Original Post

Πλήρες Κείμενο:

#Άλλο_το_πένθος_και_άλλο_η_εκδίκηση. Ο πόνος ενός γονιού που χάνει το παιδί του είναι ανείπωτος.

Δεν υπάρχουν λόγια που να χωρούν μια τέτοια απώλεια.

Όμως άλλο ο πόνος και άλλο η εκδίκηση.

Άλλο το πένθος και άλλο η αυτοδικία.

Το τροχαίο ήταν ένα τραγικό δυστύχημα.

Μπορεί να υπήρχαν λάθη, ευθύνες, ανωριμότητα, ίσως κακές αποφάσεις εκείνο το βράδυ.

Όμως άλλο ένα δυστύχημα και άλλο ένας ψυχρός, προμελετημένος φόνος χρόνια μετά.

Εδώ δεν μιλάμε για “βρασμό ψυχής”. Μιλάμε για έναν άνθρωπο που κράτησε μέσα του οργή, εμμονή και ανάγκη εκδίκησης και τελικά επέλεξε να πάρει τον νόμο στα χέρια του.

Ζούμε σε μια εποχή όπου πολλοί άνθρωποι δυσκολεύονται να αντέξουν τη ματαίωση, την απώλεια και την πραγματικότητα ότι κάποια πράγματα δεν αλλάζουν και δεν γυρίζουν πίσω.

Και αντί να περάσουν μέσα από τη δύσκολη διαδικασία του πένθους, ψάχνουν έναν ένοχο να φορτώσουν πάνω του όλο το σκοτάδι που δεν αντέχουν να κουβαλήσουν μέσα τους.

Προβληματίζει πραγματικά το πόσο εύκολα κάποιοι αφήνουν υπαινιγμούς κατανόησης για μια τέτοια πράξη.

Η κατανόηση του πόνου δεν σημαίνει κατανόηση της δολοφονίας.

Η κοινωνία δεν μπορεί να κανονικοποιήσει την αυτοδικία.

Γιατί αν αρχίσουμε να “καταλαβαίνουμε” τέτοιες πράξεις, τότε ανοίγουμε την πόρτα σε κάτι πολύ επικίνδυνο.

Ο άνθρωπος δεν κρίνεται όταν όλα πάνε καλά.

Κρίνεται όταν πονά.

Εκεί φαίνεται αν θα αναλάβει την ευθύνη του πόνου του ή αν θα τον μετατρέψει σε καταστροφή για τους άλλους. Mαρία Kορακά Ψυχολόγος | Ψυχοθεραπεύτρια | Κοινωνική Λειτουργός

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους