[451 Logo]
 Επικαιρότητα
 Αθλητικά
 Οικονομία
 Ροή

Μία άλλη οπτική για την Επανάσταση και την Έξοδο του Μεσολογγίου Το 2026 είναι η επέτειος των 200 χρόνων από την ηρωική Έξοδο του Μεσολογγίου, η πτώση του οποίου προκάλεσε μία ηχηρή αίσθηση σε όλη...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Μία άλλη οπτική για την Επανάσταση και την Έξοδο του Μεσολογγίου Το 2026 είναι η επέτειος των 200 χρόνων από την ηρωική Έξοδο του Μεσολογγίου, η πτώση του οποίου προκάλεσε μία ηχηρή αίσθηση σε όλη την Ευρώπη.

Με αφορμή τα γεγονότα, παραθέτουμε σήμερα ένα απόσπασμα από το βιβλίο ενός Αιγύπτιου περιηγητή στην Ελλάδα του 1906, ο οποίος αναφέρεται στα γεγονότα της Επανάστασης και του Μεσολογγίου μεταφέροντας την άποψη της άλλης πλευράς. «Άδραξαν λοιπόν οι Έλληνες την ευκαιρία και κινητοποιήθηκαν οι πειρατές τους με επιθέσεις στις οθωμανικές ακτές, ενώ ομάδες ατάκτων των επαναστατών άρχισαν τις επιθέσεις στον οθωμανικό στρατό και τους αποκλεισμούς των δρόμων για τους διαβάτες, ώσπου εξαντλήθηκε η Κυβέρνηση της Υψηλής Πύλης απ’ τις εχθροπραξίες και ο Σουλτάνος Μαχμούντ Β΄ διέταξε τον Μεχμέτ Αλή Πασά Κυβερνήτη της Αιγύπτου να κινητοποιήσει τον στρατό του εναντίον της Ελλάδος για την χαλιναγώγηση της Επανάστασής της.

Ετοιμάστηκε λοιπόν εκστρατευτικό σώμα το έτος 1824 υπό την ηγεσία του Ιμπραήμ Πασά του λαμπρού ήρωα της Αιγύπτου, αποτελούμενο από 9.000 άνδρες εκπαιδευμένου πεζικού και 1200 ιππείς και πυροβολητές και πολεμικό στόλο αποτελούμενο από 38 πολεμικά πλοία και μεταγωγικά και 8 πυρπολικά.

Έφθασαν όλα με ασφάλεια στο λιμάνι της Μεθώνης και εισέβαλλαν από εκεί στον Μωριά, αφού διέλυσαν το κάστρο της Κορίνθου και κατενίκησαν τους επαναστάτες, διασκόρπισε τον πυρήνα των στασιαστών.

Κατόπιν ο Αιγύπτιος αρχηγός, έπιασε να μεταφέρει τον στρατό του από την μία περιοχή στην άλλη σκοπεύοντας να ενωθεί με τον στρατό που πολιορκούσε την πόλη του Μεσολογγίου.

Όταν, όμως, αισθάνθηκαν οι πολιορκούμενοι την προσέγγιση του αιγυπτιακού στρατού κατέλαβε ο τρόμος τις καρδιές τους και αποφάσισαν επίθεση κατά των Τούρκων πριν την άφιξη των Αιγυπτίων σ’ αυτούς.

Υπέπεσε στην αντίληψη των Τούρκων και τους χτύπησαν στο φρούριο από κάθε κατεύθυνση και πλευρά ώσπου αφάνισαν τους σπουδαιότερους και σκοτώθηκαν οι υπολειφθέντες στην άμυνα, και όταν είδαν ότι δεν υπάρχει διαφυγή από τον θάνατο συγκεντρώθηκαν γύρω από τον ιερέα τους (Προφανώς εννοεί τον Επίσκοπο Ρωγών Ιωσήφ) έβαλαν φωτιά ανατινάσσοντας τους εαυτούς τους μέσα, ώστε έπεσαν θύματα του πείσματός τους και σχεδόν έσβησε η φλόγα της επανάστασης με τον θάνατό τους.

Μεταξύ των υπερασπιστών της Ελληνικής Επανάστασης υπήρχε και μία ομάδα γενναίων Ευρωπαίων και σπουδαίων ανδρών, οι οποίοι προσέφεραν τις στρατιωτικές τους υπηρεσίες για την αποκατάσταση της δόξας της Αρχαίας Ελλάδος.

Όταν όμως είδαν ότι θα γυρίσει ο τροχός, έστειλαν επιτροπές στα ευρωπαϊκά βασίλεια ξεσηκώνοντας τον ζήλο των λαών τους κατά των Τούρκων και των Αιγυπτίων, κατηγορώντας τους με κατηγορίες από τις οποίες θα αθωώνονταν και άνθρωποι και ζώα.

Όταν λοιπόν έφθασε το άκουσμα στον κόσμο της Ευρώπης για το τι συνέβη στους υπερασπιστές του φρουρίου του Μεσολογγίου ξεσηκώθηκαν με μιας στην Ελληνική Επανάσταση απαιτώντας την ανεξαρτησία της Ελλάδος.

Όρμησαν λοιπόν η Γαλλία, η Αγγλία και η Ρωσία και απέστειλαν τους ενωμένους στόλους τους κατά των δύο στόλων των Αιγυπτίων και των Οθωμανών που ήταν ελλιμενισμένοι στο Ναβαρίνο.

Εν τω μεταξύ ενώ προχωρούσε η ροή των διαπραγματεύσεων οι ενωμένοι στόλοι των χωρών ελάμβαναν θέσεις μάχης.

Τελείωσαν λοιπόν οι διαπραγματεύσεις με την άρνηση του Σουλτάνου να αναγνωρίσει την επανάσταση στην Ελλάδα». Το απόσπασμα που μεταφράσαμε από τα αραβικά, προέρχεται από το βιβλίο: «Ταξείδιον εις Ελλάδα.

Λίγος χρόνος από τον καιρό της περιηγήσεως στην Ελλάδα». Αξιοσημείωτο είναι ότι η περιγραφή δεν ανήκει σε έναν «αδιάφορο» ξένο περιηγητή, αλλά σε έναν Αιγύπτιο περιηγητή που ασφαλώς και θα εμπλεκόταν συναισθηματικά στην αφήγηση της ιστορικής αυτής συγκυρίας. (فترة من الزمان في السياحة ببلاد اليونان) του Μωχάμμαντ Χάφιζ, 1906.

Σελ. 55-56. Μτφρ. Εμμ. Γεωργουδάκης Αναμνηστική έκδοση για τα 150 χρόνια από την έξοδο του Μεσολογγίου, 1976.

Σχεδίαση – προσαρμογή: Π. Γράββαλος – Β. Κωνσταντινέα ENG⬇️ An Alternative Perspective on the Revolution and the Exodus of Missolonghi The year 2026 marks the bicentenary of the heroic Exodus of Missolonghi, whose fall sent shockwaves across Europe.

On this occasion, we present today an excerpt from the book of an Egyptian traveller in Greece in 1906, who recounts the events of the Revolution and of Missolonghi from the perspective of the other side. “Thus, the Greeks seized the opportunity, and their pirates were mobilised, launching attacks on the Ottoman coasts, while bands of irregular insurgents began striking at the Ottoman army and blocking the roads for travellers, until the Government of the Sublime Porte was worn down by the hostilities. Sultan Mahmud II therefore ordered Mehmed Ali Pasha, Governor of Egypt, to mobilise his army against Greece in order to curb its uprising.

An expeditionary force was accordingly prepared in the year 1824 under the command of Ibrahim Pasha, the illustrious hero of Egypt, consisting of 9,000 trained infantry, 1,200 cavalry and artillerymen, and a fleet comprising 38 warships and transports, along with 8 fireships.

All arrived safely at the port of Modon and from there advanced into the Morea, having first dismantled the fortress of Corinth and defeated the insurgents, dispersing the core of the rebels.

Subsequently, the Egyptian commander began moving his forces from one region to another, intending to join the army that was besieging the city of Missolonghi.

However, when those under siege became aware of the approaching Egyptian army, terror seized their hearts, and they resolved to attack the Turks before the Egyptians could reach them.

Their plan was discovered by the Turks, who struck them within the fortress from every direction and side, until the most prominent among them were destroyed and the remainder who had stayed to defend it were slain.

Seeing that there was no escape from death, they gathered around their priest (presumably referring to Bishop Joseph of Rogoi), set fire and blew themselves up within, thus falling victim to their own obstinacy, and with their death the flame of the revolution was nearly extinguished.

Among the defenders of the Greek Revolution there was also a group of brave Europeans and distinguished men, who offered their military services in order to restore the glory of Ancient Greece.

However, when they saw that the tide would turn, they sent delegations to the European kingdoms, stirring the zeal of their peoples against the Turks and the Egyptians, accusing them with charges from which even men and beasts would be acquitted.

When, therefore, news reached the peoples of Europe of what had befallen the defenders of the fortress of Missolonghi, they rose as one in support of the Greek Revolution, demanding the independence of Greece. France, Britain, and Russia then intervened, dispatching their combined fleets against the Egyptian and Ottoman fleets, which were anchored at Navarino.

Meanwhile, as negotiations proceeded, the allied fleets took up battle positions.

The negotiations ultimately concluded with the Sultan’s refusal to recognise the uprising in Greece.” The excerpt we have translated from Arabic comes from the book “A Trip to Greece: A Short Time from the Period of Travel in Greece.” It is noteworthy that this account does not belong to a detached foreign traveller, but to an Egyptian observer who would undoubtedly have been emotionally involved in narrating this pivotal historical moment. (فترة من الزمان في السياحة ببلاد اليونان) by Mohamed Hafez, 1906 pp. 55-56. Transl. Emm. Georgoudakis Commemorative issue for the 150th Anniversary of the battle of Missolonghi, 1976. Design – Adaptation: P. Gravvalos – V. Konstantinea

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους


Όροι Χρήσης
Update cookies preferences