Original Post

Πλήρες Κείμενο:

8/5/2025 ήρθες στα χέρια μου, Δία. Κοιτάζοντας το βιβλιάριο σου είδα πως ήταν η μέρα των γενεθλίων σου.

Δεν ξέρω αν εγώ ήμουν το δώρο σου… Ξέρω μόνο πως εσύ ήσουν σίγουρα το δικό μου.

Ένα πλασματάκι που έκλαιγε από χαρά μόνο και μόνο στο άκουσμα του ονόματός του.

Που τρελαινόταν για ένα χάδι, μια αγκαλιά, λίγη αγάπη.

Το σώμα σου ήταν μισό από όσο έπρεπε, τα νυχια σου μαρτυρούσαν μήνες ακινησίας και τα πόδια σου έτρεμαν από την αδυναμία.

Κι όμως… ακόμα αγαπούσες τους ανθρώπους.

Έναν χρόνο μετά, ο Δίας άλλαξε σπίτια, γνώρισε την απογοήτευση, το άγχος, την επιστροφή.

Κι εγώ νιώθω ακόμα πως δεν έχω κρατήσει την υπόσχεση μου να σου βρω το σπίτι που αξίζεις.

Όμως σήμερα δεν θέλω να θυμάμαι μόνο τη λύπη.

Σήμερα ο Δίας γίνεται δύο ετών.

Και είναι όμορφος, γερός, υγιής και ελπίζω χαρούμενος.

Ένας σκύλος που συνεχίζει να αγαπά με όλη του την καρδιά, παρ’ όσα πέρασε.

Κι εγώ θα συνεχίσω να προσπαθώ για εκείνον.

Γιατί τον αγαπάω αυτόν τον μπαγασάκο.

Γιατί πιστεύω πως στα δεύτερα γενέθλιά του αξίζει το πιο μεγάλο δώρο μια καινούργια ζωή. Ένα σπίτι παντοτινό. Χρόνια πολλά Δία.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους