Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Πάλι καλά! Οι Μικρές Επιχειρήσεις σώθηκαν από την εξαγγελία του Ανδρουλάκη.

Η τετραήμερη εργασία, λέει, δεν αφορά το μανάβη και την ταβέρνα της γειτονιάς, αλλά τις επιχειρήσεις άνω των 20 εργαζομένων.

Και γιατί μας κοψοχόλιασε τότε; Γιατί δεν το έλεγε από την αρχή; ΑΥΤΟ έπρεπε να πει πρώτο ΠΡΙΝ πει για τετραήμερη εργασία έτσι γενικώς και αορίστως.

Γιατί μας τηγάνισε τόσες μέρες; Τώρα μας “τη λέει” κι από πάνω σ' ένα χαμογελαστό βιντεάκι: “Λένε ότι δε γίνεται.

Και όμως γίνεται”, είπε.

Δε μπόρεσα να μη βγάλω ένα “ουφ” ανακούφισης.

Γίνεται, θα πω κι εγώ.

Αφού δεν αφορά τις επιχειρήσεις με λιγότερους από 20 εργαζόμενους, γίνεται, γιατί δε γίνεται; Κάτι όμως με γαργαλάει ακόμα: Ποια μικρή αναπτυσσόμενη επιχείρηση θα προσλάβει τον εικοστό πρώτο (21ο) εργαζόμενο, αν είναι να περάσει στην κλίμακα που πρέπει να προσλάβει ξαφνικά διπλάσιο προσωπικό; Είναι ή δεν είναι φρένο στην ανάπτυξη της οικονομίας ο κόφτης των 20 εργαζομένων; Είναι ή δεν είναι φρένο στο επιχειρείν; Ποιος επιχειρηματίας με 100 εργαζόμενους δεν θα κάνει πέντε εταιρείες με 20 εργαζόμενους maximum η κάθε μία; Και ποιες Εταιρείες με περισσότερους από 20 εργαζόμενους δεν θ' απολύσουν όσους περισσεύουν για να ΜΗΝ ενταχθούν στον “Νόμο Ανδρουλάκη”; Απορίες είναι Νίκο, μην πανικοβάλεσαι.

Όμως έχω ακόμα ένα ερώτημα: Πώς ΘΑ αισθάνεται τάχα ένας εργαζόμενος που θα δουλεύει πενθήμερο σε μια Εταιρεία (αυτήν που είπες) με 19 εργαζόμενους, ενώ ο συνάδελφος που θα δουλεύει σε Εταιρεία με 21 εργαζόμενους θα δουλεύει τετραήμερο, με ίδιες αποδοχές; Ξέρεις κάτι; Μου φαίνεται ότι θα σε βρίζει.

Αλλά τι με νοιάζει εμένα; Εγώ είμαι ανακουφισμένος που σώθηκε η μικρή επιχείρηση κάτω των 20 εργαζομένων...

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους