Original Post

Πλήρες Κείμενο:

9 Μαϊου ο Άγιος Χριστόφορος Μεγαλομάρτυρας ο Γίγαντας της Πίστης και Προστάτης των Οδοιπόρων και των παιδιών " Ἅγιε τοῦ Θεοῦ, πρέσβευε ὑπὲρ ἡμῶν " Χρόνια πολλά!!! Ιδιαίτερα χρόνια πολλά σε όσους γιορτάζουν!!! Στις 9 Μαΐου, η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά τη μνήμη ενός εκ των πιο επιβλητικών και αγαπητών Αγίων της χριστιανοσύνης: του Αγίου Μεγαλομάρτυρος Χριστοφόρου.

Η μορφή του, τυλιγμένη ανάμεσα στην ιστορική αλήθεια και τη λαϊκή ευλάβεια, συμβολίζει τη δύναμη της μετάνοιας και το βάρος της πνευματικής διακονίας. Ο Άγιος Μεγαλομάρτυς Χριστόφορος καταγόταν από ημιβάρβαρη φυλή και ονομαζόταν Ρεμπρόβος, που σημαίνει αδόκιμος, αποδοκιμασμένος, κολασμένος.

Πιθανότατα έζησε κατά τους χρόνους του αυτοκράτορα Δεκίου (249 – 251 μ.Χ.), όταν στην Αντιόχεια Επίσκοπος ήταν ο Άγιος Ιερομάρτυς Βαβύλας Ο Άγιος ως προς την εξωτερική εμφάνιση ήταν τόσο πολύ άσχημος, γι’ αυτό και αποκαλείτο «κυνοπρόσωπος». Η μεταστροφή του στον Χριστό έγινε με τρόπο θαυμαστό.

Συνελήφθη αιχμάλωτος σε μάχη, που διεξήγαγε το έθνος του με τα Ρωμαϊκά αυτοκρατορικά στρατεύματα.

Κατατάγηκε στις Ρωμαϊκές λεγεώνες και πολέμησε κατά των Περσών, επί Γορδίου και Φιλίππου.

Η πνευματική του αναζήτηση τον οδήγησε σε έναν ερημίτη, ο οποίος τον δίδαξε ότι ο ισχυρότερος Βασιλιάς είναι ο Χριστός.

Όταν ο Ρέπρεβος ρώτησε πώς θα μπορούσε να Τον υπηρετήσει, ο ερημίτης, βλέποντας τη διάπλασή του, του πρότεινε να εγκατασταθεί κοντά σε ένα επικίνδυνο πέρασμα ποταμού και να μεταφέρει τους οδοιπόρους στην πλάτη του, σώζοντάς τους από τα ορμητικά νερά.

Μια μέρα παρουσιάσθηκε προς αυτόν μικρό παιδί, το οποίο τον παρακάλεσε να τον περάσει στην απέναντι όχθη. Ο Ρεμπρόβος πρόθυμα το έθεσε επί των ώμων του και στηριζόμενος επί της ράβδου του εισήλθε στον ποταμό.

Όσο όμως προχωρούσε, τόσο το βάρος του παιδιού αυξανόταν, ώστε με μεγάλο κόπο κατόρθωσε να φθάσει στην απέναντι όχθη.

Μόλις έφθασε στον προορισμό του, κατάκοπος είπε στο παιδί ότι και όλο τον κόσμο να σήκωνε δεν θα ήταν τόσο βαρύς.

Το παιδί του απάντησε: «Μην απορείς, διότι δεν μετέφερες μόνο τον κόσμο όλο, αλλά και τον πλάσαντα αυτόν. Είμαι Εκείνος στην υπηρεσία του Οποίου έθεσες τις δυνάμεις σου και σε απόδειξη αυτού φύτεψε το ραβδί σου και αύριο θα έχει βλαστήσει», και αμέσως εξαφανίσθηκε.

Ήταν ο ίδιος ο Χριστός.

Από εκείνη τη στιγμή, ο Ρέπρεβος βαπτίστηκε Χριστόφορος (αυτός που φέρει τον Χριστό). Ο Ρεμπρόβος φύτεψε την ράβδο και την επομένη την βρήκε πράγματι να έχει βλαστήσει.

Μετά το περιστατικό αυτό βαπτίσθηκε Χριστιανός από τον Άγιο Ιερομάρτυρα Βαβύλα, ο οποίος τον μετονόμασε σε Χριστόφορο.

Η άκτιστη θεία Χάρη, που έλαβε την ώρα του βαπτίσματος και του Χρίσματος, μεταμόρφωσε όλη του την ύπαρξη.

Και αυτή ακόμα η δύσμορφη όψη του φαινόταν φωτεινότερη και ομορφότερη. ​Η δράση του Αγίου προκάλεσε την οργή του ειδωλολάτρη αυτοκράτορα.

Παρά τις προσπάθειες να τον λυγίσουν μέσω πειρασμών και βασανιστηρίων, ο Άγιος Χριστόφορος παρέμεινε ακλόνητος.

Μάλιστα, η ακτινοβολία της πίστης του οδήγησε στο Χριστιανισμό ακόμη και τους στρατιώτες που στάλθηκαν να τον συλλάβουν.

Τελικά, παρέδωσε το πνεύμα του δια αποκεφαλισμού, σφραγίζοντας την αγάπη του για τον Κύριο με το ίδιο του το αίμα. ​Στη λαϊκή ευσέβεια, ο Άγιος Χριστόφορος θεωρείται ο κατεξοχήν προστάτης των οδηγών, των οδοιπόρων και των μεταφορέων.

Η ιδιότητά του ως «περατάρη» των ψυχών και των σωμάτων πάνω από τα επικίνδυνα νερά, μεταφράστηκε στη σύγχρονη εποχή ως προστασία από τα ατυχήματα στους δρόμους.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους