Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Γερνάω μαμά. Και δεν με νοιάζει το ότι μεγαλώνω. Συμβιβάστηκα με τις αλλαγές πάνω μου, συνήθισα τις μικρές και μεγάλες μου ρυτίδες.

Δε με νοιάζει που γερνάω.

Με νοιάζει που δε μαθαίνω.

Πόσες φορές θα πρέπει να πληγωθώ μαμά για να μάθω να θυμάμαι πως δεν είναι όλοι οι άνθρωποι καλοί; Πόσες φορές θα φάω τα μούτρα μου για να μάθω να θυμάμαι πως δε σκέφτονται όλοι σαν κι εμένα; Πληγώνουν οι άνθρωποι μαμά.

Κι ας τους έχεις δώσει την πιο διαλεχτή ουσία της ψυχής σου.

Πληγώνουν κι ας τους έδωσες αγάπη, προσοχή, εμπιστοσύνη.

Κι εγώ κουράστηκα να πέφτω έξω στις εκτιμήσεις μου.

Κουράστηκα να γελιέμαι και να ξεγελιέμαι.

Βαρέθηκα τα αποκαλυπτήρια εκείνα που μου δείχνουν το μέγεθος της ευπιστίας μου.

Καλή με λένε.

Μαλάκα με θεωρώ.

Με ένα μεγάλο μέτωπο που γράφει: “Εδώ τα καλά ψέματα”. Πασάρετέ τα, θα τα πιστέψω.

Γιατί εγώ στους ανθρώπους έμαθα να βλέπω τη φωτεινή πλευρά.

Έμαθα να πιστεύω σε αυτή.

Κι όταν φανερώνονται τα σκοτάδια μένω χαζή να κοιτώ. Και να πέφτω. Ολοένα να πέφτω στα βάραθρα με τα μούτρα. Και δεν έχει τέλος η...

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους