Χρήστος Κανελλόπουλος, «Η βασίλισσα με την ευαίσθητη καρδιά» «Η ζωή είναι σκληρή σαν την βάρδια στο εργοστάσιο, ανέμπνευστη σαν θόρυβος πλυντηρίου και πεζή σαν το εν – δυό – τρι». Μόλις έμαθε τα νέα...
Χρήστος Κανελλόπουλος, «Η βασίλισσα με την ευαίσθητη καρδιά» «Η ζωή είναι σκληρή σαν την βάρδια στο εργοστάσιο, ανέμπνευστη σαν θόρυβος πλυντηρίου και πεζή σαν το εν – δυό – τρι». Μόλις έμαθε τα νέα η βασίλισσα με την ευαίσθητη καρδιά, αναστατώθηκε πάρα πολύ.
Κλειδαμπάρωσε την ευαισθησία της στο αριστερό συρτάρι ενός μικρού γραφείου στην πιο απομακρυσμένη σοφίτα του παλατιού και πέταξε το κλειδί στο ποτάμι.
Από τότε ούτε στεναχωριόταν, ούτε χαιρόταν, ούτε έκλαιγε ποτέ για τα βάσανα της αγάπης.
Μόνο εφάρμοζε ανέραστη κάθε μέρα το πρόγραμμά της και πρόκοβε.
Σηκωνόταν στις 7 το πρωί, και έτρεχε ακατάπαυστα σαν ωτομοτρίς ως αργά το βράδυ: Τακτοποιούσε υποθέσεις, παραχωρούσε ακροάσεις, πραγματοποιούσε εθιμοτυπικές επισκέψεις, έχριζε ιππότες, διοργάνωνε βασιλικά γεύματα, και μοίραζε ζεστό ψωμί σε συσσίτια.
Ήταν όμορφη όπως η γάτα, έξυπνη όπως το δελφίνι και εργατική όπως η μέλισσα.
Χόρευε υπέροχα, μιλούσε τέσσερις ξένες γλώσσες, κορόιδευε τους ερωτευμένους και γελούσε στωικά με τα πικρά αστεία που σκαρώνει στους ανθρώπους η μοίρα.
Όταν έφτασε η ώρα να παντρευτεί, οι επίδοξοι μνηστήρες σχημάτισαν ουρά χιλιομέτρων μπροστά στον θρόνο της, με τον πυρετό της επιθυμίας να τους καίει τα χείλη, έτοιμοι για όλα, πρόθυμοι να της χαρίσουν τον ουρανό με τ΄άστρα για ένα φιλί.
Στην αίθουσα της αναμονής συνωστίζονταν βασιλιάδες από ξένες χώρες, αστέρες του κινηματογράφου, επιτυχημένοι τραγουδιστές, πάμπλουτοι επιχειρηματίες, μποέμ καλλιτέχνες, καβαλάρηδες απάνω στ’ άτι και παιδιά του λαού.
Εκείνη όμως κουνούσε πάντοτε αρνητικά το κεφάλι, κρατούσε τις αποστάσεις και έμενε ανένδοτη.
Άλλοι τράβαγαν τα μαλλιά τους μήπως τους λυπηθεί, άλλοι προσπαθούσαν να την αγοράσουν με πλούσια δώρα, άλλοι την απειλούσαν ότι θα την σκοτώσουν και άλλοι ότι θα σκοτωθούν.
Μάταιος κόπος. «Τι με μέλει αν πονάτε»; τους έλεγε. «Εγώ δεν πονώ.
Περάστε έξω.
Από εκεί είναι η πόρτα… Ο επόμενος παρακαλώ». Ήμουν ο επόμενος.
Ο άνδρας που την αγάπησε και την πόθησε περισσότερο από κάθε άλλον, δεν είχα ωστόσο καλύτερη τύχη.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους