ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΠΛΕΣ: “ Η ΚΑΡΔΙΑ & Η ΨΥΧΗ ΤΟΥ Η ΑΚΑΝΘΟΣ ” Γράφει ο Απόστολος Σημαιάκης Υπάρχουν άνθρωποι που δεν μπαίνουν στο γήπεδο για να βάλουν γκολ… Βρίσκονται άλλοτε στις κερκίδες και εμψυχώνουν...
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΠΛΕΣ: “ Η ΚΑΡΔΙΑ & Η ΨΥΧΗ ΤΟΥ Η ΑΚΑΝΘΟΣ ” Γράφει ο Απόστολος Σημαιάκης Υπάρχουν άνθρωποι που δεν μπαίνουν στο γήπεδο για να βάλουν γκολ… Βρίσκονται άλλοτε στις κερκίδες και εμψυχώνουν την ομάδα η’ άλλοτε κάθονται στον πάγκο για να δώσουν οδηγίες, να ενθαρρύνουν και να φωνάξουν μπράβο σε αυτούς που τρέχουν και προσπαθούν.
Δεν φαίνονται συνήθως στα highlights αλλά βρίσκονται πίσω από τα φώτα.
Κι όμως, χωρίς αυτούς η ομάδα δεν υπάρχει. Ο Δημήτρης Μπλές είναι ένας από αυτούς.
Για την Άκανθο, για την Ιερισσό, είναι πολλά περισσότερα από παράγοντας, φίλαθλος η’ προπονητής.
Είναι η ψυχή της.
Ένας άνθρωπος που από πιτσιρικάς είναι πάντα κοντά στον σύλλογο, στις χαρές, στα πρωταθλήματα, στις ανόδους, στους τελικούς και στις επιτυχίες θα έχει ένα μεγάλο χαμόγελο, αλλά και στα δύσκολα, όταν θα χάσει, όταν θα πέσει δεν θα φύγει, δεν θα την κοπανήσει, θα σηκώσει τα μανίκια και θα δηλώσει παρών, θα την αγαπήσει περισσότερο αφού πρόκειται για στρατιώτη στην ιδέα της ομάδας. Η Άκανθος Ιερισσού είναι το σπίτι του και το σπίτι σου δεν το παρατάς επειδή κάποια στιγμή έσταξε η σκεπή.
Ένα άτομο που αγαπάει και προσφέρει διαχρονικά πολλά στην ομάδα του τόπου του, ξοδεύοντας χρόνο και με τον ίδιο να είναι σε όλα τα γήπεδα, σε όλα τα ματς, ανδρικά - παιδικά, δίχως απουσία, για χάρη της ομάδας της καρδιάς του, με ζέστη, με κρύο, με ήλιο, με βροχή.
Δεν τον νοιάζει η κατηγορία, τον νοιάζει να υπάρχουν αθλητές στο γρασίδι, να είναι γεμάτο από κόσμο το γήπεδο, να βλέπει τον γιο του να κλωτσάει τη μπάλα.
Σήμερα στα 39του(γεννημένος 10 Ιουλίου 1987) εκτός από παράγοντας, τελευταία πραγματοποιεί και χρέη προπονητή στα τμήματα υποδομής, κάθε μέρα θα χτυπήσει κάρτα στο γήπεδο, πρώτος θα βρεθεί εκεί για την προπόνηση ή τον αγώνα, κάτι που έχει γίνει πλέον συνήθεια.
Τις ομάδες δεν τις κρατάνε όρθιες μόνο τα γκολ, οι ποδοσφαιριστές και οι διακρίσεις.
Τις κρατάνε όρθιες οι άνθρωποι που τις αγαπούν, που τρέχουν για το σύνολο χωρίς να ζητάνε αντάλλαγμα.
Που προσφέρουν χωρίς να το διαφημίζουν, που είναι εκεί.
Και ο τόπος, αργά η’ γρήγορα, τους το αναγνωρίζει.
Γι’αυτό να λέτε ένα μπράβο στους παράγοντες όλων των ομάδων που έχουν την τρέλα, που ασχολούνται με τα κοινά, που αφήνουν σίγουρα πολλά άλλα, που προσπαθούν για το καλύτερο κι ας κάνουν και λάθη, τουλάχιστον αυτοί δεν κάθονται και βλέπουν, δεν κριτικάρουν όπως άλλοι, αλλά νοιάζονται και θέλουν να έχουν ένα γήπεδο ανοιχτό, μια ομάδα σε λειτουργία και όχι νεκρή.
Υπάρχουν έρωτες που κρατάνε ένα καλοκαίρι.
Και υπάρχουν αγάπες που κρατάνε μια ζωή.
Για τον Δημήτρη η Άκανθος δεν ήταν ποτέ απλά μια ομάδα.
Ήταν και είναι μια μεγάλη αγάπη, μια παντοτινή αρρώστια. ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΠΛΕΣ… Η αγάπη του για την Άκανθο δεν μετριέται !!! (Πηγή: Halkidiki Football Flashback)
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους