#ΣανΣήμερα Η μέρα που σκοτώθηκε ο Ζιλ Βιλνέβ. Αυτός ο μικρόσωμος, ήρεμος, πάντα χαμογελαστός τύπος, που ενέπνεε ένα ιταλικό ταμπεραμέντο (αν και γαλλοκαναδός), μετατρεπόταν σε «διάβολο» όταν...

Πλήρες Κείμενο:

#ΣανΣήμερα Η μέρα που σκοτώθηκε ο Ζιλ Βιλνέβ. Αυτός ο μικρόσωμος, ήρεμος, πάντα χαμογελαστός τύπος, που ενέπνεε ένα ιταλικό ταμπεραμέντο (αν και γαλλοκαναδός), μετατρεπόταν σε «διάβολο» όταν βρισκόταν πίσω από τιμόνι οποιουδήποτε μηχανοκίνητου Το προσωνύμιο «Ο Διάβολος της ταχύτητας» δεν το έδωσε κάποιος τυχαίος, αλλά ο μεγάλος Nίκι Λάουντα. O Βιλνέβ άνηκε σε αυτή την κάστα οδηγών, που τα όριά τους ήταν πολύ πιο πέρα απ' αυτά των μηχανών.

Είχε αυτή τη λάμψη του τρελού στα μάτια.

Όπως ο ίδιος έλεγε χαρακτηριστικά, ήθελε να είναι ο γρηγορότερος σε κάθε γύρο. Στο Zandvoort το 1979, κυριολεκτικά στον αέρα, με τρεις τροχούς και διαλυμένη την πίσω ανάρτηση της 312Τ4.

Κατάφερε να επιστρέψει στα πιτς και έκανε νοήματα στους μηχανικούς, «φτιάξτε το να ξαναμπώ», ενώ αυτοί τον κοιτούσαν με απορία.

Ή στο βρεγμένο Watkins Glen, την ίδια χρονιά, να «γράφει» τον διαστρικό χρόνο των έντεκα δευτερολέπτων ταχύτερο από τον δεύτερο, και ομόσταβλό του, Τζόντι Σέκτερ.

Έντεκα, ναι, δεν είναι τυπογραφικό λάθος.

Το έπος, βέβαια, γράφτηκε στην Dijon-Prenois, που με αντίπαλο τον Rενέ Αρνού, μας χάρισαν τη καλύτερη μάχη στα χρονικά της F1. Με έναν ασύλληπτο οδηγικό ιπποτισμό, παλεύοντας κυριολεκτικά ρόδα με ρόδα.

Και όλα αυτά για μια δεύτερη θέση.

Το 1982, επιτέλους η Ferrari με την 126C2, είχε μονοθέσιο για πρωτάθλημα.

Στην ιστορία έχει μείνει σαν μια «καταραμένη» χρονιά.

H «προδοσία» από μέρους του Πιρονί στην Imola (ο Ζιλ ορκίστηκε να μην του ξαναμιλήσει ποτέ), το ατύχημα και ο θάνατος του Βιλνέβ στο Zolder και μετά, σα θεία δίκη και τριτώνοντας το κακό, το ατύχημα του Πιρονί στο Hockenheim και η αποχώρησή του, ουσιαστικά, από την F1. Ο Βιλνέβ ήθελε απλώς να οδηγεί.

Οτιδήποτε, οπουδήποτε και να πηγαίνει σαν τον άνεμο.

Γεννημένος με ένα επιπλέον γονίδιο, αυτό της υπερστροφής ισχύος.

Αν ο Φάουστ είχε πουλήσει την ψυχή του στον διάολο, τότε σίγουρα ο Βιλνέβ την είχε πουλήσει στην ταχύτητα.

Χαρακτηριστικά, o Ζακ Λαφίτ, είχε πει: "Ι know that no human being can perform miracles, but Gilles made you wonder sometimes. He was that quick". Κείμενο: Γ. Δημόπουλος Photo: f1. com / Αρχείο Γ. Δημόπουλου

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους