Original Post

Πλήρες Κείμενο:

H εξαιρετική εισήγηση της Karen Hallows στην εκδήλωση του ΠΑΔΟΠ για τους στρατιωτικούς εξοπλισμούς Καλημέρα / καλησπέρα σε όλους και όλες, Ονομάζομαι Κάρεν Χάλοους από το Peace Boat και σας ευχαριστώ που βρίσκεστε εδώ στο πλαίσιο των Παγκόσμιων Ημερών Δράσης για τις Στρατιωτικές Δαπάνες.

Οι παγκόσμιες στρατιωτικές δαπάνες έχουν φτάσει σε επίπεδα ρεκόρ.

Σύμφωνα με το SIPRI, ανέρχονται πλέον σχεδόν στα 2,9 τρισεκατομμύρια δολάρια, μετά από πάνω από μια δεκαετία συνεχών αυξήσεων.

Και αυτή είναι μόνο ένα μέρος της εικόνας.

Αν συνεχιστούν οι τρέχουσες τάσεις, θα μπορούσαν να φτάσουν έως και τα 6,6 τρισεκατομμύρια δολάρια μέχρι το 2035.

Αλλά πέρα από τους αριθμούς, πρέπει να δούμε την πραγματικότητα που βιώνουμε.

Βρισκόμαστε εν μέσω μιας παγκόσμιας κρίσης κόστους ζωής.

Πληρώνουμε περισσότερα για τρόφιμα, ενέργεια, στέγαση και βασικά αγαθά.

Οι δημόσιες υπηρεσίες περικόπτονται, με λιγότερη χρηματοδότηση για νοσοκομεία, συντάξεις και σχολεία.

Και όμως, την ίδια στιγμή, δημόσιο χρήμα — τα δικά μας χρήματα — κατευθύνεται προς τους στρατιωτικούς προϋπολογισμούς.

Αυτό έχει πραγματικές συνέπειες.

Όπως επισημάνθηκε στην περσινή έκθεση του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ, οι στρατιωτικές δαπάνες υπονομεύουν την πρόοδο προς τους Στόχους Βιώσιμης Ανάπτυξης, αυξάνουν τις ανισότητες και εντείνουν την ανασφάλεια.

Την ίδια στιγμή, βλέπουμε ποιοι ωφελούνται.

Οι εταιρείες όπλων και ορυκτών καυσίμων καταγράφουν κέρδη-ρεκόρ.

Κάθε αύξηση των στρατιωτικών δαπανών συνοδεύεται από αύξηση των κερδών τους.

Αυτό δείχνει ξεκάθαρα ότι δεν πρόκειται μόνο για ασφάλεια, αλλά για συμφέροντα και ισχύ.

Και άλλοι πληρώνουν το τίμημα.

Άνθρωποι στη Γάζα, στο Ιράν, στον Λίβανο και σε πολλά άλλα μέρη του κόσμου πληρώνουν αυτή τη στρατιωτικοποίηση με τη ζωή τους.

Αυτό είναι το πραγματικό κοινωνικό κόστος.

Ταυτόχρονα, επιταχύνεται και η κλιματική κρίση.

Τα στρατιωτικά συστήματα είναι από τους μεγαλύτερους καταναλωτές ορυκτών καυσίμων.

Η αύξηση των στρατιωτικών δαπανών σημαίνει περισσότερες εκπομπές και μεγαλύτερη εξάρτηση από τα ορυκτά καύσιμα.

Παράλληλα, ενισχύει τον κίνδυνο πολέμου, τροφοδοτώντας εντάσεις και εξοπλιστικούς ανταγωνισμούς.

Αυτός είναι ένας κύκλος κλιμάκωσης, όχι ασφάλειας.

Αυτή η αντίφαση αναδείχθηκε και στη Σάντα Μάρτα της Κολομβίας, στο πρώτο συνέδριο για τη μετάβαση μακριά από τα ορυκτά καύσιμα.

Εκεί τονίσαμε ότι δεν μπορούμε να αντιμετωπίσουμε την κλιματική κρίση χωρίς να αντιμετωπίσουμε και τη στρατιωτικοποίηση.

Στο ίδιο πλαίσιο παρουσιάστηκε και η έκθεση The Double Dividend, που δείχνει ότι η μείωση των στρατιωτικών δαπανών μπορεί να χρηματοδοτήσει μια δίκαιη μετάβαση.

Ακόμη και ένα μικρό μέρος αυτών των πόρων θα μπορούσε να στηρίξει τις κοινότητες και να επενδύσει σε ό,τι πραγματικά προσφέρει ασφάλεια: τροφή, νερό, υγεία και αξιοπρέπεια.

Το ερώτημα δεν είναι αν υπάρχουν οι πόροι.

Το ερώτημα είναι πού κατευθύνονται.

Μπορούμε να συνεχίσουμε να χρηματοδοτούμε τη βία ή να επενδύσουμε στη ζωή, στη δικαιοσύνη και σε ένα βιώσιμο μέλλον.

Στο πλαίσιο του GDAMS, καλούμε σε μια αλλαγή προτεραιοτήτων: από τον πόλεμο στην ευημερία, από τη στρατιωτικοποίηση στην κλιματική και κοινωνική δικαιοσύνη, από την εκμετάλλευση στη φροντίδα. Γιατί ένα δίκαιο και ειρηνικό μέλλον δεν είναι μόνο αναγκαίο, είναι και εφικτό. Σας ευχαριστώ.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους