Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Oι Εβραίοι, για χιλιάδες χρόνια και σε όλα τα μέρη της γης, ζούσαν πάντοτε με τον φόβο των διώξεων.

Είχαν πάντοτε δυο βαλίτσες έτοιμες με τα στοιχειώδη, και ήταν συνηθισμένοι να κοιτάνε πάντα πίσω από τον ώμο τους.

Για 60 χρόνια οι αντισημίτες έλεγαν στους Εβραίους «να πάνε στο σπίτι τους στην Παλαιστίνη». Οσοι δεν πήγαν υπέστησαν Γενοκτονία.

Για τα επόμενα 70 χρόνια οι ίδιοι αντισημίτες λένε στους Εβραίους «να φύγουν από την Παλαιστίνη». Η αλήθεια είναι ότι θέλουν έναν κόσμο χωρίς καθόλου Εβραίους.

Σιωνισμός είναι το εθνικό κίνημα του Εβραϊκού λαού για την αυτοδιάθεση των Εβραίων στη δική τους εθνική εστία. Οι Εβραίοι ήταν ο πιο διωκόμενος λαός στην ιστορία της ανθρωπότητας.

Υπέστησαν πογκρόμ και διωγμούς και μαζικές δολοφονίες σε πάνω από 100 χώρες της γης.

Ο σιωνισμός ήταν η απάντηση των Εβραίων της διασποράς στον αυξανόμενο αντισημιτισμό που μάστισε την Ευρώπη του 19ου αιώνα και δεν έχει καμία σχέση με τις ανοησίες «περί παγκόσμιας κυριαρχίας». Οσοι, όμως, πιστεύουν ότι από όλους τους λαούς του κόσμου ΜΟΝΟ οι Εβραίοι πρέπει να στερηθούν το δικαίωμα αυτό, πολύ απλά είναι αντισημίτες, δηλαδή ρατσιστές, τελεία και παύλα.

Μην εμπιστεύεστε όσους προσπαθούν να σας πείσουν ότι σιωνισμός σημαίνει αποκλειστικά και μόνο 'βίαιος ισραηλινός εθνικισμός'. Δεν σημαίνει αυτό.

Μπορεί να σημαίνει το ακριβώς αντίθετο: Υπήρξαν πολλοί τύποι σιωνισμού, σαν ιδέα για το πως θα μοιάζει η εβραϊκή αυτοδιάθεση: ο πολιτικός Σιωνισμός, ο θρησκευτικός Σιωνισμός, ο πνευματικός Σιωνισμός, ο ρεβιζιονιστικός, ο μεσσιανικός, ο χριστιανικός, ο Territorialist, ο συνθετικός Σιωνισμός, ο σοσιαλιστικός/εργατικός Σιωνισμός κ.ο.κ. Ο Σιωνισμός μπορεί να είναι από αναρχοκομμουνιστικός μέχρι εθνοκεντρικός.

Για μια περίοδο όταν πρωτοφτιάχτηκε το Ισραήλ, είχαν πετύχει με τα κιμπούτς (κοινόβια) σχεδόν τον αυτόνομο σοσιαλιστικό παράδεισο.

Ηταν ένα θαύμα πάνω στη γη. http://www.mideastweb.org/labor_zionism.htm Αν κάποιος πιστεύει ότι οι Εβραίοι είναι ένας λαός όπως όλοι οι άλλοι, με ίσα δικαιώματα στην αυτοσυντήρηση και στον αυτοπροσδιορισμό, αν υποστηρίζει το δικαίωμα τους σε μια εθνική εστία, αν σηκώνει το ανάστημά του όποτε ο λαός αυτός ή μεμονωμένοι Εβραίοι προσβάλλονται και γίνονται θύματα ρατσισμού και διακρίσεων, τότε μπορεί να χαρακτηριστεί 'σιωνιστής', έστω και αν δεν ζεί ή δεν σχεδιάζει να ζήσει ή δεν θέλει να ζήσει στο Ισραήλ, ακόμα κι αν δεν ανήκει ή δεν θέλει να ανήκει σε οποιαδήποτε οργανωμένη σιωνιστική ομάδα, ακόμα κι αν δέχεται ή δεν δέχεται οποιοδήποτε 'επίσημο' ορισμό για τον 'Σιωνισμό', και, φυσικά, ανεξάρτητα από το γεγονός αν είναι ή δεν είναι Εβραίος.

Οι άλλοι μπορούν να προσπαθούν να χρωματίζουν αρνητικά τη λέξη 'σιωνιστής' με ό,τι τους έχουν μάθει ΜΜΕ, πολιτικά κόμματα και 'αντισιωνιστές'. Το δικαίωμα των Εβραίων να ζουν ασφαλείς και να μην κινδυνεύουν από οποιονδήποτε θελήσει να τους ξεπαστρέψει ξανά (και είναι πολλοί αυτοί) δεν είναι συμπαράταξη με κανένα εθνικισμό.

Είναι το απλούστερο δικαίωμα στον κόσμο, και φυσικά μόνο για τους Εβραίους δεν είναι αυτονόητο.

Για όλους τους άλλους (που κανένας τους δεν πέρασε Ολοκαύτωμα) δεν το συζητάμε, εννοείται πως έχουν δικαίωμα στη ζωή, και στη Δημοκρατία, και στο σοσιαλισμό και στα δικαιώματα -σε όλα.

Οταν η συζήτηση φτάνει στους Εβραίους, όμως, τότε θυμόμαστε να βάλουμε την δεύτερη ζυγαριά και να γίνουμε 'αντισιωνιστές'. Η ίδρυση του Ισραήλ λοιπόν, μέχρι το 1948 ήταν ένας προοδευτικός σκοπός.

Να προστατευτούν οι Εβραίοι από τις διώξεις, να ζήσουν με ασφάλεια και χωρίς το φόβο ένας νέου Χίτλερ.

Φυσικά, η ίδρυση του Ισραήλ, η οποία συνέβη με τον νόμο και με τις ευλογίες του ΟΗΕ (και της ΕΣΣΔ και των σοσιαλιστικών χωρών τότε) προκάλεσε προβλήματα με τους Αραβες.

Τότε δεν λέγονταν ακόμη Παλαιστίνιοι.

Ο σιωνισμός, εκτός από κίνημα αυτοπροσδιορισμού και χειραφέτησης του εβραϊκού λαού, είναι και ιδεολογία, είναι και περιγραφικός όρος για να περιγράψει αναδρομικά τις προηγούμενες προσπάθειες και ιδέες για να επιστρέψουν οι Εβραίοι στα χώματά τους, στην πατρίδα τους.

Δεν είναι τίποτα κακό.

Η λέξη, όμως, έχει φορτωθεί με πολύ βάρος, και είναι σήμερα αμφιλεγόμενη.

Αλλά πρέπει να θυμόμαστε πάντα ότι ο αντισημίτης που μισεί τους Εβραίους επειδή ΕΙΝΑΙ Εβραίοι και γεννήθηκαν Εβραίοι (δηλαδή για την ταυτότητά τους και για το γεγονός ότι υπάρχουν, και όχι αναγκαστικά για κάτι που έκαναν), αντί να λέει 'οι Εβραίοι' όταν θέλει να πει μια ρατσιστική αθλιότητα γι' αυτούς, προτιμάει να λέει 'οι σιωνιστές'. Αυτό ακριβώς ήταν και το περιεχόμενο ρητής εντολής μέσω εγκυκλίου του Μιχαλολιάκου προς τα μέλη της εγκληματικής του οργάνωσης: «Δεν θα λέτε 'Εβραίοι', θα λέτε 'Σιωνιστές'». Αυτό κάνουν, όμως, ακριβώς το ίδιο, και διάφοροι κύκλοι της αντιιμπεριαλιστικής 'αριστεράς'. . Ο σιωνισμός δεν έγινε πραγματικότητα με σκοπό μόνο τη δημιουργία ενός εβραϊκού κράτους.

Πρώτα απ' όλα, η δημιουργία του Ισραήλ ήταν μια προοδευτική, αριστερή, σοσιαλιστική υπόθεση, και το Ισραήλ, τουλάχιστον τα 20 πρώτα χρόνια, αντιμετωπιζόταν σαν 'η Μέκκα του σοσιαλισμού'. Ο σιωνισμός υπήρξε και έγινε πράξη, επίσης, για να ορίσει την εβραϊκή ταυτότητα και για να μετατρέψει τη λέξη 'Εβραίος' από επίθετο (λ.χ. Εβραίος Γερμανός, Εβραίος της Πολωνίας, της Ελλάδας) σε ουσιαστικό.

Το ουσιαστικό τώρα είναι 'Εβραίος', και όλες οι άλλες ταυτότητες -θρησκευτικές και κοσμικές, ορθόδοξες και μεταρρυθμιστικές, αριστερές και δεξιές- είναι επίθετα.

Αυτό έγινε κατορθωτό μέσω του σιωνισμού και προσπαθειών των ανθρώπων του, των σιωνιστών.

Ο ορισμός του σιωνισμού είναι η αυτοσυντήρηση της εβραϊκότητας, δηλαδή η υλοποίηση μιας 'κοινωνίας' για τους Εβραίους και την ασφάλειά τους, και η συμμετοχή σε αυτήν από όλους, χωρίς αποκλεισμούς.

Η λέξη 'σιωνιστής', κι αυτή πλέον από επίθετο έγινε ουσιαστικό, που αποδίδει την πιο βασική συναίνεση για την εβραϊκή ταυτότητα: Η λέξη 'σιωνιστής' έχει σκοπό να υποστηρίξει την λαϊκή ζωή στην πολιτεία που οι Εβραίοι θα χτίσουν πρώτη φορά για τους εαυτούς τους, και αποτελεί το ουδέτερο δεσμευτικό έδαφος της εβραϊκότητας.

Είναι, όμως, μια λέξη την οποία δεν πρέπει να φοβόμαστε.

Είναι μια λέξη που ανήκει στην αριστερά, ανήκει στην αντιφασιστική παράδοση, στον ουμανισμό και στους αγώνες για δικαιώματα και ισονομία για όλους, -αλλά και στον αγώνα ενάντια στα ψέματα και στην πλαστογράφηση της αλήθειας ('There's no shame in Zionism: we must reclaim the word from anti-Semites'). http://www.telegraph.co.uk/news/worldnews/middleeast/israel/12171820/Theres-no-shame-in-Zionism-we-must-reclaim-the-word-from-anti-Semites.html - Gil Troy, Israel at 70: It’s time to reclaim the Z-word, Zionism, 03/04/2018 https://www.jta.org/2018/04/03/default/israel-70-time-reclaim-z-word-zionism Κανείς δεν μπορεί να εξαιρέσει τους Εβραίους από την μεγάλη προοδευτική σφαίρα, μόνο επειδή είναι Εβραίοι.

Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο όλοι (πρέπει να) είμαστε σιωνιστές.

Και ευτυχώς, όλο και περισσότεροι στην αντιφασιστική αριστερά αρχίζουν και καταλαβαίνουν πότε η λέξη 'Σιωνιστής' προφέρεται από τους αντισημίτες σαν κωδική λέξη αντί για τη λέξη 'Εβραίος'. Μέχρι τα τέλη 60ς, για ολόκληρη τη δυτική αριστερά, το Ισραήλ ούτε τοποτηρητής θεωρούνταν, ούτε το προκεχωρημένο φυλάκιο του καπιταλισμού και του ιμπεριαλισμού, ούτε τίποτα.

Αντιθέτως ήταν η 'Μέκκα του σοσιαλισμού' και όλοι οι δυτικοί αριστεροί έπιναν νερό στο όνομα των κιμπούτζ.

Μόλις η μπρεζνιεφική ΕΣΣΔ (εκεί που μαθήτευσαν Αραφάτ και Αμπάς) αποφάσισε πως έπρεπε να βάλει γερό πόδι στη Μέση Ανατολή και άρχισε την 'αντισιωνιστική' της καμπάνια μεταμφιέζοντας την αντισημιτική ρατσιστική ρητορική μίσους του Χίτλερ και του γνωστού Μουφτή, αλλά με ψευτοαριστερό περιτύλιγμα, αυτή τη φορά, τότε ξαφνικά το μικρό εβραϊκό κράτος έγινε ο Σατανάς που ξέρουμε, για την ακρίβεια ο μικρός σατανάς στην υπηρεσία του 'Μεγάλου Σατανά' (ΗΠΑ). Αυτό πληρώνουμε τώρα.

Ολα αυτά τα ψέματα μας παραδόθηκαν σαν απελευθερωτικός και χειραφετητικός λόγος, ενώ είναι μαύρη, φασιστική αντίδραση και ρατσισμός που προσποιείται την πολιτική. Η Αριστερά πρέπει να απενοχοποιηθεί από την χρήση της λέξης 'Σιωνισμός'. Πρέπει να καταχεριάζουμε όποιον την χρησιμοποιεί με αρνητικό τρόπο (και μη μου πει κανείς ότι ξεχωρίζει τον ακροδεξιό τρόπο από τον 'αντιιμπεριαλιστικό τρόπο', θα πει ψέματα). Μέχρι να εξαλειφθεί και το τελευταίο ίχνος ρατσισμού και αντισημιτισμού, είμαστε όλοι Σιωνιστές.

Σήμερα οι Εβραίοι εξακολουθούν να κοιτάνε πίσω από τον ώμο τους, σε εκείνα τα σημεία του ορίζοντα που υπάρχουν κράτη και οργανισμοί ορκισμένοι να τους εξοντώσουν, Δαμασκός, Τεχεράνη, Βηρυττός, Γάζα, Δυτική Οχθη κά. Αλλά για πρώτη φορά στην Ιστορία, έχουν αποσυσκευάσει τις βαλίτσες.

Ομως, γνωρίζουν ακόμα ότι ο αγώνας των εχθρών τους έχει στόχο να τους αρνηθεί τη χειραφέτηση.

Νεοναζί, ισλαμιστές και ψευτοαντιιμπεριαλιστές που συμφωνούν στον 'αντισιωνισμό' θέλουν όχι απλά να απονομιμοποιήσουν την συλλογική έκφραση των Εβραίων για ζωή και για αυτοπροσδιορισμό, την ύπαρξη του Ισραήλ, αλλά να ποινικοποιήσουν την ύπαρξη αυτή, μέσω συκοφαντιών και του παλιού καλού δοκιμασμένου εργαλείου κάθε ρατσιστή: Του αντισημιτισμού. - I am a Zionist - Shalom-Kiwi, 24/01/2016 https://shalom.kiwi/2016/01/i-am-a-zionist/ ΕΙΚΟΝΑ: Holocaust survivor Ellen called I Am Not My Number - With one gesture the shackles of trauma are shrugged off - From Steve Rosenfield’s What I Be project

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους