Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ἕνας κολοσσιαῖος τελαμώνας — ἀρχιτεκτονικὸ στήριγμα μὲ μορφὴ ἀνδρός, γνωστὸ καὶ ὡς Ἄτλας ἢ Ἀτλαντίδης — ποὺ κάποτε συγκρατοῦσε τὸ ἐπιστύλιο τοῦ Ναοῦ τοῦ Ὀλυμπίου Διὸς στὸν Ακράγαντα τῆς Σικελίας, ὑψώθηκε ξανὰ στὴν ἀρχική του θέση.

Ἀποτελεῖ ἕναν ἀπὸ τοὺς μόλις δύο σχεδὸν ἀκέραιους τελαμῶνες ποὺ σώζονται ἀπὸ τοὺς σχεδὸν σαράντα ποὺ στήριζαν τὸν δωρικὸ ναὸ τοῦ 5ου αἰῶνος π.Χ. Καὶ εἶναι ὁ μοναδικὸς ποὺ ἐπανεγκαταστάθηκε στὸ σημεῖο ὅπου βρισκόταν στὴν ἀρχαιότητα.

Ὁ δεύτερος σωζόμενος τελαμώνας δεσπόζει σήμερα στὸ Regional Archaeological Museum of Agrigento.

Ἡ κατασκευὴ τοῦ Ναοῦ τοῦ Διὸς ξεκίνησε περίπου τὸ 480 π.Χ., μετὰ τὴ νίκη τῶν συμμαχικῶν ἑλληνικῶν ἀποικιῶν τῆς Σικελίας ἐναντίον τῆς Καρχηδόνας. Ὁ Ακράγας χρησιμοποίησε χιλιάδες αἰχμαλώτους Καρχηδονίους ὡς καταναγκαστικοὺς ἐργάτες γιὰ τεράστια δημόσια ἔργα, μὲ σημαντικότερο τὸν ναὸ τοῦ Ὀλυμπίου Διός.

Οἱ ἐργασίες ὅμως σταμάτησαν ὅταν ἡ πόλη κατακτήθηκε ἀπὸ τὸν Ιέρων Α΄ τῶν Συρακούσες περίπου τὸ 472 π.Χ. Παρὰ τὸ γεγονὸς ὅτι ὁ ναὸς δὲν ὁλοκληρώθηκε ποτέ, καὶ ἡ στέγη του παρέμεινε ἀτελής, θεωρεῖται ὁ μεγαλύτερος δωρικὸς ναὸς ποὺ κατασκευάστηκε στὴν ἀρχαιότητα.

Τὸ μνημεῖο ὑπέστη σοβαρὲς καταστροφὲς ὅταν οἱ Καρχηδόνιοι πολιόρκησαν καὶ λεηλάτησαν τὴν πόλη τὸ 406 π.Χ. Οἱ σεισμοὶ ποὺ ἀκολούθησαν ἐπιδείνωσαν τὴ φθορά, ἐνῶ κατὰ τὸν 18ο αἰῶνα πολλὰ ἀπὸ τὰ ψαμμιτικὰ λιθάρια τοῦ ναοῦ — ἀσυνήθιστα μικρὰ γιὰ ἕνα τόσο γιγαντιαῖο οἰκοδόμημα — ἀφαιρέθηκαν γιὰ νὰ χρησιμοποιηθοῦν στὴν κατασκευὴ τοῦ λιμανιοῦ τοῦ Porto Empedocle.

Σήμερα, στὸν ἀρχαιολογικὸ χώρο σώζονται μονάχα λίγοι τοῖχοι, διάσπαρτοι λίθοι καὶ κιονόκρανα.

Τὸ 2004, ὁμάδα τοῦ German Archaeological Institute τῆς Ρώμης ξεκίνησε ἕνα ἐκτεταμένο πρόγραμμα καταγραφῆς, μὲ στόχο νὰ τεκμηριωθεῖ κάθε σωζόμενο στοιχεῖο τοῦ ναοῦ ποὺ παρέμενε στὴ θέση του.

Περισσότεροι ἀπὸ 90 λίθοι ταυτοποιήθηκαν ὡς μέλη τουλάχιστον ὀκτὼ τελαμώνων.

Ἕνας ἀπὸ αὐτοὺς διατηροῦσε περίπου τὰ δύο τρίτα τῶν αὐθεντικῶν λίθινων τμημάτων του, καὶ αὐτὰ χρησιμοποιήθηκαν γιὰ τὴν ἀνασύνθεσή του.

Οἱ ἀρχιτέκτονες σχεδίασαν ἕναν μεταλλικὸ σκελετὸ ὕψους περίπου 12 μέτρων, μὲ εἰδικὰ ἐσωτερικὰ στηρίγματα πάνω στὰ ὁποῖα τοποθετήθηκαν οἱ λίθοι.

Τὰ κενὰ μεταξὺ τῶν τμημάτων εἶναι ἐλάχιστα, δημιουργώντας μία ἐξαιρετικὰ εὐφυῆ λύση ποὺ ἐπιτρέπει στὸν κολοσσιαῖο τελαμῶνα νὰ ἐπανεμφανισθεῖ σὲ κατακόρυφη στάση, μὲ τὰ λυγισμένα χέρια νὰ μοιάζουν ξανὰ ὅτι στηρίζουν τὴ στέγη τοῦ ναοῦ — ὅπως ἀκριβῶς συνέβαινε πρὶν ἀπὸ δυόμισι χιλιάδες χρόνια. 🇬🇧 ENGLISH A colossal telamon — an architectural support sculpted in the form of a man, also known as an Atlas or Atlantid — that once upheld the entablature of the Temple of Olympian Zeus in Agrigento, Sicily, has been raised once again in its original location.

It is one of only two nearly complete surviving telamons from the almost forty that supported the 5th-century B.C. Doric temple, and the only one to be reinstalled at the very spot where it once stood in antiquity.

The other surviving giant remains on display inside the Regional Archaeological Museum of Agrigento.

Construction of the Temple of Zeus began around 480 B.C., after the allied Greek colonies of Sicily defeated Carthage.

The city of Agrigento employed thousands of captured Carthaginian prisoners as forced laborers on vast public works projects, foremost among them the colossal Temple of Olympian Zeus.

Construction eventually halted when the city was conquered by Hiero I of Syracuse around 472 B.C. Although never fully completed — its roof likely unfinished — the temple remains the largest Doric temple ever attempted in the ancient world.

The structure suffered severe damage during the Carthaginian siege and sack of the city in 406 B.C. Earthquakes over the centuries further weakened the monument, and by the 18th century many of its sandstone blocks — unusually small for such a massive structure — were quarried away to construct the harbor of Porto Empedocle.

Today, only fragments of walls, scattered stones, and column capitals survive on the site.

In 2004, a team from the German Archaeological Institute in Rome launched an extensive cataloguing project to document every surviving architectural element still in situ.

More than ninety stones were identified as belonging to at least eight telamons.

One of them preserved nearly two-thirds of its original stone components, which were used in its reconstruction.

Architects designed a towering steel framework approximately forty feet high, equipped with internal supports upon which the ancient stones were carefully mounted.

With only minimal gaps between the blocks, the reconstruction offers an ingenious solution that allows the colossal figure to stand vertically once more, its bent arms seemingly supporting the roof above — just as it did over two and a half millennia ago. Source The History Blog

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους