Τιμήθηκε και φέτος στο Καρλόβασι ο Λυκούργος Λογοθέτης και η ύψωση της σημαίας της Επανάστασης. Μόνο που, απ’ ότι φαίνεται, η φετινή «τιμή» είχε αυστηρά προσκλητήριο επισήμων και όχι πολιτών. Μέχρι...
Τιμήθηκε και φέτος στο Καρλόβασι ο Λυκούργος Λογοθέτης και η ύψωση της σημαίας της Επανάστασης.
Μόνο που, απ’ ότι φαίνεται, η φετινή «τιμή» είχε αυστηρά προσκλητήριο επισήμων και όχι πολιτών.
Μέχρι πριν από δύο χρόνια, οι εκδηλώσεις γίνονταν Κυριακή, ώστε να μπορούν να παρευρεθούν οι εργαζόμενοι, οι οικογένειες και οι γονείς που ήθελαν να καμαρώσουν τα παιδιά τους.
Τώρα μάλλον κάποιοι αποφάσισαν ότι η Ιστορία πρέπει να τιμάται εργάσιμη μέρα, μπροστά σε άδειες πλατείες και γεμάτες καρέκλες επισήμων.
Οι υπόλοιποι περισσεύουν.
Βέβαια, αν ο Γεώργιος Παπλωματάς , σεμνός, ταπεινός και γενναίος ,ζούσε σήμερα, ίσως να ενοχλούνταν λιγότερο από μια διήμερη μετάθεση των εκδηλώσεων και περισσότερο από το γεγονός ότι η λαϊκή συμμετοχή θεωρείται πλέον… περιττή λεπτομέρεια.
Αλλά φαίνεται πως στη σύγχρονη εκδοχή του πατριωτισμού, οι ήρωες τιμώνται καλύτερα όταν τους χειροκροτούν αιρετοί, παρά όταν τους θυμάται ο λαός.
Οι επίσημοι μπροστά, οι πολίτες απ’ έξω , για να μη χαλάει και η εικόνα. Γεώργιε Παπλωματά Αιωνία σου η μνήμη.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους