Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Στην αρχή της ζωής μας με τα σκυλιά, σχεδόν όλοι κάνουμε το ίδιο λάθος.

Το μάτι μας πέφτει πάντα πάνω στο πιο θορυβώδες σκυλί.

Σε αυτό που φωνάζει περισσότερο, ανοίγει πιο γρήγορα και γεμίζει το βουνό παρουσία.

Με τα χρόνια όμως, αρχίζεις να κοιτάς αλλού.

Στο σκυλί που κινείται ήσυχα, που δεν βιάζεται να δείξει τίποτα και που πολλές φορές περνά σχεδόν απαρατήρητο, μέχρι να καταλάβεις ότι είναι αυτό που κρατά όλη τη δουλειά.

Γιατί το μεγάλο λαγόσκυλο σπάνια προσπαθεί να εντυπωσιάσει.

Δεν έχει ανάγκη να αποδείξει συνέχεια ότι δουλεύει.

Δεν ανοίγει άσκοπα, δεν σκορπά ενέργεια χωρίς λόγο και δεν παρασύρεται από την ένταση της στιγμής.

Κινείται με έναν τρόπο που στην αρχή μπορεί να μοιάζει απλός ή ακόμα και ήσυχος.

Και όμως, εκεί μέσα κρύβεται πολλές φορές όλο το επίπεδο.

Γιατί το άπειρο σκυλί δουλεύει για να φαίνεται.

Το μεγάλο σκυλί δουλεύει για να φτάσει στον λαγό.

Και αυτή είναι τεράστια διαφορά.

Το νεαρό ή ανώριμο σκυλί πολλές φορές θέλει συνεχώς να δείχνει παρουσία.

Ανοίγει παντού, φωνάζει εύκολα, βιάζεται να μπει μπροστά και να κρατήσει την εικόνα πάνω του.

Και ο άπειρος κυνηγός συχνά εντυπωσιάζεται από αυτό.

Νομίζει ότι βλέπει πάθος, δύναμη ή μεγάλο σκυλί.

Όμως το βουνό δεν ξεγελιέται εύκολα.

Γιατί όταν έρθουν οι δύσκολες στιγμές, όταν ο λαγός αρχίσει τα γυρίσματα, τα σπασίματα και τα ψεύτικα, τότε αλλάζουν όλα.

Εκεί η υπερβολική ένταση αρχίζει να γίνεται λάθος.

Το σκυλί κουράζεται πιο γρήγορα, χάνει καθαρό μυαλό και αρχίζει να κυνηγά περισσότερο την εικόνα παρά την ουσία.

Το μεγάλο σκυλί εκεί ηρεμεί ακόμα περισσότερο.

Δεν πανικοβάλλεται.

Δεν βιάζεται.

Δεν προσπαθεί να αποδείξει τίποτα.

Σταματά, ελέγχει, ξαναδιαβάζει το σημείο και συνεχίζει μόνο όταν είναι σίγουρο.

Και πολλές φορές θα το δεις να κινείται πιο αργά από τα άλλα, αλλά να βρίσκεται πάντα στο σωστό σημείο όταν όλα αρχίζουν να μπερδεύονται.

Και εκεί αρχίζεις να καταλαβαίνεις κάτι πολύ σημαντικό.

Ότι η πραγματική ποιότητα στην ιχνηλασία δεν είναι πάντα θόρυβος.

Πολλές φορές είναι έλεγχος.

Γιατί το μεγάλο λαγόσκυλο έχει μάθει κάτι που τα περισσότερα δεν μαθαίνουν ποτέ.

Να κρατά ενέργεια, μυαλό και συγκέντρωση για τη στιγμή που πραγματικά θα χρειαστούν.

Δεν καίγεται από την αρχή.

Δεν σκορπά τον εαυτό του για να τραβήξει μάτια.

Ξέρει ότι το βουνό είναι μεγάλο.

Και ότι ο λαγός δεν κερδίζεται στα πρώτα λεπτά.

Αυτό είναι και το πιο δύσκολο σημείο για έναν κυνηγό.

Να μάθει να βλέπει πέρα από την ένταση.

Να μην εντυπωσιάζεται εύκολα από την υπερβολή και να αρχίσει να αναγνωρίζει εκείνο το σκυλί που δουλεύει με ουσία.

Γιατί πολλές φορές το καλύτερο σκυλί της ομάδας είναι αυτό που φαίνεται λιγότερο, μέχρι να έρθει η στιγμή που όλα δυσκολεύουν.

Και τότε το βλέπεις ξαφνικά να βρίσκεται πάντα εκεί που πρέπει.

Σαν να περίμενε αυτή τη στιγμή από την αρχή.

Και ίσως εκεί να βρίσκεται όλη η διαφορά ανάμεσα σε ένα σκυλί που θέλει να εντυπωσιάσει και σε ένα πραγματικά μεγάλο λαγόσκυλο.

Το πρώτο θέλει να το προσέξεις.

Το δεύτερο σε κάνει, αργά ή γρήγορα, να μην μπορείς να πάρεις τα μάτια σου από πάνω του. Χαράλαμπος Λάμπρου Σκυλιά μόνο για Λαγό – ΟΜΑΔΑ Άντζος

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους