Original Post

Πλήρες Κείμενο:

🕯️✨👑 ⲬⲢⲒⲤⲦⲞⲤ ⚜️ ⲀⲚⲈⲤⲦⲎ 👑✨🕯️ 🕯️✨ⲬⲢⲒⲤⲦⲞⲤ μⲉθ' ημών ⲤⲦⲎⲦΩ ✨🕯️ † Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, 9 Μαΐου η μνήμη τοῦ ἁγίου ὁσιομάρτυρος Νικολάου τοῦ Νέου, τοῦ ἐν Βουνένοις. Ὁ Ἅγιος Ὁσιομάρτυς Νικόλαος ὁ Νέος ἐγεννήθηκε πιθανῶς στή γῆ τῆς Μικρᾶς Ἀσίας.

Ἀπό τήν παιδική του ἡλικία διακρινόταν γιά τήν θερμή πίστη, τήν ἀγάπη πρός τόν Θεό καί τήν εὐσέβειά του.

Ἡ ἀρετή καί ἡ ἀνδρεία τοῦ Νικολάου δέν μποροῦσαν νά κρυφθοῦν.

Ἡ φήμη του ξεπέρασε γρήγορα τά στενά ὅρια τῆς πατρίδος του καί ἁπλώθηκε μέχρι καί αὐτή τή Βασιλεύουσα, τήν Κωνσταντινούπολη.

Ὁ τότε αὐτοκράτορας Λέων ὁ ΣΤ΄ ὁ Σοφός (886-912 μ.Χ.) ἐζήτησε καί ἐγνώρισε τόν Νικόλαο.

Ἐκτίμησε ἀμέσως, μέ τήν πρώτη ἐπαφή μαζί του, τά σωματικά καί ψυχικά του χαρίσματα καί τόν διόρισε ἀρχηγό τοῦ αὐτοκρατορικοῦ ἀποσπάσματος τῆς Λαρίσης, πού εἶχε ὡς σκοπό νά φρουρεῖ καί νά ὑπερασπίζεται αὐτή τήν πόλη τῆς Θεσσαλίας.

Ἀνέλαβε τά καθήκοντά του μέ ζῆλο.

Τό πέρασμα τοῦ χρόνου αὔξανε τήν πνευματικότητα τοῦ Νικολάου καί τήν ἀγάπη τῶν στρατιωτῶν καί τοῦ λαοῦ στό πρόσωπό του.

Ὅταν οἱ Ἄβαροι ἔφθασαν μέχρι τή Θεσσαλία, ἔκαναν βάρβαρη ἐπιδρομή καί ἐσκορποῦσαν παντοῦ τήν ἐρήμωση καί τό θάνατο. Ὁ Νικόλαος μέ τίς λιγοστές δυνάμεις του προσπάθησε νά ἀναχαιτίσει τόν ἐχθρό.

Οἱ παμπληθεῖς ὅμως δυνάμεις τῶν ἀντιπά-λων εὔκολα ἐπικράτησαν καί ἐπιδόθηκαν σέ γενικές σφαγές καί λεηλασίες.

Πολλοί ἀπό τούς κατοίκους ἐγκατέλειψαν τήν πόλη καί τήν περιοχή καί κατέφυγαν σέ ὀρεινά μέρη.

Τελικά καί ὁ Νικόλαος μέ ὅσους στρατιῶτες εἶχαν ἀπομείνει ἐπορεύθηκε στό ἐπί τοῦ ὄρους τῆς Βουνένης δάσος, ὅπου ὑπῆρχαν πολλοί ἀσκητές μέ τά ἀσκητή-ριά τους στά ἀπόκρημνα ὑψώματα.

Ἐγκαταστάθηκε κοντά τους συναγωνιζόενοις αὐτούς στήν ἄσκηση καί τήν προσευχή.

Μαζί του εἶχε καί τούς στρατιῶτες του, πού ἐζοῦσαν καί αὐτοί τήν ἀγγελική ἀρωματώδη ζωή τῶν μοναχῶν.

Κάποιο βράδυ, ἐνῶ ὁ Ὅσιος προσευχόταν, Ἄγγελος Κυρίου ἐπα-ρουσιάσθηκε καί προανήγγειλε τό μαρτυρικό τους θάνατο: «Δεῦρο, ἀθληταί τοῦ Χριστοῦ, πρός τό μαρτυρῆσαι ἑαυτούς εὐτρεπίσατε». Πράγματι οἱ ἐχθροί τούς συνέλαβαν καί τούς ὑπέβαλαν σέ πλῆθος βασανιστήρια.

Τούς προέτρεψαν νά ἀρνηθοῦν τήν πίστη τους.

Ἐκεῖ-νοι ἔμειναν ἀμετακίνητοι στήν πατρώα εὐσέβεια καί ἐτελειώθησαν μαρτυρικά.

Τά ὀνόματά τους ἐγράφησαν στό βιβλίο τῆς ζωῆς.

Ἀπό αὐτά μᾶς εἶναι γνωστά τά ἀκόλουθα: Ἀκίνδυνος, Ἁρμόδιος, Γρηγόριος, Δημήτριος, Εὐώδιος, Θεόδωρος, Ἰωάννης, Μιχαήλ, Παγκράτιος, Παντολέων, Χριστοφόρος, καί Αἰμιλιανός.

Ὁ βιογράφος τοῦ Ἁγίου Νικολάου μαζί μέ τά ὀνόματα τῶν στρατιωτῶν Μαρτύρων ἀναφέρει καί τά ὀνόματα δύο γυναικῶν μαρτύρων: Εἰρήνης καί Πελαγίας.

Προφανῶς θά πρόκειται γιά δύο ἡρωΐδες χριστιανές γυναῖκες, πού ἐμαρτύρησαν γιά τήν ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ.

Θά ἀνῆκαν στόν ἄμαχο πληθυσμό τῆς πόλεως Λαρίσης, πού εἶχε καταφύγει στά ὀρεινά τοῦ Τυρνάβου.

Ὁ μακάριος Νικόλαος, διακρινόμενος γιά τήν ἀνδρεία του, κατόρθωσε νά διαφύγη τή μανία τοῦ ἐχθροῦ.

Φεύγοντας ἀπό τά μέρη τῆς Λαρίσης καί τοῦ Τυρνάβου, ἔφθασε στά ἐνδότερα τῆς Θεσσαλίας, στά μέρη τῆς Καρδίτσας, ὅπου τό χωριό Βούνενα· ἐκεῖ εὑρῆκε κατάλληλο τόπο γιά ἄσκηση. Ὁ Ὅσιος ἐδιάλεξε γιά κατά-λυμμα μιά σπηλιά, πού τήν ἐσκέπαζε μιά βελανιδιά.

Ἐκεῖ συνέχισε τήν ἀσκητική ζωή, πού εἶχε ἀρχίσει κοντά στούς ἀσκητές τοῦ Τυρ-νάβου.

Ὑπέταξε κάθε σωματική ἐπιθυμία καί δαιμονική παρεμβολή. Ἡ Χάρη τοῦ Θεοῦ τόν εἶχε ἐπισκιάσει.

Ὅμως οἱ βάρβαροι ἐπιδρομεῖς ἀνεκάλυψαν τόν ἀθλητή τοῦ Χριστοῦ Νικόλαο.

Τόν συνέλαβαν καί τόν ἐπίεζαν μέ ὑποσχέσεις καί κολακεῖες νά ἀρνηθεῖ τήν πίστη του.

Ἐκεῖνος ἀντιστεκόταν γενναῖα.

Τόν ἐβασάνιζαν καί ἐκεῖνος εὐχαριστοῦσε τόν Θεό, διότι τόν ἀξίωσε νά ὑπομένει γιά χάρη Του βασανιστήρια.

Τελικά τόν ἀποκεφάλισαν καί ἔτσι ὁ Ὁσιομάρτυς Νικόλαος ἔλαβε τόν ἀμαρά-ντινο στέφανο τῆς δόξας καί εἰσῆλθε στή χαρά τοῦ Κυρίου του. Η ΤΙΜΙΑ ΚΑΡΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΤΟΥ ΕΝ ΒΟΥΝΕΝΟΙΣ Ὁ ἐπίσκοπος τῆς Λαρίσης Φίλιππος μετέφερε μέ πομπή στήν πόλη τά λείψανα τῶν μαρτύρων τοῦ Τυρνάβου.

Τό ἱερό λείψανο τοῦ Ἁγίου Νικολάου ἀνακαλύφθηκε ἀπό τόν δούκα Εὐφημιανό τῆς Θεσσαλονίκης. Ὁ Εὐφημιανός ἀρρώστησε κάποτε βαριά ἀπό τή φοβερή ἀσθένεια τῆς λέπρας.

Ἀναζήτησε τή θεραπεία του σέ ὅλους τούς ἰατρούς, ἀλλά μάταια.

Ἄρχισε τότε νά ἐπικαλεῖται τούς διαφό-ρους Ἁγίους καί νά κάνει ἀγαθοεργίες ἐλπίζοντας στό ἔλεος τοῦ Θεοῦ.

Προσέφερε τά χρήματά του σέ χῆρες, ὀρφανά καί πτωχούς.

Παρακαλοῦσε τόν Θεό νά τόν ἐλεήσει καί νά τοῦ χαρίσει τήν πολυπόθητη ὑγεία του.

Κατέφυγε στόν πολιοῦχο τῆς Θεσσαλονίκης Ἅγιο Δημήτριο καί τόν πολιοῦχο τῆς Λαρίσης Ἅγιο Ἀχίλλιο, πού εἶχε ἀκούσει πολλά γιά τά θαύματά τους.

Ἐνῶ ὅμως εὑρισκόταν στή Λάρισα καί προσευχόταν μπροστά στό λείψανο τοῦ Ἁγίου Ἀχιλλίου, τοῦ ὑποδείχθηκε νά μεταβεῖ στά ὄρη τῶν Βουνένων.

Τό σχετικό ὅραμα τοῦ ἔλεγε νά φροντίσει νά εὕρει τό ἱερό λείψανο τοῦ Ὁσιομάρτυρος Νικολάου, νά λουσθεῖ σέ πηγή πού εὑρίσκεται κοντά στόν τόπο τοῦ ἱεροῦ λειψάνου καί νά πιστεύει ὅτι ὕστερα ἀπό αὐτά θά εὕρισκε τή θεραπεία του.

Χαρούμενος ἀπό τό ἐλπιδο-φόρο τοῦτο ἄγγελμα ὁ Εὐφημιανός ἐξεκίνησε γιά τά Βούνενα, ὅπου εὑρῆκε τό τίμιο σκήνωμα τοῦ Ἁγίου Νικολάου καί τήν ἰδική του θεραπεία.

Γεμᾶτος χαρά καί εὐγνωμοσύνη γιά τή θεραπεία, πού τοῦ ἐχάρισε ὁ Ὁσιομάρτυρας τοῦ Χριστοῦ, ἔκτισε ἕνα μικρό ναό καί ἐνταφίασε ἐκεῖ τό ἱερό λείψανο

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους