακινούνται από την παραδοσιακή «κομματική ταυτότητα» προς μια πιο προσωπική αξιολόγηση των πολιτικών προσώπων.

Δηλαδή, λιγότερο τους ενδιαφέρει αν κάποιος δηλώνει δεξιός, αριστερός ή κεντρώος, και περισσότερο αν: * λέει την αλήθεια, * αναλαμβάνει ευθύνη, * δείχνει συνέπεια, * σέβεται τους θεσμούς, * και αν τα λόγια του συμφωνούν με τις πράξεις του.

Στην περίπτωση της Μαρίας Καρυστιανού, για πολύ κόσμο το ζήτημα ξεπέρασε τα στενά κομματικά όρια.

Έγινε θέμα εμπιστοσύνης προς το κράτος, τη δικαιοσύνη, τη διαφάνεια και την πολιτική ευθύνη.

Εκεί εξηγείται γιατί συμμετείχαν ή συγκινήθηκαν άνθρωποι από διαφορετικές ιδεολογικές αφετηρίες.

Η φράση «αυτό που μετράει είναι ποιας ιδεολογίας είναι κάποιος» εκφράζει μια πιο παραδοσιακή πολιτική αντίληψη: ότι οι ιδέες και οι ιδεολογίες καθορίζουν τελικά τη στάση ενός ανθρώπου.

Αυτό δεν είναι αβάσιμο.

Οι ιδεολογίες επηρεάζουν: * πώς βλέπει κάποιος το κράτος, * την οικονομία, * τα κοινωνικά δικαιώματα, * την ελευθερία, * την ασφάλεια.

Όμως σήμερα υπάρχει και μεγάλη δυσπιστία απέναντι στα «στρατόπεδα». Πολλοί δεν θέλουν να αισθάνονται ότι ανήκουν σε «μαντρί» επειδή: * απογοητεύτηκαν από κόμματα όλων των χώρων, * βλέπουν αντιφάσεις ανάμεσα σε συνθήματα και πράξεις, * ή θεωρούν ότι η κομματική πίστη συχνά οδηγεί σε τύφλωση απέναντι στα λάθη.

Έτσι, έχει δυναμώσει μια άλλη λογική: > «Δεν με ενδιαφέρει μόνο τι δηλώνεις.

Με ενδιαφέρει τι κάνεις όταν έχεις ευθύνη.» Από την άλλη πλευρά, υπάρχει και ο αντίλογος: χωρίς ιδεολογικό πλαίσιο, η πολιτική μπορεί να καταλήξει μόνο σε επικοινωνία, εικόνα ή προσωπολατρία.

Δηλαδή κάποιος να φαίνεται «ειλικρινής» αλλά να μην έχει σαφές σχέδιο ή αρχές.

Ίσως τελικά οι περισσότεροι σήμερα αναζητούν έναν συνδυασμό: * αξίες και πολιτική κατεύθυνση, * αλλά και προσωπική αξιοπιστία και ήθος.

Και γι’ αυτό βλέπουμε όλο και συχνότερα πολίτες που δεν ταυτίζονται πλήρως με κανένα κόμμα, αλλά κρίνουν κάθε θέμα και κάθε πρόσωπο ξεχωριστά.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους