Σαράντα εννέα χρονών γίνεται σήμερα ο "Τσάρος" των Ελλήνων... Το ξυπνητήρι ήταν πιστό στο ραντεβού του. Ο μικρός που δεν είχε καταφέρει να κλείσει μάτι σχεδόν όλη νύχτα -και τι νύχτα, γεμάτη...
Σαράντα εννέα χρονών γίνεται σήμερα ο "Τσάρος" των Ελλήνων... Το ξυπνητήρι ήταν πιστό στο ραντεβού του.
Ο μικρός που δεν είχε καταφέρει να κλείσει μάτι σχεδόν όλη νύχτα -και τι νύχτα, γεμάτη πανηγύρια- πετάχτηκε από το κρεβάτι.
Η φανέλα που είχε γράψει με μαρκαδόρο το νούμερο 4 τον περίμενε.
Τη φόρεσε γρήγορα, πήρε τη μπάλα του και ξεκίνησε για το γηπεδάκι της γειτονιάς που τα παιχνίδια της μοίρας όρισαν σαν σκηνή από το μέλλον να φέρει την ονομασία "Ελληνορώσων". Ήταν ακόμα πολύ νωρίς, άλλα παιδιά δεν βρισκόντουσαν στο γήπεδο και ο μικρός Θοδωρής ξεκίνησε να σουτάρει προσπαθώντας να μιμηθεί αυτά που έκανε το προηγούμενο βράδυ ο Νίκος Γκάλης. Η Ελλάδα είχε στεφθεί πρωταθλήτρια Ευρώπης και η ιστορία του ελληνικού μπάσκετ θα άλλαζε για πάντα.
Ο πιτσιρικάς θα ακολουθήσει τα βήματα του μεγαλύτερου αδερφού του Κώστα και θα ενταχθεί στα τμήματα υποδομής της τοπικής ομάδας του Εθνικού.
Και κάπως έτσι θα ξεκινήσει να γράφεται το μεγάλο κεφάλαιο της ιστορίας του Θοδωρή Παπαλουκά στα κιτάπια του ευρωπαϊκού μπάσκετ.
Του παίχτη που το μυαλό του μέσα στο γήπεδο έπαιρνε χιλιάδες στροφές έτσι ώστε να μπορεί κάθε φορά να κάνει κάτι διαφορετικό αλλά με το ίδιο αποτέλεσμα.
Μία πάσα και ένας συμπαίχτης του ευτυχισμένος.
Ο μάγος του pick and roll άρχισε να χτίζει τον θρύλο του στους γειτονικούς Αμπελόκηπους ως μέλος της ομάδας του Καλαφατάκη που μόλις είχε υποβιβαστεί στην Α2. Την περίοδο αυτή ακόμα δεν είχε ξεκαθαρίσει η θέση στην οποία αγωνιζόταν και το ύψος του (2.00μ) του επέτρεπε να παίζει και στις τρεις θέσεις της περιφέρειας αλλά και κατά συνθήκη στο 4. Οι νεανικοί Αμπελόκηποι ήταν μία ομάδα που ευνοούσε το γρήγορο μπάσκετ και από την σεζόν 1996-97 καθιερώθηκε στη θέση του πλέι μέϊκερ. Στη Δάφνη, τον επόμενο σταθμό της καριέρας του ο Παπαλουκάς με πιο ενεργό ρόλο θα αρχίσει να ξεδιπλώνει τις αρετές του.
Μετά από τρία χρόνια στα δύσκολα μονοπάτια της Α2 έχει έρθει η ώρα να δοκιμαστεί και στο ανώτερο επίπεδο. Ο Πανιώνιος θα είναι η ομάδα που θα του δώσει την ευκαιρία και ο "Τεό" θα την αρπάξει από τα μαλλιά. Στη Νέα Σμύρνη θα θητεύσει δίπλα σε έναν από τους πιο εγκεφαλικούς γκαρντ της Ευρώπης, τον Γιούρι Ζντοβτς και η βελτίωση του θα είναι ραγδαία.
Μαζί με τον Γιώργο Διαμαντόπουλο θα συνθέσουν ένα εκπληκτικό δίδυμο, η συνεργασία τους είναι άψογη και ο Πανιώνιος μια ομάδα χαρά στα μάτια όλων των φίλων του μπάσκετ.
Την τελευταία χρόνια του στο κλειστό της οδού Αρτάκης ο Θοδωρής θα κερδίσει την πρωτιά στον πίνακα των καλύτερων πασέρ του πρωταθλήματος και ο Πετρόπουλος με τη σύμφωνη γνώμη του τεχνικού συμβούλου Γιάννη Ιωαννίδη θα τον καλέσει στην εθνική χρίζοντας τον βασικό για το επερχόμενο Ευρωμπάσκετ της Τουρκίας. Στην Αττάλεια η ομάδα θα ζήσει μια τραγωδία στο νοκ άουτ παιχνίδι με τους Γερμανούς του Ντιρκ Νοβίτσκι.
Μετά από ένα φοβερό ημίχρονο που προηγήθηκε με 16 πόντους, η Ελλάδα κατέρρευσε στο δεύτερο, φτάνοντας στο σημείο η πρόκριση να κριθεί στη ρουλέτα των βολών. Ο Θοδωρής -που σημειωτέον ήταν ο καλύτερος μας παίχτης, οργανώνοντας μαεστρικά- θα χάσει 5 συνεχόμενες και η εθνική θα ηττηθεί με 80:75. Φυσικά δεν ευθυνόταν αποκλειστικά αυτός για την ήττα αλλά πίσω στην Ελλάδα οι δημοσιογράφοι θα τον "σταυρώσουν" φτάνοντας στο σημείο κάποιοι από αυτούς να ζητήσουν να μην ξανακληθεί. Ο Παπαλουκάς θα κλείσει τα αφτιά του και θα συγκεντρωθεί στην επόμενη πρόκληση, ο Ολυμπιακός περιμένει για να του δώσει τα κλειδιά της ομάδας.
Η μεταγραφή του θα πάρει τη μορφή σήριαλ με πρωταγωνιστές τον ίδιο, τους Ερυθρόλευκους και τον Παναθηναϊκό που με το αβαντάζ της καλύτερης πρότασης στον Πανιώνιο εμφανίζεται να διεκδικεί τον παίχτη. Ο Θοδωρής όμως που έχει δηλώσει εξαρχής την πρόθεση του να φορέσει τα ερυθρόλευκα, θα πιέσει με τον τρόπο του και οι Νεοσμυρνιώτες μπροστά στον κίνδυνο να τον χάσουν ως ελεύθερο το επόμενο καλοκαίρι, δίνουν την έγκριση τους για την απόκτηση του από τον Ολυμπιακό.
Η σεζόν που ξεκίνησε (2001-02) ήταν περίεργη για τους Πειραιώτες.
Αλλαγή προπονητή (Σούμποτιτς αντί Ζούρου) και η ήττα-σοκ από την Ολύμπια Λιουμπλιάνα που έβαλε ταφόπλακα στα όνειρα που έκαναν για πρόκριση στο Φάιναλ Φορ.
Κατάφεραν όμως να φτάσουν στους τελικούς του πρωταθλήματος αλλά εκεί θα χάσουν τρία συνεχόμενα παιχνίδια και η ΑΕΚ θα στεφθεί πρωταθλήτρια.
Παρηγοριά η κατάκτηση του Κυπέλλου με νίκη επί του Παναθηναϊκού στον ημιτελικό. Ο Παπαλουκάς είχε μία καλή χρονιά γενικά δείχνοντας ηγετικά χαρακτηριστικά και αποδεικνύοντας ότι μπορεί άνετα να σταθεί στο κορυφαίο επίπεδο.
Οι αλλαγές όμως στα οικονομικά δεδομένα των ομάδων θα ραγίσουν το γυαλί μεταξύ Θοδωρή και Ολυμπιακού.
Ενώ κανείς θα περίμενε η πρόταση των Ερυθρόλευκων για νέο συμβόλαιο να είναι έστω η ίδια με το προηγούμενο, η διοίκηση Κόκκαλη θα εκπλήξει δυσάρεστα τον "Τεό" προτείνοντας του μείωση αποδοχών.
Να σημειώσω ότι η συγκεκριμένη πρόταση έγινε στα μέσα Αυγούστου, όταν οι ομάδες είχαν κλείσει τα ρόστερ τους και βρισκόντουσαν σε στάδιο προετοιμασίας.
Ρισκάροντας να μείνει ξεκρέμαστος, ο Παπαλουκάς θα αρνηθεί και θα βγει στην αγορά ως ελεύθερος προς άγραν συμβολαίου.
Το τηλεφώνημα του Ντούσαν Ίβκοβιτς ήταν η όαση στην έρημο της αναζήτησης για τον Θοδωρή. Στο Βελιγράδι όπου προετοιμαζόταν η ΤΣΣΚΑ θα αντέξει τα "βασανιστήρια" του Ντούντα, θα νικήσει την καχυποψία και τον προβληματισμό για την κατάσταση του και θα κερδίσει πανάξια μια θέση στο ρόστερ της πρωταθλήτριας Ρωσίας.
Αλλά επειδή είμαστε στην Ελλάδα, όπως πάντα βρέθηκαν οι καλοθελητές που ισχυρίστηκαν ότι η ΤΣΣΚΑ τον πήρε για να κάνει παρέα στον συμπατριώτη του Νίκο Χατζηβρέτα.
Προφανώς όσοι τα είπαν και τα έγραψαν αυτά πρέπει να είχαν εντελώς επιδερμική σχέση με το άθλημα για να θεωρούν ότι ένας προπονητής σαν τον Ίβκοβιτς θα έκανε "χάρες" σε έναν ταλαντούχο Έλληνα πλέι μέϊκερ. Ο Ντούντα είδε στον Παπαλουκά αυτό που όλος ο κόσμος θα απολάμβανε τα επόμενα χρόνια και κάπως έτσι ο "Τεό" θα γίνει κάτοικος Ρωσίας αλλά η προσαρμογή στη Μόσχα κάθε άλλο παρά εύκολη ήταν.
Σε μία ξένη παγωμένη χώρα με μοναδική συντροφιά τον αγαπημένο του σκύλο τον "Πειρατή", το μπάσκετ θα είναι η διέξοδος και η σκληρή δουλειά θα αρχίσει να αποδίδει καρπούς.
Η πρώτη χρονιά στη Ρωσία θα είναι περισσότερο αναγνωριστική αφού θα κατακτήσει το πρωτάθλημα και θα παίξει στο πρώτο Φάιναλ Φορ της καριέρας του με την ΤΣΣΚΑ να κατατάσσεται τέταρτη.
Εκτός μεταλλίων θα μείνει και με την εθνική στο Ευρωμπάσκετ της Σουηδίας.
Μια μικτή ομάδα βετεράνων και νέων παιδιών που πήγε στη Στοκχόλμη με φιλοδοξίες αλλά ο εφιάλτης των νοκ άουτ έκανε την εμφάνισή του στον προημιτελικό με τους "Azzuri". Θα έπρεπε να περιμένει δύο ακόμα χρόνια για τον μεγάλο θρίαμβο με τα γαλανολευκα.
Επιστροφή στη γειτονική Ρωσία και προετοιμασία για τη σεζόν 2003-04. Έχει καθιερωθεί πια ως ο 6ος παίχτης για την ΤΣΣΚΑ και ο ίδιος έχει προσαρμοστεί απόλυτα στις συνθήκες και τα θέλω της ομάδας του.
Στο παιχνίδι που σφράγισε την πρόκριση για το Φάιναλ Φορ του Τελ Αβίβ, το όνομα του θα γίνει σύνθημα στα χείλη των οπαδών της μόνιμης πρωταθλήτριας Ρωσίας.
Ήταν η αρχή μίας σχέσης αγάπης για τον Παπαλουκά και τους "Κoni". Στις 31 Μαρτίου 2004 θα κλέψει τη μπάλα στην επαναφορά της Μπασκόνια και θα καρφώσει χαρίζοντας τη νίκη στην ομάδα του, η μέρα που απο Θοδωρής έγινε "Τσάρος". Αλλά η ώρα της ΤΣΣΚΑ αργούσε ακόμα.
Ξανά ήττα στο ημιτελικό, ξανά απογοήτευση.
Το πρωτάθλημα που έρχεται έχει γίνει συνήθεια για τους Μοσχοβίτες, δεν είναι Ευρωλίγκα αλλά είναι και αυτό ένας τίτλος.
Το καλοκαίρι θα έχει ανάμεικτα συναισθήματα για τον "Τεό". Χαρά και υπερηφάνεια ως συμμετέχων στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας, λύπη για το γεγονός ότι η εθνική έχασε ένα δικό της παιχνίδι από την Αργεντινή και μαζί τη χρυσή ευκαιρία για είσοδο στην τετράδα.
Ήταν η καλύτερη εμφάνιση του Παπαλουκά στο τουρνουά αλλά η προσπάθεια του δεν είχε ευτυχή κατάληξη.
Στα 27 του πια θέλει να κατακτήσει ένα μεγάλο τρόπαιο. Η Ευρωλίγκα της περιόδου 2004-2005 φαίνεται ο ιδανικός προορισμός. Το Φάιναλ Φορ θα λάβει χώρα στο σπίτι της ΤΣΣΚΑ και η ομάδα ξεκινά τον μαραθώνιο με στόχο να κόψει πρώτη το νήμα.
Ολόκληρη τη χρονιά θα πηγαίνει τρένο και ο "Τεό" αποτελεί βασικό κομμάτι της.
Με ρεκόρ 21-1 θα μπει στο παρκέ του "Olimpinsky Arena" ως το αδιαφιλονίκητο φαβορί του ημιτελικού με την Ταού.
Δεν θα καταφέρει όμως να σηκώσει το βάρος, η τρίτη συνεχόμενη αποτυχία είναι γεγονός για τους Ρώσους και ο Ίβκοβιτς φεύγει για να αναλάβει ο Μεσίνα.
Στο πρόσωπο του Θοδωρή ο Ιταλός βλέπει τον μαέστρο που μπορεί να εφαρμόσει στο γήπεδο αυτά που σχεδιάζει στο μπλοκάκι του.
Και αν είχε έστω την παραμικρή αμφιβολία, φρόντισε ο Παπαλουκάς να την εξαλείψει εντελώς με την εικόνα του στο Ευρωμπάσκετ του Βελιγραδίου.
Η ανανεωμένη εθνική του Παναγιώτη Γιαννάκη στέφεται πρωταθλήτρια Ευρώπης και ο Θοδωρής είναι ο "στρατηγός" του παρκέ.
Κορυφαίος παίχτης στον προημιτελικό με τους φίλους του από τη Ρωσία, με τη Γαλλία θα δώσει το σύνθημα για την αντεπίθεση που θα καταλήξει στο "Βάλτο αγόρι μου" και στον τελικό με τη Γερμανία θα βάλει φαρδιά πλατιά την υπογραφή του με 22 πόντους και 6 ασίστ. Ο Μεσίνα τρίβει τα χέρια του και νιώθει πολύ τυχερός που η ΤΣΣΚΑ έχει στις τάξεις της αυτόν που όλοι αναγνωρίζουν ως έναν από τους καλύτερους Ευρωπαίους πλέι μέϊκερ.
Αυτό που δεν ξέρει είναι ότι στο τέλος της σεζόν 2005-06 ο Παπαλουκάς θα έχει κατακτήσει ο,τι υπάρχει σε συλλογικό και ατομικό επίπεδο.
Το άπιαστο όνειρο μέχρι τότε, η Ευρωλίγκα θα γίνει πραγματικότητα με τον "Τσάρο" μπροστάρη και ΜVP.
Πολυτιμότερος παίχτης θα αναδειχθεί και στο ρωσικό πρωτάθλημα και με τις δάφνες του πρωταθλητή θα ταξιδέψει στην Ιαπωνία με την εθνική για το Μουντομπάσκετ.
Και την 1η Σεπτεμβρίου 2006, στο "Έπος της Σαϊτάμα" θα πιστοποιήσει ότι ανήκει στην ελίτ.
Μάρτυρας του ένας αποσβολωμένος Μάικ Κριζέφσκι που έβλεπε όλο το βράδυ τον "Τεό" να παίζει το πιο απλό σύστημα του μπάσκετ.
Δώδεκα (12) ασίστ μοίρασε ο Θοδωρής και όλες ήταν μαχαιριά στην άμυνα των Αμερικανών.
Στη συνέντευξη τύπου ο Κριζέφσκι θα αποθεώσει "το νούμερο 4 που μας σκότωσε.
Είναι λαμπρός παίχτης". Δεν είχε άδικο.
Ο "Τσάρος" -αναλογιζόμενοι και το μέγεθος του αντιπάλου- έκανε εκείνο το βράδυ το παιχνίδι της ζωής του.
Στον τελικό η άδεια ψυχολογικά και εξουθενωμένη σωματικά Γαλανόλευκη θα ηττηθεί με κάτω τα χέρια από την Ισπανία, το κατόρθωμα όμως των παιδιών του "Δράκου" ήταν τεράστιο, για αυτό μόνο χειροκροτήματα τους περιμένουν στην πατρίδα.
Η μπασκετική πατρίδα όμως περιμένει τον καλύτερο Ευρωπαίο μπασκετμπολίστα του 2006 για να υπερασπιστεί τον τίτλο της πρωταθλήτριας Ευρώπης.
Ο "Τεό" πάντα συνεπής στα μεγάλα ραντεβού, θα παίξει τη σεζόν 2006-07 το καλύτερο μπάσκετ της σπουδαίας καριέρας του.
Θα πάρει από το χέρι την ΤΣΣΚΑ και θα τη φτάσει στο Φάιναλ Φορ του ΟΑΚΑ δικαιώνοντας στον μέγιστο βαθμό την ανάδειξη του σε ΜVP της κανονικής περιόδου.
Στον τελικό θα κλείσει τα αυτιά του στις ιαχές 15.000 οπαδών του Παναθηναϊκού που τον εβριζαν εν χορώ λόγω του ερυθρόλευκου παρελθόντος του και υπό το βλέμμα του "Γκάνγκστερ" θα προσπαθήσει να κερδίσει σχεδόν μόνος του τους Πράσινους.
Παρόλα αυτά οι 23 πόντοι και οι 8 ασίστ δεν μπόρεσαν να ανακόψουν την πορεία του Τριφυλλιού για το τέταρτο αστέρι.
Ένα επίσης ανεπανάληπτο "one man show" θα δώσει στα ισπανικά γήπεδα στο πλαίσιο του Ευρωμπάσκετ.
Στον προημιτελικό με τη Σλοβενία θα πετύχει 12 πόντους σε 2.30 λεπτά με τις γνωστές του "μπούκες", ένα τρίποντο εκτός ισορροπίας όπως και το νικητήριο καλάθι μπροστά στον Νεστέροβιτς.
Η εθνική που βρισκόταν πίσω με 61:49 τέσσερα λεπτά πριν το τέλος θα κάνει την απίστευτη ανατροπή κερδίζοντας 63:62. Ο "Τεό" και τα υπόλοιπα παιδιά θα παλέψουν στον ημιτελικό με την Ισπανία αλλά ενώ οι δικοί μας παίζουν μπάσκετ, οι Ισπανοί θα πάρουν Όσκαρ με τους θεατρινίσμους τους.
Στον μικρό τελικό η Γαλανόλευκη θα χάσει από τη Λιθουανία και θα καταταγεί τέταρτη. Ο Θοδωρής θα γυρίσει στη Μόσχα για την τελευταία χρονιά του συμβολαίου του με την ΤΣΣΚΑ, ο κύκλος θα συμπληρωθεί με μία ακόμα Ευρωλίγκα και ο "Τσάρος" θα αφήσει προσωρινά τον θρόνο του.
Ο καλύτερος πλέι μέϊκερ της Ευρώπης κυκλοφορεί ελεύθερος και όλες οι μεγάλες ομάδες ξερογλείφονται για την απόκτηση του. Ο Παπαλουκάς θα ακούσει την καρδιά του και θα επιστρέψει στον Πειραιά για να βοηθήσει τον Ολυμπιακό να εκθρονίσει τον αιώνιο αντίπαλο και να κυριαρχήσει στην Ευρώπη.
Μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Πεκίνου θα ενσωματωθεί στην ομάδα, έτοιμος να πετύχει τους στόχους του.
Δυστυχώς η στειρότητα των τίτλων θα συνεχιστεί για τους Ερυθρόλευκους και την τριετία του "Τεό". Τα δύο κύπελλα ήταν σχεδόν μηδαμινός απολογισμός για τις φιλοδοξίες των Πειραιωτών.
Τα φαντάσματα του παρελθόντος εμφανίστηκαν ξανά στον "χιτσκοκικό" τέταρτο τελικό του ΟΑΚΑ το 2011.
Οι δύο χαμένες βολές του Θοδωρή θα στείλουν τον αγώνα στην παράταση και τον Παναθηναϊκό στην επικράτηση.
Ένας αγώνας που όπως έχει ο ίδιος δηλώσει, θα ήθελε πολύ να τον ξαναπαίξει.
Με τον Ολυμπιακό θα φτάσει και σε ένα ακόμα Φάιναλ Φορ, το όγδοο της καριέρας του χωρίς αυτή τη φορά να καταφέρει να δώσει τον τίτλο στην ομάδα του.
Η ξηρασία τίτλων θα φέρει γκρίνια και αυτή άγχος και εκνευρισμό.
Χωρίς να ευθύνεται ασφαλώς στο βαθμό που του προσάψανε και με πρόσχημα την ηλικία, θα βρεθεί το καλοκαίρι του 2011 εκτός της ερυθρόλευκης οικογένειας.
Στα 34 πια ο Παπαλουκάς ίσως το περίμενε, ήταν κάτι που είχε ξανασυμβεί.
Το 2009 μια παρεξήγηση και το τηλεφώνημα του Γιόνας Καζλάουσκας που θα τον καλούσε στην εθνική για το Ευρωμπάσκετ της Πολωνίας και δεν έγινε ποτέ, θα είναι η αιτία για να κρεμάσει άδοξα και σιωπηρά τη γαλανόλευκη φανέλα με το 4 χωρίς να το επιλέξει ο ίδιος.
Ο ξενιτεμός είναι ξανά η μόνη λύση και έτσι μετά τον Ίβκοβιτς και τον Μεσίνα θα συνεργαστεί με έναν ακόμα σπουδαίο προπονητή σε μία εξίσου μεγάλη ομάδα. Ο Ντέιβιντ Μπλατ τον καλεί στη Μακάμπι και η θητεία του στο Ισραήλ θα του αποφέρει εκτός από ένα ακόμα πρωτάθλημα, την καθολική αναγνώριση από τους φίλους ενός συλλόγου που ζουν για το μπάσκετ.
Οι οπαδοί της Μακάμπι κατανοούν ότι τη φανέλα τους φόρεσε ένας από τους καλύτερους "άσσους" της ευρωπαϊκής ιστορίας.
Την αυλαία στην τεράστια καριέρα του, ο "Τσάρος" θα την ρίξει με την ομάδα που αγάπησε και αγαπήθηκε περισσότερο. Η ΤΣΣΚΑ θα του προσφέρει το τελευταίο του συμβόλαιο και ο Παπαλουκάς μερικά ποιοτικά λεπτά.
Ο χρόνος όμως που κυλά για όλους μας δεν ξεχνά κανέναν.
Τα πόδια αρχίζουν να μην ακολουθούν το πάντα πολυστροφο μπασκετικό μυαλό του και το 2013 ο Θοδωρής θα κρεμάσει οριστικά και αμετάκλητα τα παπούτσια του με τον τρόπο που του άξιζε, ως πρωταθλητής.
Πως θα θυμάμαι τον "Τεό"; Πρώτα από όλα ως τον άνθρωπο που έκανε το άθλημα να φαίνεται απλό και εύκολο.
Αυτό συνέβαινε εξαιτίας του εξαιρετικά υψηλού μπασκετικού iq που διέθετε.
Ήταν ένα "κομπιούτερ" μέσα στο παρκέ που δούλευε με χιλιάδες στροφές το λεπτό.
Είχε διαβάσει τη φάση πριν από τον οποιοδήποτε και ακόμα αν η μπάλα έπρεπε να περάσει από τη μύτη της βελόνας ο Παπαλουκάς θα έβρισκε τον τρόπο να το κάνει. Τον Θοδωρή τον εκτιμούσα και για ένα άλλο πράγμα.
Το γεγονός ότι τίποτα δεν του χαρίστηκε.
Τα πεπραγμένα του ήταν αποτέλεσμα σκληρής δουλειάς, καλώς εννοούμενου εγωισμού και πίστης στον εαυτό του.
Αυτά του έδωσαν την ώθηση για να μετατραπεί από έναν καλό παίχτη, σε θρύλο όπως τον αποκάλεσε η Ευρωλίγκα.
Ο τρόπος που άλλαζε τις ισορροπίες ερχόμενος από τον πάγκο ήταν κάτι πρωτόγνωρο.
Στην πατρίδα δεν εκτιμήσαμε όσο έπρεπε το ταλέντο του και αυτός ξενιτεύτηκε για να μπορέσει να εξελιχθεί.
Ευτυχώς για εμάς τον απολαύσαμε με την εθνική ομάδα στις κορυφαίες στιγμές της ιστορίας της.
Κάποτε έγραψαν ότι ο Αντουάν Ριγκοντό ήταν ο πλέι μέϊκερ του 2000.
Πόσο λάθος έκαναν... Ο δίμετρος Έλληνας δίδαξε πως πρέπει να παίζεται το μπάσκετ της νέας χιλιετίας.
Με πολύ μυαλό.
Έτσι έκανε κουτούς τους Αμερικανούς, έτσι γύρισε τον προημιτελικό με τους Ρώσους, έτσι έπαιξε με πλάτη και ποστάριζε συνεχώς τους Γάλλους, έτσι τρομοκράτησε τους Σλοβένους.
Ο "Τσάρος" λείπει από το ελληνικό μπάσκετ.
Αν ήταν παρών σε κάποιο από τα τουρνουά της εθνικής να είστε σίγουροι ότι οι κρίσιμοι αγώνες θα είχαν άλλη κατάληξη.
Τη στιγμή που ο προπονητής θα σήκωνε τον "Τεό" από τον πάγκο τα δεδομένα θα άλλαζαν.
Και τότε ίσως τον εκτιμούσαμε περισσότερο και καταλαβαίναμε πόσο μεγάλος παίχτης ήταν ο Θοδωρής Παπαλουκάς. Ένας από τους σπουδαιότερους στο πάνθεον του ευρωπαϊκού μπάσκετ... Antreas Tsemperlidis
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους