Γράφει η κ. @Laurie Kezas σε ένα contrarian κείμενο ότι "η προσφυγή στο δημοψήφισμα, που τόσο συχνά παρουσιάζεται ως τυχοδιωκτισμός ή ως ανεύθυνη έκθεση της χώρας σε κίνδυνο, μπορεί να διαβαστεί και...

Πλήρες Κείμενο:

Γράφει η κ. @Laurie Kezas σε ένα contrarian κείμενο ότι "η προσφυγή στο δημοψήφισμα, που τόσο συχνά παρουσιάζεται ως τυχοδιωκτισμός ή ως ανεύθυνη έκθεση της χώρας σε κίνδυνο, μπορεί να διαβαστεί και ως θεσμικά θεμιτή κίνηση: σε μια κρίσιμη καμπή, η κυβέρνηση επέλεξε να ρωτήσει απευθείας τον κυρίαρχο, τον λαό, ποια πορεία επιθυμεί.

Αυτό, από δημοκρατική σκοπιά, δεν είναι αυτονόητα κατακριτέο." Προφανώς ο,τιδήποτε μπορεί να διαβαστεί με οποιονδήποτε τρόπο.

Αλλά το πώς διαβάζεται κρίνεται.

Η κ. Κέζα από όλες τις πιθανές αναγνώσεις προκρίνει να παρουσιάσει αυτή που διαβάζει το δημοψήφισμα ως θεσμικά θεμιτή κίνηση.

Τόσο θεσμική όσο ένα δημοψήφισμα που • προκηρύχτηκε ελάχιστες μέρες πριν τη διεξαγωγή του, • για θέμα που δεν επιτρέπει το Σύνταγμα, • με ερώτημα διατυπωμένο εν μέρει στα Αγγλικά, • βασισμένο σε κείμενο που δεν ήταν διαθέσιμο στους ψηφοφόρους, • για αντικείμενο που δεν ήταν πλέον στην ατζέντα επειδή είχε αποσυρθεί από την ΕΕ, • και με απαντήσεις (ΟΧΙ, ΝΑΙ) έτσι παρουσιασμένες (πρώτα το ΟΧΙ και μετά το ΝΑΙ) ώστε να χειραγωγηθούν οι ψηφοφόροι.

Δεν επέλεξε η κυβέρνηση του κ. Τσίπρα να ρωτήσει απευθείας τον κυρίαρχο, τον λαό.

Επέλεξε να τον χειραγωγήσει, επέλεξε να απευθυνθεί, όχι στην λογική του και στην κρίση του, ούτε καν στα συναισθήματά του, αλλά στους αυτοματισμούς και στην άγνοιά του.

Να υποκλέψει την πρώτη αντίδρασή του, να εκμεταλλευτεί τις ιδεολογικές ταυτίσεις του.

Και βέβαια, ένα δημοψήφισμα τόσο θεσμικό, ώστε δεν έγινε σεβαστή η έκβασή του ούτε από αυτούς που την επεδίωξαν.

Το δημοψήφισμα αυτό δεν ήταν θεσμική κίνηση. Ήταν ακραία τυχοδιωκτική και αυτονόητα κατακριτέα. Όνειδος και μαύρη σελίδα για τη δημοκρατική ιστορία του τόπου.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους