Η πρόταση που κατέθεσε η ΝΔ εντυπωσίασε με τη φιλοδοξία της. Δεν είναι μικρό πράγμα να θες να αλλάξεις καθοριστικές πλευρές του θεσμικού πλαισίου της χώρας, από το εκλογικό σύστημα και τα ασυμβίβαστα...
Η πρόταση που κατέθεσε η ΝΔ εντυπωσίασε με τη φιλοδοξία της.
Δεν είναι μικρό πράγμα να θες να αλλάξεις καθοριστικές πλευρές του θεσμικού πλαισίου της χώρας, από το εκλογικό σύστημα και τα ασυμβίβαστα εκλογής, μέχρι τα ιδιωτικά ΑΕΙ, την ποινική ευθύνη των υπουργών, το ποια κόμματα δικαιούνται να συμμετέχουν στις εκλογές, για να μην αναφερθώ στην επιλογή να «συνταγματοποιηθεί» η… μεταφορά συντελεστή δόμησης (ίσως γιατί, όπως λέει και ο Ζωρζ Πιλαλί, «την μπετονιέρα μην κατηγοράς, αυτή σου δίνει για να φας»). Η φιλοδοξία δεν είναι κακό πράγμα.
Όπως κινητοποιεί τα άτομα να πετύχουν τους στόχους τους, έτσι μπορεί και να κινητοποιήσει μια παράταξη ή ένα πολιτικό κόμμα.
Αρκεί βέβαια η παράταξη αυτή να έχει επίγνωση του πραγματικού συσχετισμού δύναμης.
Και εδώ έχουμε το πρώτο σοβαρό πρόβλημα με την πρόταση της Νέας Δημοκρατίας και του Κυριάκου Μητσοτάκη.
Μια εξαιρετικά φιλόδοξη πρόταση που ουσιαστικά αλλάζει κρίσιμες πλευρές του πολιτεύματος και που μετασχηματίζει τους όρους της πολιτικής διαδικασίας στη χώρα, κατατίθεται από μια κυβέρνηση που είναι σε αποδρομή και από ένα κόμμα που αυτή τη στιγμή όλα δείχνουν ότι θα αγκομαχήσει για να φτάσει το 25% όταν γίνουν εκλογές. 🖊 Λευτέρης Θ. Χαραλαμπόπουλος 👉🔗 https://tinyurl.com/4w7ze5vc #ingr #editorial
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους