Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ας πούμε σήμερα κάτι λίγο πιο ψύχραιμο για τα βραβεία, τις ψηφοφορίες και εκείνο το περίεργο και τοσο υπέροχο πράγμα που λέγεται αγάπη του κόσμου.

Τα βραβεία δεν φτιάχνουν τα βιβλία.

Δεν παίρνει ένα βιβλίο ένα βραβείο και ξαφνικά γίνεται καλύτερο απ’ όσο ήταν την προηγούμενη μέρα.

Δεν αλλάζουν οι σελίδες του, δεν ξαναγράφονται οι προτάσεις του, δεν αποκτά ξαφνικά μεγαλύτερη λογοτεχνική αξία επειδή εμφανίστηκε δίπλα του μια διάκριση.

Και ειδικά μια ψηφοφορία κοινού δεν δείχνει απαραίτητα ποιο είναι το πιο άρτιο τεχνικά βιβλίο που κυκλοφόρησε εκείνη τη χρονιά.

Δείχνει όμως κάτι άλλο.

Κάτι εξαιρετικά σημαντικό.

Την αγάπη του κόσμου! Το 2023, το «Είναι ζήτημα χημ..ΙΟΥ» ψηφίστηκε στα Βραβεία Public ως το καλύτερο ελληνικό διήγημα.

Ήταν αντικειμενικά το καλύτερο βιβλίο της κατηγορίας; Ας είμαστε σοβαροί.

Στη δεκάδα υπήρχαν εξαιρετικοί συγγραφείς.

Υπήρχαν άνθρωποι με τεράστια διαδρομή, με σπουδαία γραφή, με βιβλία που άξιζαν κάθε σεβασμό.

Υπήρχε μέχρι και καθηγητής μου από το μεταπτυχιακό δημιουργικής γραφής.

Τι να λέμε τώρα.

Αλλά εκείνο το βιβλίο είχε κάτι που δεν μπορείς να το μετρήσεις εύκολα με όρους τεχνικής.

Είχε ανθρώπους πίσω του.

Είχε μια παρέα που το αγάπησε, το στήριξε, το ψήφισε, το μοιράστηκε, το πήρε από το χέρι και το έφτασε κάπου που δεν είχαμε φανταστεί.

Και αυτό, για εμένα, ήταν και παραμένει τεράστιο.

Γιατί δεν μιλάμε για μια ψηφοφορία μεταξύ δέκα φίλων.

Ούτε για ένα παιχνίδι που φτιάχνεις εκατό e-mail και ψηφίζεις τον εαυτό σου μέχρι να πάθει τενοντίτιδα το δάχτυλό σου. Τα Βραβεία Public εκείνη τη χρονιά συγκέντρωσαν 211.000 ψήφους στις δύο φάσεις τους, από Ελλάδα και Κύπρο.

Γι’ αυτό υπάρχει και αυτή η λίγο κουραστική διαδικασία με e-mail και κινητό.

Για να διασφαλίζεται ότι κάθε αναγνώστης έχει μία και μόνο ψήφο.

Και ναι, το ξέρω.

Είναι βαρετό, είναι λίγο σπαστικό, είναι από εκείνες τις διαδικασίες που λες "άστο μωρέ, άλλη φορά" και μετά δεν το κάνεις ποτέ.

Αλλά ακριβώς επειδή υπάρχει αυτή η διαδικασία, η ψήφος έχει βάρος.

Φέτος, λοιπόν, είμαστε ξανά εκεί.

Αυτή τη φορά με το «Είναι Έγκλημα Χημ..ΙΟΥ», στην κατηγορία Ελληνικό Μυθιστόρημα.

Και εδώ, ας μην κρυβόμαστε, το πράγμα είναι βουνό.

Μιλάμε για μια κατηγορία όπου βρίσκεται όλη η σύγχρονη ελληνική βιβλιοπαραγωγή.

Με ονόματα μεγάλα, καταξιωμένα, αγαπημένα.

Με συγγραφείς που διαβάζουμε, σεβόμαστε και θαυμάζουμε.

Αν το βιβλίο μπει στη δεκάδα, δεν θα γίνει ξαφνικά καλύτερο βιβλίο.

Κι εγώ δεν θα ξυπνήσω την επόμενη μέρα κοιτάζοντας τον καθρέφτη και λέγοντας "καλημέρα σας, είμαι πλέον μεγάλος συγγραφεύς!". Μη φοβάστε.

Έχω ακόμα επαφή με την πραγματικότητα.

Κατά διαστήματα τουλάχιστον.

Αλλά θα είναι άθλος.

Και εμάς εδώ, απ’ ό,τι φαίνεται, μας αρέσουν λίγο τα δύσκολα.

Μας αρέσουν οι απίθανες αντιδράσεις.

Αυτές που δεν τις προβλέπεις.

Αυτές που ξεκινούν από μια μικρή σελίδα, από λίγες ιστορίες, από λίγο χιούμορ, από λίγη Χημεία, από πολλή αγάπη και ξαφνικά βρίσκονται να διεκδικούν χώρο ανάμεσα σε πράγματα πολύ μεγαλύτερα απ’ όσο πίστευαν ότι μπορούν να αγγίξουν.

Θέλω λοιπόν να σας πω ένα μεγάλο ευχαριστώ! Για τα μηνύματα, για τη στήριξη, για τις ψήφους, για το ότι μπαίνετε στη διαδικασία και δεν αφήνετε αυτό το βιβλίο μόνο του.

Το ταξίδι είναι ήδη πετυχημένο.

Αν φτάσουμε και πιο μακριά, θα είναι επειδή αυτή η παρέα αποφάσισε για άλλη μια φορά να κάνει λίγο θόρυβο.

Το link είναι στο πρώτο σχόλιο.

Θα χρειαστεί επιβεβαίωση e-mail και μετά ένας αριθμός κινητού, μόνο για να σταλεί ένα τετραψήφιο PIN και να επιβεβαιωθεί ότι κάθε άτομο ψηφίζει μία φορά.

Δεν υπάρχει χρέωση.

Δεν θα σας έρθει μετά μήνυμα "συγχαρητήρια, μόλις αγοράσατε εγκυκλοπαίδεια χημείας σε 48 τόμους". Μόνο ένα PIN.

Κι αν δεν βαρεθείτε και φτάσετε μέχρι το τέλος, θα μου δώσετε μεγάλη χαρά.

Όχι, τα βραβεία δεν κάνουν τα βιβλία, αλλά καμιά φορά δείχνουν πόσο μακριά μπορεί να φτάσει ένα βιβλίο όταν το αγαπήσουν οι σωστοί άνθρωποι.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους