Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Περί Ελευθερίας του Λόγου Η φράση «Διαφωνώ με όσα λες, αλλά θα υπερασπιστώ μέχρι θανάτου το δικαίωμά σου να τα λες» αποδίδεται πολύ συχνά στον Voltaire.

Ωστόσο, η συγκεκριμένη διατύπωση δεν ανήκει αυτούσια στον ίδιο.

Τη συνέγραψε το 1906 η Evelyn Beatrice Hall, στο βιβλίο της για τον Βολταίρο, επιχειρώντας να αποδώσει συνοπτικά το πνεύμα των ιδεών του περί ελευθερίας του λόγου.

Η ελευθερία της έκφρασης αποτελεί θεμέλιο κάθε πολιτισμένης κοινωνίας.

Δεν είναι απλώς το δικαίωμα να μιλά κάποιος· είναι πρωτίστως η υποχρέωση όλων μας να ανεχόμαστε τη διαφορετική άποψη, ακόμη κι όταν διαφωνούμε κάθετα μαζί της.

Εκεί ακριβώς δοκιμάζεται η ποιότητα του χαρακτήρα, η παιδεία και η δημοκρατική συνείδηση του ανθρώπου.

Δυστυχώς, στις μέρες μας παρατηρείται όλο και συχνότερα ένα θλιβερό φαινόμενο: άνθρωποι ανίκανοι να αντικρούσουν επιχειρήματα με επιχειρήματα, επιλέγουν τον εύκολο δρόμο της προσβολής, της ειρωνείας και της ύβρεως.

Αντί να καταθέσουν τεκμηριωμένα τη θέση τους, επιχειρούν να μειώσουν προσωπικά εκείνον που εκφράζει διαφορετική άποψη.

Πρόκειται για στάση που δεν αποδεικνύει ισχύ επιχειρημάτων αλλά ένδεια σκέψης και έλλειψη παιδείας.

Το φαινόμενο αυτό παρατηρείται έντονα ακόμη και σε χώρους όπου θα έπρεπε να κυριαρχεί το κοινό πάθος και ο αλληλοσεβασμός, όπως στις αθλητικές κοινότητες και ειδικότερα στο PAFOS FC SPORTS.

Είναι απολύτως θεμιτό κάποιος να διαφωνεί με μια άποψη για την ομάδα, για έναν ποδοσφαιριστή, για τον προπονητή ή για τη διοίκηση.

Η διαφωνία όχι μόνο είναι αποδεκτή, αλλά και αναγκαία για έναν ουσιαστικό διάλογο.

Όμως, όταν η αντίδραση περιορίζεται σε ύβρεις, χαρακτηρισμούς και προσωπικές επιθέσεις, τότε ο διάλογος παύει να είναι διάλογος και μετατρέπεται σε έκφραση τοξικότητας.

Κάποιοι φαίνεται να αγνοούν μια μεγάλη αλήθεια: οι προσβολές δεν χαρακτηρίζουν τον παραλήπτη αλλά τον αποστολέα.

Ο άνθρωπος που καταφεύγει στην ύβρη αποκαλύπτει πρώτα απ’ όλα τη δική του αδυναμία να σταθεί στο ύψος μιας πολιτισμένης συζήτησης.

Η ευγένεια και ο σεβασμός δεν αποτελούν ένδειξη αδυναμίας· αντιθέτως, αποτελούν δείγμα αυτοκυριαρχίας, ωριμότητας και πραγματικής δύναμης.

Γι’ αυτό και όσοι επιλέγουν συνειδητά να προσβάλλουν, να προκαλούν και να δηλητηριάζουν τον δημόσιο διάλογο, οφείλουν να απομακρύνονται πάραυτα από κάθε σοβαρή διαδικτυακή κοινότητα μέσω διαγραφής από τον admin της σελίδας.

Η ελευθερία του λόγου δεν σημαίνει ασυδοσία, ούτε παρέχει σε κανέναν το δικαίωμα να εξευτελίζει ή να επιτίθεται προσωπικά σε άλλους ανθρώπους.

Η ανοχή στη διαφορετική άποψη δεν συνεπάγεται ανοχή στη χυδαιότητα.

Αν πραγματικά θέλουμε κοινότητες με επίπεδο, είτε αυτές αφορούν την κοινωνία είτε την αγαπημένη μας ομάδα, πρέπει να μάθουμε να συζητούμε με επιχειρήματα, νηφαλιότητα και αλληλοσεβασμό. Μόνο τότε ο λόγος αποκτά αξία και η διαφωνία γίνεται εργαλείο προόδου αντί αιτία διχασμού.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους