Original Post

Πλήρες Κείμενο:

ΠΩΣ ΠΡΟΕΚΥΨΕ Η ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΤΟΥ ΡΟΔΑΡΙΟΥ; Το Ροδάριο άρχισε να χρησιμοποιείται στον Καθολικισμό γύρω στο έτος 800.

Στα μοναστήρια συνήθως απαγγέλλονται οι 150 ψαλμοί στη Λειτουργία των Ωρών, αλλά οι πιστοί που δεν ήταν Ιερείς ή Μοναχοί που δεν μπορούσαν να ακολουθήσουν αυτή την ευλάβεια (γιατί στην πλειοψηφία τους δεν ήξεραν να διαβάζουν) τους διδάχτηκε μια πιο απλή πρακτική: αυτή της απαγγελίας 150 Χαίρε Μαρία.

Αυτή η ευλάβεια πήρε το όνομα «Ψαλτήρι της Παρθένου». Η δημοτικότητα και η ανάπτυξή του σημειώθηκε κατά τον 13ο αιώνα, όταν εμφανίστηκε το κίνημα των Αλβιγηνών.

Δεδομένων των συγκρούσεων μεταξύ των Ρωμαιοκαθολικών και των Αλβιγηνών, ο Δομίνκος ντε Γκουσμάν, ιδρυτής του Τάγματος των Κηρύκων (γνωστοί περισσότερο ως Δομινικανοί), φαίνεται ότι προώθησε την απαγγελία μιας πρώιμης μορφής του Ροδαρίου στις αποστολές του.

Όντας οι Δομινικανοί ένα τάγμα Ιεροκήρυκων και πάντα στο μέσο του λαού, η ευλάβειά του έγινε δημοφιλής, δημιουργώντας την εμφάνιση αδελφοτήτων και ομάδων πιστών παντού, μαζί με ιστορίες θαυμάτων που αύξησαν τη φήμη του.

Αν και η ευλάβεια μειώθηκε κατά τη διάρκεια του 14ου αιώνα, το τάγμα των Κηρύκων συνέχισε να την ενθαρρύνει. Ο Μακάριος Αλάνο ντε λα Ρόκα ήταν υπεύθυνος για να το αναβιώσει.

Ένα έργο που συνεχίστηκε από το Τζάκομπο Σπρένγκερ, επικεφαλή του Δομινικανού μοναστηριού της Κολωνίας (Γερμανία). Τον 16ο αιώνα ήταν ήδη στη σημερινή του μορφή: Ενατένιση των «μυστηρίων», Σύμβολο της Πίστεως, Πατέρα ημών και Χαίρε Μαρία ως κύριες προσευχές και χάντρες ή κόκκοι ως μέσο μεταφοράς της προσευχής.

Σχετικά με το Χαίρε Μαρία, είναι απαραίτητο να επισημάνουμε ότι το δεύτερο μισό της προσευχής προστέθηκε στο πρώτο, κατά τον 14ο αιώνα, αλλά η χρήση του έγινε καθολική όταν ο Πάπας Πίος Ε' εξέδωσε τη Ρωμαϊκή Σύνοψη και διέταξε να προσεύχεται στην αρχή κάθε ώρας του Θείου αξιώματος, μετά το Πάτερ ημών.

Ένα πολύ σημαντικό φαινόμενο γύρω από αυτή την ευλάβεια ήταν αυτό των δημόσιων Ροδαρίων ή των Ροδαρίων του δρόμου, που εμφανίστηκαν στη Σεβίλλη το 1690 και σύντομα εξαπλώθηκαν σε όλη την Ισπανία και τις αμερικανικές αποικίες της.

Ήταν πομπές που προηγούνταν ένας σταυρός και που αποτελούνταν από φανάρια χειρός, για να φωτίζουν τις χορωδίες και προηγούνταν τα Μαριανά διακριτικά που ονομάζονταν Simpecado (αναμάρτητα). Ήταν η κύρια αναφορά ευλάβειας και στη Σεβίλλη υπήρχαν περισσότερες από 150 πομπές τον 18ο αιώνα, που έκαναν καθημερινά τις στάσεις τους στους δρόμους προσευχόμενοι και ψάλλοντας το Χαίρε Μαρίες και τα Μυστήρια. Τις Κυριακές και τις αργίες έβγαιναν από τα ξημερώματα ή την αυγή.

Στην αρχή ήταν αρσενικά, αλλά ήδη από το πρώτο τρίτο του 18ου αιώνα εμφανίστηκαν τα πρώτα γυναικεία Ροζάρια, που έβγαιναν τις γιορτές το απόγευμα. Στη Φάτιμα (Πορτογαλία), το 1917, μια ομάδα παιδιών ισχυρίστηκε ότι βίωσε μια εμφάνιση της Παρθένου Μαρίας, η οποία θα τους αποκάλυπτε ότι κάθε φορά που προσεύχονται ένα Χαίρε Μαρία είναι σαν να προσφέρουν ένα τριαντάφυλλο, με τέτοιο τρόπο, που κάθε πλήρες Ροδάριο θα ήταν ένα στεφάνι από τριαντάφυλλα (μια έννοια που είχε αναφερθεί πριν από λίγο καιρό από τον Λουίς Μαρία Γριβιόν ντε Μοντφόρτ στο έργο του «Secreto admirable del Santo Rosario» (θαυμαστό μυστικό του Αγίου Ροδαρίου)). Στις 16 Οκτωβρίου 2002, ο Πάπας Αγ. Ιωάννης Παύλος Β' εξέδωσε την Αποστολική Επιστολή «Rosarium Virginis Mariae», στην οποία ενέκρινε την προσθήκη πέντε νέων Μυστηρίων στο Ροδάριο, τα φωτεινά μυστήρια.

Η εισαγωγή αυτών των Μυστηρίων ήταν η μόνη ουσιαστική μεταρρύθμιση σε αυτήν την προσευχή μετά από αρκετούς αιώνες.

Το στεφάνι του Ροδαρίου (ή Καμάντουλα, όπως είναι γνωστό σε ορισμένες χώρες) αποτελείται από 50 χάντρες σε ομάδες των 10 (γνωστές ως "δεκάδες"), με μια πιο χοντρή χάντρα μεταξύ κάθε δεκαετίας.

Πέντε ακόμη χάντρες σχηματίζουν ένα σύνολο που συνδέει τον σταυρό με τις δεκάδες μέσω μιας μεντάγιας.

Αυτές οι πέντε χάντρες μπορεί να συμβολίζουν τις πέντε πληγές του Ιησού Χριστού και χρησιμοποιούνται για τις πρόσθετες προσευχές που απαγγέλλονται πριν και/ή μετά τα μυστήρια.

Είναι γνωστά Ροδάρια των 150 χαντρών που αντιστοιχούν στην προέλευσή τους από το μοναστικό ψαλτήρι.

Για την κατασκευή των χαντρών χρησιμοποιήθηκαν σπόροι μαονιού ή ακόμα και αληθινά μαργαριτάρια, αλλά σήμερα κατασκευάζονται από τεχνητά υλικά.

Κατά το παρελθόν συνηθίζονταν τα φτιάχνουν Ροδάρια από κουκούτσια ελιάς, μερικά από τα οποία πιστεύεται ότι είχαν κατασκευαστεί από τα ελαιόδεντρα του κήπου της Γεθσημανής.

Παραδοσιακά απαγγέλθονταν 15 δεκάδες, αριθμός που αυξήθηκε σε 20 με την ένταξη το 2002 των «φωτεινών μυστηρίων». Κάθε ένα, όπως ήδη αναφέρθηκε παραπάνω, αντιστοιχεί σε ένα από τα «μυστήρια» της Λύτρωσης.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους