1η φωτογραφία: Μανώλης Λίτινας, έφεδρος ανθυπολοχαγός στο Αλβανικό Μέτωπο. Στην Κατοχή, σεμνός ήρωας του ΕΔΕΣ Αθήνας. 2η φωτογραφία: Το ένα από τα δύο λακωνικά σημειώματα που πρόλαβε και έριξε ο...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Στο ξεκίνημα της διαδρομής, ένα χέρι γλιστράει με δυσκολία μέσα από τα πλαϊνά σκεπάσματα του ενός φορτηγού και πετάει στον δρόμο ένα δεματάκι.

Είναι το σημείωμα του Γιάννη Χούπη https://www.facebook.com/share/1Hwnkku6z6/ με την εικόνα της Παναγίτσας, το οποίο αργότερα θα το βρει ένας μικροπωλητής και θα το πάει στην Αγία Ειρήνη.

Τα φορτηγά φθάνουν στην Ιερά Οδό.

Άλλο ένα χέρι αντρίκειο ξεπροβάλλει στα πλάγια του φορτηγού και πετάει δύο σημειώματα χωρίς ν' αντιληφθούν τίποτε οι φρουροί που κάθονται στο πίσω μέρος του φορτηγού με τ' αυτόματα στο χέρι.

Το ένα σημείωμα είναι καρφωμένο σ' ένα μανικετόκουμπο για να μην το πάρει ο αέρας και γράφει λακωνικά με στρατιωτική λιτότητα: 8.9.44 Σήμερα το πρωί τυφεκιζόμεθα.

Πέφτομε για την Πατρίδα με γέλιο στα χείλη για την λευτεριά. Λίτινας Μανώλης, Βατάτζη 60 Άλλο ένα δίδαγμα για τους επιγόνους από έναν πολεμιστή του Αλβανικού Μετώπου και ήρωα σαμποτέρ της Αντίστασης.

Τα φορτηγά μέσω της Ιεράς Οδού κατευθύνονται προς το Δαφνί.

Όταν φθάνουν εκεί στρίβουν αριστερά, περνούν από ένα πευκοδάσος και σταματούν σ' ένα ξέφωτο.

Δίπλα είναι μια μικρή χαράδρα, λες κι έχει φυτρώσει στο τοπίο για να δεχθεί κορμιά! Με τ' αυτόματα προτεταμένα οι φρουροί κατεβάζουν τους μελλοθανάτους από τα φορτηγά. Οι Γερμανοί είναι τσιτωμένοι.

Μερικοί από τους κρατούμενους είναι άντρακλες ψυχωμένοι... Μπορεί κάποιος απ' αυτούς να επιχειρήσει κάτι απονενοημένο.

Η ομάδα των γυναικών είναι μικρότερη από των ανδρών.

Τις σπρώχνουν προς το χείλος της χαράδρας.

Μπροστά μπροστά η Λέλα Καραγιάννη – ξεχωρίζει από το ανάστημά της κι ένα πολύχρωμο φόρεμα που της είχαν φέρει τελευταίως οι δικοί της.

Το χρώμα είναι χαρούμενο, βιολετί με ροζ λουλουδάκια, εμπριμέ και φαντάζει σαν ανοιξιάτικο αγριολούλουδο μέσα στον μελαγχολικό Σεπτέμβριο.

Την ακολουθούν φίλες της κι άλλες ηρωικές αγωνίστριες. ΠΟΙΟΣ ΗΤΑΝ Ο ήρωας Μανώλης Λίτινας.

Από τον προμαχώνα της Ηπείρου στο Καλπάκι μέχρι την Αντίσταση της Αθήνας και το αντάρτικο του ΕΔΕΣ! Για τον Μανώλη Λίτινα, όπως έχει γραφτεί επιγραμματικά, ο πόλεμος δεν τελείωσε το 1941.

Πριν απ' τον πόλεμο είχε εγγραφεί στη Νομική Σχολή, αλλ' αυτό που τον είλκυε ήταν η δημοσιογραφία, οπότε άρχισε ν' αρθρογραφεί με μέντορα τον Μίνω Ανδρουλιδάκη.

Το 1938 όμως αναγκάστηκε να διακόψει, διότι φόρεσε το χακί εκπαιδευόμενος στη Σχολή Εφέδρων Αξιωματικών της Κέρκυρας.

Η έναρξη της Κατοχής τον βρίσκει στην Αθήνα, είκοσι τεσσάρων ετών, ν' αναζητεί τρόπους να συνεχίσει τον «δικό του» πόλεμο εναντίον των κατακτητών.

Όταν δημιουργήθηκαν οι πρώτες μεγάλες αντιστασιακές οργανώσεις ΕΑΜ και ΕΔΕΣ, επέλεξε τη δεύτερη.

Αυτό ήταν μάλλον φυσικό, διότι ο Λίτινας ήταν γνήσιος Κρητικός -από το Ρέθυμνο- και το αρχικό καταστατικό του Ζέρβα ήταν σχεδόν ακραία σοσιαλιστικό και στο πρόγραμμά του προέβλεπε εκρίζωση του προπολεμικού καθεστώτος της 4ης Αυγούστου και του βασιλισμού.

Σχεδόν όλοι οι Κρητικοί, τότε, ήσαν βαθιά αντιμεταξικοί κι εναντίον του βασιλιά Γεωργίου του Β' – εξάλλου οι πρώτοι συναγωνιστές του Ζέρβα στο βουνό ήσαν Κρητικοί.

Οι ιθύνοντες του ΕΔΕΣ Αθήνας σύντομα αναγνώρισαν τις δημοσιογραφικές και οργανωτικές του ικανότητες και του ανέθεσαν τη σύνταξη και έκδοση -μαζί με άλλους- της παράνομης εφημερίδας Δημοκρατική Σημαία. Ο Μανώλης με την πένα του δεν αποτύπωνε μόνο την πατριωτική του φλόγα, αλλά έτρεχε στα Λιόσια, στο μυστικό τυπογραφείο του ΕΔΕΣ, όπου με τους συντρόφους του επέβλεπε την εκτύπωση και τη διανομή της εφημερίδας στην Αθήνα και στον Πειραιά.

Παράλληλα, η οργάνωση του ανέθεσε να διεισδύσει σε στρατιωτικά νοσοκομεία, να δημιουργήσει αντιστασιακούς πυρήνες στη νεολαία και να στρατολογεί εθελοντές για το αντάρτικο του Ζέρβα.

Τέλος, αρχίζει ν' ανεβαίνει και αυτός συχνά στο βουνό για να πάρει τη γεύση του ορεινού αγώνα.

Ορισμένες φορές η δράση του μοιάζει με αυτήν ενός «ελεύθερου σκοπευτή». Το 1944 ανατινάζει μόνος του το υπ' αρ. 45755 γερμανικό αυτοκίνητο με συσκευή ραδιογωνιομέτρου, από αυτά που κυκλοφορούσαν στην Αθήνα εντοπίζοντας παράνομους ασυρμάτους των αντιστασιακών οργανώσεων.

Η θυελλώδης δράση του έχει σαν αποτέλεσμα τη στενή παρακολούθησή του από τους Γερμανούς.

Στις 7 Απριλίου του '44 τον συλλαμβάνει απόσπασμα της υπηρεσίας Ες-Ντε και από εκείνη τη μέρα ο ήρωάς μας θα υποστεί όλη τη φοβερή διαδικασία: Φυλακές Αβέρωφ - Χαϊδάρι και βασανιστήρια στη Μέρλιν, μέχρι το μοιραίο τέλος του που θα δούμε στα επόμενα κεφάλαια.

Πέραν των άλλων διακρίσεων θα του απονεμηθεί μετά θάνατον το Χρυσούν Αριστείον Ανδρείας και ο βαθμός του ταγματάρχη στο αντάρτικο του ΕΔΕΣ Πηγή κειμένου, φωτογραφιών: ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΖΑΟΥΣΗΣ - Λέλα Καραγιάννη: Η Μπουμπουλίνα της Κατοχής

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους