ΓΕΝΝΗΣΗ «Ολόκληρη η ζωή του ατόμου δεν είναι παρά η διαδικασία της γέννησης του εαυτού του. Πράγματι, θα πρέπει να είμαστε πλήρως γεννημένοι όταν πεθάνουμε, αν και είναι η τραγική τύχη των...
ΓΕΝΝΗΣΗ «Ολόκληρη η ζωή του ατόμου δεν είναι παρά η διαδικασία της γέννησης του εαυτού του.
Πράγματι, θα πρέπει να είμαστε πλήρως γεννημένοι όταν πεθάνουμε, αν και είναι η τραγική τύχη των περισσότερων ατόμων να πεθάνουν πριν γεννηθούν» (Έριχ Φρομ) Να προλάβουμε να γεννηθούμε πνευματικά, προτού πεθάνουμε βιολογικά.
Τρέμω στην ιδέα μήπως πεθάνω, προτού γεννηθώ πνευματικά.
Επιτρέπεται σ’ αυτή την ηλικία, να μη έχω γεννηθεί πνευματικά; Τι περιμένω; Να πεθάνω, για να γεννηθώ; Αν ο θάνατος είναι η έκπτωση σε ένα κατώτερο επίπεδο συνείδησης, ο πεθαμένος δεν έχει συνείδηση του θανάτου του.
Άραγε, πόσους θανάτους έχω υποστεί, χωρίς να το καταλάβω; Πόσο πεθαμένος είμαι χωρίς να το ξέρω; Πνευματικά, στο βαθμό που μπορώ να το καταλάβω, είμαι πεθαμένος.
Πρέπει οπωσδήποτε να αναστηθώ προτού πεθάνω.
Να πεθάνω ζωντανός και όχι πεθαμένος.
Να πεθάνεις ζωντανός και όχι πεθαμένος είναι ζωτικής σημασίας προτεραιότητα στη ζωή μας.
Όλες μου οι βεβαιότητές θρυμματίστηκαν σαν το ξερόφυλλο του φθινοπώρου, που πάτησε το απρόσεχτο ποδάρι κάποιου φθινοπωρινού περιπατητή.
Όπως τα μαμούνια, κάτω από την πέτρα, ζουν στο δικό τους μικρόκοσμο και νομίζουν πως είναι ο κόσμος όλος, έτσι κι εμείς κάτω από την πέτρα των βεβαιοτήτων μας, ζούμε στο δικό μας μικρόκοσμο και νομίζουμε πως είναι ο κόσμος όλος.
Όταν όμως, κάποιο απρόσεκτο ποδάρι αναποδογυρίσει την πέτρα, χαμός γίνεται.
Γεννιόμαστε πραγματικά, όταν καταφέρουμε να ξεμυτίσουμε απ' το μικρόκοσμό του ο καθένας.
Όσο δεν το καταφέρνουμε, μοιάζουμε με τις κάμπιες που ζουν και πεθαίνουν μέσα στο κουκούλι τους. Πεθαίνουμε προτού γεννηθούμε.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους