Όταν βλέπεις παιδιά 15 και 16 χρονών να σερβίρουν καφέδες μέσα στον καύσωνα αντί να ζουν τα καλοκαίρια τους, κάτι έχει πάει πολύ λάθος. Τα στοιχεία δεν αφήνουν περιθώρια ωραιοποίησης: η παιδική...
Όταν βλέπεις παιδιά 15 και 16 χρονών να σερβίρουν καφέδες μέσα στον καύσωνα αντί να ζουν τα καλοκαίρια τους, κάτι έχει πάει πολύ λάθος.
Τα στοιχεία δεν αφήνουν περιθώρια ωραιοποίησης: η παιδική φτώχεια αυξάνεται, τα παιδιά που δουλεύουν πολλαπλασιάζονται και ολοένα περισσότερες οικογένειες βασίζονται στο εισόδημα των ανηλίκων για να τα βγάλουν πέρα.
Αυτό δεν είναι «μαθαίνω από μικρός τη δουλειά». Είναι ανάγκη.
Είναι επιβίωση.
Η σημερινή κυβέρνηση δεν μπορεί να κρύβεται πίσω από αριθμούς ανάπτυξης και τουριστικά ρεκόρ, όταν ένα στα τρία παιδιά ζει στα όρια της φτώχειας.
Όταν η ακρίβεια τσακίζει τα νοικοκυριά και σπρώχνει μαθητές στην εργασία.
Όταν η «κανονικότητα» σημαίνει 13 ώρες δουλειά για ένα παιδί που δηλώνεται για 4. Η Ελλάδα δεν μπορεί να επιστρέφει σε εποχές όπου τα παιδιά δουλεύουν για να στηρίξουν το σπίτι.
Αυτό δεν είναι πρόοδος.
Είναι κοινωνική οπισθοδρόμηση.
Αν δεν μπορείς να διασφαλίσεις ότι τα παιδιά θα είναι στα σχολεία και όχι στα μεροκάματα, τότε έχεις αποτύχει στα βασικά.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους