Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Την περίοδο του 1935-1936 είχαμε μια καθαρά από κάθε άποψη προεπαναστατική κατάσταση όπου στα γεγονότα της Θεσσαλονίκης μετετράπη σ’ επαναστατική.

Απεργίες απλές, απεργίες διαρκείας, κινητοποιήσεις μαχητικές των αγροτών και των φτωχών μικροαστικών στρωμάτων των πόλεων, ριζοσπαστικοποίηση και κίνηση προς τα αριστερά της κοινωνίας, εξέγερση και κατάληψη της Θεσσαλονίκης και σε άλλες πόλεις της χώρας όπως στο Ηράκλειο της Κρήτης, ένοπλα συλλαλητήρια, συγκρούσεις μετωπικές εμφυλιοπολεμικού χαρακτήρα με τους χωροφύλακες, είχαμε συνεχείς ανατροπές κυβερνήσεων (Κυβερνητική αστάθεια πέστε το), αλλά ανατροπή δεν είχαμε γι αυτό και τελικά είχαμε ήττα και όχι νίκη του κινήματος! Γιατί η νίκη ήταν δεμένη με την κατάληψη της εξουσίας και όχι μόνο, με την επίλυση των αιτημάτων των εργατών.

Και μετά διαλυθείτε ησύχως!! Γιατί το κόμμα της εργατικής τάξης το ΚΚΕ γύρισε την πλάτη στην επαναστατική κατάσταση για χάρη της συμμαχίας με τους Φιλελεύθερους, εκλιπαρούσε τους αστούς για την εφαρμογή του συμφώνου Σκλάβαινα -Σοφούλη.

Αντί να προχωρήσει στην κατάληψη της εξουσίας προβάρισε στο όνομα της «δημοκρατικής πλειοψηφίας» την παράδοση της εξουσίας, πράγμα που θα επαναλάμβανε το 1945 με την συμφωνία της Βάρκιζας στο όνομα της «Εθνικής Ενότητας»!!! Η ήττα έδειξε για μια ακόμη φορά την αναγκαιότητα της επαναστατικής ηγεσίας και του επαναστατικού κόμματος για να νικήσουμε . Γράφει ο Θοδωρής Μαράκης

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους